Opið bréf til Menntaráðs Ástríður M. Eymundsdóttir skrifar 22. mars 2011 13:39 Okkur foreldrum barna í Hólabrekkuskóla brá við þegar skýrsla starfshóps um sameiningar leikskóla, grunnskóla og frístundaheimilis kom út nýverið. Þar var lagt til að Fellaskóli og Hólarekkuskóli yrðu sameinaðir á þann hátt að aldursskipting yrði tekin upp og að annar skólinn yrði yngri barna skóli og hinn eldri barna skóli. Á stefnumótandi tilllaga að vera komin til ákvörðunar fyrir upphaf skólaársins 2012-2013. Markmið þessa gjörnings á að vera að jafna samfélagsleg viðhorf til skólanna, stuðla að aukinni félagslegri blöndun og fjölbreytileika nemendahópsins. Ennfremur að styrkja þurfi stöðu unglinga í hverfinu í leik- og tómstundastarfi. Sagt er að heildarmat á starfi skólanna styðji þessar tillögur. Þetta er gríðarlega mikið rót fyrir ríflega 800 grunnskólanemendur. Efra-Breiðholt er stórt hverfi og vegalengdir fyrir börn sem ganga í skólann langar, allt að tveir kílómetrar. Mun þetta án nokkurs vafa verða til þess að umferð um þetta barnvænasta hverfi borgarinnar eykst gríðarlega. Á þessu svæði eru ekki aðeins grunnskólar, heldur einnig einn stærsti framhaldsskóli Reykjavíkur, auk heilsugæslu, menningarmiðstöðvar og margra annarra fyrirtækja og umferðin í gegnum hverfið er þegar þung. Umferðarslys á börnum á leið í skólann hafa átt sér stað á hverju ári undanfarið. Það er því undarleg ráðstöfun að ýta undir frekari umferðarþunga með tilheyrandi mengun og slysahættu í gegnum hjarta þessa stóra barnahverfis. Flýtir þessa gjörnings er okkur einnig óskiljanlegur. Ragnar Þorsteinsson fræðslustjóri sagði á fjölmennum fundi í Breiðholtsskóla að við þessar breytingar væri ekki um fjárhagslegan ávinning að ræða eingöngu faglegan. Það stangast reyndar á við skýrslu starfshópsins þar sem kemur greinilega fram að það eigi að spara. Aftur á móti ef svo er rétt hjá fræðslustjóra að eingöngu sé um fagleg rök að ræða þá hlýtur þessi flýtir að vera óþarfur. Skólastjórum skólanna er gefið eitt ár til undirbúnings. Eitt ár til að undirbúa nýja skóla, með nýrri skólastefnu, nýjum námsskrám, nýju starfsfólki, nýjum nemendum og á nýjum stað. Við teljum að skólastjórar beggja skólanna séu í fullu starfi við að stjórna skólunum og eigi að vinna vandlega og faglega að undirbúningi tekur það mun lengri tíma en eitt ár. Við óttumst líka það rask sem þetta mun hafa í för með sér fyrir þessa ríflega 800 grunnskólanemendur og starfsfólk. Þetta eru miklar breytingar og ef við yfirfærum þetta á stórfyrirtæki þar sem væru 800-1000 starfsmenn er næsta víst að svona róttækar breytingar væru undirbúnar vandlega. Farið yrði vel yfir skipulag breytinganna, gerð yrði heildargreining á þeim, á áhrifum þeirra á starfsfólk til góðs eða ills, hvaða áhrif þetta hefði á stefnu fyrirtækisins, þess yrði gætt að móta stefnuna með þátttöku allra í fyrirtækinu og að upplýsa alla um fyrirhugaðar breytingar þannig að ferlið kæmi ekki niður á starfsfólkinu. Er ekki sjálfsagt að börnin okkar njóti þess sama? Það má heldur ekki gleyma að nemendum þykir vænt um skólann sinn. Þeir hafa alist upp við ákveðna skólamenningu, mörg jafnvel í sama skóla og foreldrar þeirra, þau eiga góðar minningar sem tengjast skólanum og heimsækja hann reglulega til þess að rifja þær upp. Það er því ekki undarlegt að þessar breytingar vekji upp sterkar tilfinningar hjá nemendum, bæði núverandi og fyrrverandi og foreldrum. Við höfnum því þessum sameiningartillögum skólanna. Við viljum halda okkar skóla eins og hann er en um leið teljum við að hægt sé að vinna að markmiðum skýrslunnar á margvíslegan hátt. Það eru spennandi tækifæri í auknu samstarfi skólanna, til dæmis með sameiginlegu vali á unglingastigi sem getur aukið fjölbreytni náms og stuðlað að samheldni unglingahópsins í hverfinu. Við teljum líka að mikilvægt sé að endurskoða og byggja upp sterkt félagslíf með þátttöku allra unglinga í 111 Breiðholt. Fyrir hönd aðgerðahóps foreldra í Hólabrekkuskóla Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Skoðun Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Sjá meira
