Alvald ríkissaksóknara

Veit almenningur að réttarkerfið hefur komist upp með að brjóta eftirtalin lög þar sem ung stúlka var myrt 27.5.2000? Að það er enginn til að framfylgja þeim lögum? Að ríkissaksóknari er alvald? Að Alþingi er undirsáti hans? Að hann þarf hvorki að rökstyðja né skjalfesta ákvörðun um ákæru? Að ekki er hægt að áfrýja ákærunni? Að Hæstiréttur, æðsta dómsvald landsins, getur uppdiktað dóma?

1. gr. 1. í lögum um meðferð opinberra mála: Þau mál öll, sem handhafar ríkisvaldsins höfða til refsingar lögum samkvæmt, skulu fara eftir ákvæðum laga þessara. 31. gr. Þeir sem fara með ákæruvald og annast rannsókn skulu vinna að því að hið sanna og rétta komi í ljós. 45. gr. Sönnunarbyrði um sekt sakbornings og atvik sem telja má honum í óhag, hvílir á ákæruvaldinu. 48. gr. Dómur skal reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. 59. gr. 2. Dómari skal gæta þess að spurningar hans og annarra séu ákveðnar, ekki tvíræðar eða meiðandi, ekki særandi eða móðgandi framar en efni standa til og ekki sýnilega þýðingarlausar. 66. gr. 4. Rannsóknari er sá starfsmaður lögreglu eða ákæruvalds sem rannsókn stýrir eða sinnir hverju sinni. 71. gr. c. hegðun hans og fyrri brot; um þessi atriði skal afla sakarvottorðs og annarra gagna, svo sem endurrita fyrri dóma ef ástæða er til. 77. gr. 1.

Nú telur rannsóknari rannsókn lokið og gögn komin fram sem geti leitt til saksóknar og sendir hann þá ríkissaksóknara rannsóknargögnin … Með rannsóknargögnum sendir rannsóknari að jafnaði greinargerð um rannsóknina þar sem kemur fram samandregin lýsing á atriðum sem hann telur ákæru geta beinst að. Í 2. mgr. 40. gr. og 77. gr. kemur fram að réttargæslumaður hefur sömu réttindi og skyldur og verjandi. 86. gr. 1. Hald má leggja á bréf, símskeyti og aðrar sendingar sem eru í vörslu Pósts og síma, enda sé það gert vegna rannsóknar út af broti sem varðar getur þyngri refsingu en sektum. 111. gr. Sérhver refsiverður verknaður skal sæta ákæru, nema annað sé sérstaklega ákveðið í lögum. 157. gr. 1. Ríkissaksóknari og ákærði geta aflað frekari gagna í málinu.

Um miðjan nóvember sendi ég áskorun til allra alþingismanna um réttarfarsdómstól, afturvirkan. - Meðfylgjandi voru staðreyndir í málinu - þeir ætla ekki að gera neitt. Ofantalin lög eru samþykkt af Alþingi, en ríkissaksóknari og Hæstiréttur mega brjóta þau. Það er enginn til að framfylgja þeim. Þeir geta gert hvað eina sem þeim sýnist. Það er siðlaust og fjarstæðukennt. Bæði embættin eru háð fjárframlögum frá Alþingi, en samt alvald. Annað ákærir fyrir lögbrot og glæpi og hitt fellir dóma.

Sá sem átti að vera rannsóknari í málinu var þá yfirmaður rannsóknarlögreglu Kópavogs. Annaðist yfirheyrslur ásamt undirmanni. Spurði eingöngu út í tvö sönnunargögn sem hann túlkaði ranglega. Hunsaði allar niðurstöður tæknideildar; vettvangsskýrslu, aðrar upplýsingar og niðurstöður. Sú litla vinna sem hann vann var eingöngu til að skaða málið. Skilaði ekki greinargerð. Upplýsingar úr lögregluskýrslum.

Ríkissaksóknari gerði ekki athugasemd við að greinargerð vantaði. Hann gaf út ákæru um manndráp, en ekki einnig um nauðgun. Ekki hægt að finna forsendur og rök fyrir þeirri ákvörðun þar sem ekkert er skjalfest. Hann vissi að ekki er hægt að áfrýja ákæru. Ríkissaksóknari er vel tryggður.

Dómurum Hæstaréttar ber skylda til að lesa öll gögn sem þeir fá í hendur. Dómur var ekki byggður á sönnunargögnum úr lögregluskýrslum sem liggja öll fyrir. Þeir virðast hafa skáldað hann upp úr endurriti héraðsdóms þar sem hvorki voru lögð fram sönnunargögn né greinargerð. Tilvitnun úr endurriti í dómi Hæstaréttar: „Héraðsdómur hefði ekki talið framburð hans um þau fá staðist og ekki væri efni til að ætla, að mat á sönnunargildi munnlegs framburðar Á fyrir dómi væri rangt svo að einhverju skipti um úrslit málsins." Eftir dóm Hæstaréttar er ekki hægt að fá málið tekið upp að nýju fyrir íslenskum dómstólum né Mannréttindadómstóli Evrópu. Hæstiréttur er einnig vel tryggður. Þeim fannst ekki frekar en héraðsdómi skipta máli hvernig eða hvers vegna 21 árs gömul stúlka var myrt?!

Það kostaði hana lífið að berjast á móti nauðgara sínum. Hún skildi 14 áverka eftir á honum, suma blóðuga. Hún barðist af þvílíku offorsi að hann hélt ekki lim sínum inni í kynfærum hennar. Þá kýldi hann hana af miklu afli í ennið, sem varð að 2,5-3 sm risastórri kúlu. Hún missti meðvitund. Hann bar hana 6 metra að svalahandriði. Þar rankaði hún við sér og rak upp óp. Hann kastaði henni samt fram af handriðinu, 26 metra fall á steinsteypta stétt. Unga stúlkan var dóttir mín.