Slitastjórn Glitnis skoðar mál á hendur fyrrverandi starfsmönnum

Slitastjórn Glitnis hefur til skoðunar málshöfðanir á hendur fyrrverandi starfsmönnum bankans sem fengu lán til hlutabréfakaupa í gegnum eignarhaldsfélög. Fjárhæðirnar hlaupa á milljörðum króna. Í flestum tilvikum verður erfitt að fá kröfurnar greiddar þar sem persónulegum ábyrgðum er ekki til að dreifa.

Í umfjöllun rannsóknarnefndar Alþingis um launa- og hvatakerfi bankanna kemur fram að fyrstu samningarnir sem gerðir voru við starfsmenn og stjórnendur Glitnis um kaup á hlutabréfum hafi verið hófstilltir en upphæðirnar hafi hækkað eftir því sem árin liðu. Upphæðir einstakra samninga árin 2003-2008 voru frá um 5 milljónum króna upp í 1,2 milljarða. Rannsóknarnefndin hefur vitneskju um alls 100 samninga sem voru gerðir í þessum tilgangi á árunum 2003-2008 að nafnverði samtals ríflega 15,2 milljarða króna. Heildarlán til starfsmanna Glitnis stóðu í 54 milljörðum króna í september 2008 en höfðu numið 1,6 milljörðum aðeins fjórum árum áður, í janúar 2004.

Þessar lánveitingar náðu hámarki nokkrum mánuðum fyrir hrun í maí 2008 þegar fjórtán lykilstarfsmenn Glitnis og einn stjórnarmaður fengu samtals 8,3 milljarða króna lánaða til hlutabréfakaupa í gegnum eignarhaldsfélög. Þrettán af eignarhaldsfélögunum voru stofnuð sama daginn, 17. maí 2008 af endurskoðunarfyrirtækinu KPMG.

Slitastjórn Glitnis hefur haft til skoðunar hvernig eigi að endurheimta lánin. Það getur verið hægara sagt en gert fyrir slitastjórn Glitnis að höfða mál á hendur þessum starfsmönnum persónulega, því ólíkt því sem gilti t.d um suma starfsmenn Kaupþings banka sem færðu lán sín í einkahlutafélög eftir á, þá voru þessir starfsmenn Glitnis allir með einkahlutafélög sem voru stofnuð áður en lánin voru veitt. Auk þess voru þessi einkahlutafélög í flestum tilvikum án persónulegra ábyrgða starfsmannanna.

Steinunn Guðbjartsdóttir, formaður slitastjórnar Glitnis, sagði í samtali við fréttastofu að mál þessara einkahlutafélaga hefðu verið í rækilegri skoðun hjá slitastjórninni. Hún sagði að búast mætti við málshöfðunum í kjölfarið. Steinunn sagði erfitt að endurheimta peningana þar sem ekki væri persónulegri ábyrgð til að dreifa. Hún sagði að í einhverjum tilvikum væri eina leiðin til að ná til eigenda félaganna að setja þau í þrot og láta síðan á það reyna hvort hægt væri að krefja eigendur þeirra um fjárhæðirnar.