Okkur foreldrum barna í Hólabrekkuskóla brá við þegar skýrsla starfshóps um sameiningar leikskóla, grunnskóla og frístundaheimilis kom út nýverið. Þar var lagt til að Fellaskóli og Hólarekkuskóli yrðu sameinaðir á þann hátt að aldursskipting yrði tekin upp og að annar skólinn yrði yngri barna skóli og hinn eldri barna skóli. Á stefnumótandi tilllaga að vera komin til ákvörðunar fyrir upphaf skólaársins 2012-2013. Markmið þessa gjörnings á að vera að jafna samfélagsleg viðhorf til skólanna, stuðla að aukinni félagslegri blöndun og fjölbreytileika nemendahópsins. Ennfremur að styrkja þurfi stöðu unglinga í hverfinu í leik- og tómstundastarfi. Sagt er að heildarmat á starfi skólanna styðji þessar tillögur. Þetta er gríðarlega mikið rót fyrir ríflega 800 grunnskólanemendur. Efra-Breiðholt er stórt hverfi og vegalengdir fyrir börn sem ganga í skólann langar, allt að tveir kílómetrar. Mun þetta án nokkurs vafa verða til þess að umferð um þetta barnvænasta hverfi borgarinnar eykst gríðarlega. Á þessu svæði eru ekki aðeins grunnskólar, heldur einnig einn stærsti framhaldsskóli Reykjavíkur, auk heilsugæslu, menningarmiðstöðvar og margra annarra fyrirtækja og umferðin í gegnum hverfið er þegar þung. Umferðarslys á börnum á leið í skólann hafa átt sér stað á hverju ári undanfarið. Það er því undarleg ráðstöfun að ýta undir frekari umferðarþunga með tilheyrandi mengun og slysahættu í gegnum hjarta þessa stóra barnahverfis. Flýtir þessa gjörnings er okkur einnig óskiljanlegur. Ragnar Þorsteinsson fræðslustjóri sagði á fjölmennum fundi í Breiðholtsskóla að við þessar breytingar væri ekki um fjárhagslegan ávinning að ræða eingöngu faglegan. Það stangast reyndar á við skýrslu starfshópsins þar sem kemur greinilega fram að það eigi að spara. Aftur á móti ef svo er rétt hjá fræðslustjóra að eingöngu sé um fagleg rök að ræða þá hlýtur þessi flýtir að vera óþarfur. Skólastjórum skólanna er gefið eitt ár til undirbúnings. Eitt ár til að undirbúa nýja skóla, með nýrri skólastefnu, nýjum námsskrám, nýju starfsfólki, nýjum nemendum og á nýjum stað. Við teljum að skólastjórar beggja skólanna séu í fullu starfi við að stjórna skólunum og eigi að vinna vandlega og faglega að undirbúningi tekur það mun lengri tíma en eitt ár. Við óttumst líka það rask sem þetta mun hafa í för með sér fyrir þessa ríflega 800 grunnskólanemendur og starfsfólk. Þetta eru miklar breytingar og ef við yfirfærum þetta á stórfyrirtæki þar sem væru 800-1000 starfsmenn er næsta víst að svona róttækar breytingar væru undirbúnar vandlega. Farið yrði vel yfir skipulag breytinganna, gerð yrði heildargreining á þeim, á áhrifum þeirra á starfsfólk til góðs eða ills, hvaða áhrif þetta hefði á stefnu fyrirtækisins, þess yrði gætt að móta stefnuna með þátttöku allra í fyrirtækinu og að upplýsa alla um fyrirhugaðar breytingar þannig að ferlið kæmi ekki niður á starfsfólkinu. Er ekki sjálfsagt að börnin okkar njóti þess sama? Það má heldur ekki gleyma að nemendum þykir vænt um skólann sinn. Þeir hafa alist upp við ákveðna skólamenningu, mörg jafnvel í sama skóla og foreldrar þeirra, þau eiga góðar minningar sem tengjast skólanum og heimsækja hann reglulega til þess að rifja þær upp. Það er því ekki undarlegt að þessar breytingar vekji upp sterkar tilfinningar hjá nemendum, bæði núverandi og fyrrverandi og foreldrum. Við höfnum því þessum sameiningartillögum skólanna. Við viljum halda okkar skóla eins og hann er en um leið teljum við að hægt sé að vinna að markmiðum skýrslunnar á margvíslegan hátt. Það eru spennandi tækifæri í auknu samstarfi skólanna, til dæmis með sameiginlegu vali á unglingastigi sem getur aukið fjölbreytni náms og stuðlað að samheldni unglingahópsins í hverfinu. Við teljum líka að mikilvægt sé að endurskoða og byggja upp sterkt félagslíf með þátttöku allra unglinga í 111 Breiðholt. Fyrir hönd aðgerðahóps foreldra í Hólabrekkuskóla
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar