Ákvarðanataka og íslenskt samfélag Ólöf Guðný Valdimarsdóttir skrifar 7. mars 2011 10:59 Ákvarðanataka er mikilvæg fyrir þróun íslensks samfélags og hefur afgerandi áhrif á hvert þjóðfélagið stefnir. Á undanförnum árum hafa margar vondar ákvarðanir verið teknar sem hafa komið þjóðinni í það kreppuástand sem nú ríkir og ekki sér fyrir endann á. Ákvarðanir sem teknar eru einungis með efnahagsleg áhrif að leiðarljósi eru vondar ákvarðanir sem koma til með að viðhalda kreppuástandinu og stuðla að aukinni mismunum og fátækt. Upphaf kreppunnar Stærsta og áhrifaríkasta setning sem skrifuð hefur verið og breytti öllu þjóðfélaginu, að mínu mati, eru lokaorð skýrslu um mat á umhverfisáhrifum Kárahnjúkavirkjunar. Skýrsla upp á rúmar 160 blaðsíður sem er eins og hryllingssaga um fyrirhugaða aðför að og eyðileggingu á náttúru Íslands. Þó var óþarfi að fara svona ítarlega yfir eyðilegginguna hún var augljós og lá fyrir alveg frá upphafi. Og augljóslega átti heldur ekkert að taka tillit til hennar við ákvarðanatökuna. Þessi setning var upphafið að kreppunni. ,,Niðurstaða Landsvirkjunar er að umhverfisáhrif virkjunarinnar séu innan viðunandi marka í ljósi þess efnahagslega ávinnings sem væntanleg virkjun mun skila þjóðinni og þeirrar atvinnuþróunar sem sölu orkunnar fylgir.”Sviðin jörð Það lá aldrei ljóst fyrir hver þessi mikli efnahagslegi ávinningur þjóðarinnar var. Ekkert opinbert mat á efnahagsáhrifum virkjunarinnar fyrir íslenskt samfélag fór fram og forsendurnar fyrir þessu slagorði Landsvirkjunar voru að mestu leyti leyndarmál. Ekkert var hlustað á þá sem reyndu að geta í eyðurnar og koma skilaboðum til þjóðarinnar um hvert stefndi. Allir vita núna hvernig fór. Íslenskt efnahagslíf er sviðin jörð eftir fyrirtæki og einstaklinga sem tóku ákvarðanir einungis á efnahagslegum forsendum með eigin hag og hámarksgróða að leiðarljósi en sýndu enga samfélagslega ábyrgð svo vægt sé til orða tekið.Afdrifaríkar ákvarðanir En þjóðin virðist ekkert hafa lært. Ennþá er verið að taka afdrifaríkar ákvarðanir einungis á efnahagslegum forsendum án þess að skeyta nokkuð um önnur áhrif, til dæmis félagsleg áhrif. Háværar eru raddir manna sem halda ennþá að hámarksnýting náttúruauðlindanna sé það eina sem getur bjargað þjóðinni. Vonandi komast þeir ekki aftur til valda! Fyrirtæki komast upp með að sýna enga samfélagslega ábyrgð og hámarksgróðinn einn er driffjöðurin. Markvisst er verið að segja fólki upp störfum til að hagræða efnahgaslega með ófyrirsjáanlegum félagslegum afleiðingum. Skuldir fyrirtækja sem höfðu hámarksgróða að leiðarljósi eru afskrifaðar en álögur á heimilin í landinu auknar. Allt á efnahagslegum forsendum.Breytum þjóðfélaginu Þjóðfélagið á ekki eftir að breytast fyrr en við hættum að taka ákvarðanir einungis á efnahagslegum forsendum. Hættum að eiga viðskipti við fyrirtæki sem ekki hafa samfélagslega ábyrgð á stefnuskrá. Hættum að taka pólitískar ákvarðanir þar sem efnahagsáhrifin ein eru forsenda ákvarðana. Ef við ætlum að komast upp úr kreppunni þarf að taka allar ákvarðanir í anda sjálfbærrar þróunar. Ákvarðanir þar sem borin eru saman efnahagsleg-, félagsleg- og umhverfisáhrif og ákvarðanir teknar út frá því. Þetta á við um allar ákvarðanir, stórar og litlar, stjórnvalda, fyrirtækja og einstaklinga. Ákvarðanir sem einungis eru teknar á efnahagslegum forsendum eru vondar ákvarðanir sem auka á og viðhalda neikvæðum áhrifum á þróun samfélagsins á öllum stigum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Ákvarðanataka er mikilvæg fyrir þróun íslensks samfélags og hefur afgerandi áhrif á hvert þjóðfélagið stefnir. Á undanförnum árum hafa margar vondar ákvarðanir verið teknar sem hafa komið þjóðinni í það kreppuástand sem nú ríkir og ekki sér fyrir endann á. Ákvarðanir sem teknar eru einungis með efnahagsleg áhrif að leiðarljósi eru vondar ákvarðanir sem koma til með að viðhalda kreppuástandinu og stuðla að aukinni mismunum og fátækt. Upphaf kreppunnar Stærsta og áhrifaríkasta setning sem skrifuð hefur verið og breytti öllu þjóðfélaginu, að mínu mati, eru lokaorð skýrslu um mat á umhverfisáhrifum Kárahnjúkavirkjunar. Skýrsla upp á rúmar 160 blaðsíður sem er eins og hryllingssaga um fyrirhugaða aðför að og eyðileggingu á náttúru Íslands. Þó var óþarfi að fara svona ítarlega yfir eyðilegginguna hún var augljós og lá fyrir alveg frá upphafi. Og augljóslega átti heldur ekkert að taka tillit til hennar við ákvarðanatökuna. Þessi setning var upphafið að kreppunni. ,,Niðurstaða Landsvirkjunar er að umhverfisáhrif virkjunarinnar séu innan viðunandi marka í ljósi þess efnahagslega ávinnings sem væntanleg virkjun mun skila þjóðinni og þeirrar atvinnuþróunar sem sölu orkunnar fylgir.”Sviðin jörð Það lá aldrei ljóst fyrir hver þessi mikli efnahagslegi ávinningur þjóðarinnar var. Ekkert opinbert mat á efnahagsáhrifum virkjunarinnar fyrir íslenskt samfélag fór fram og forsendurnar fyrir þessu slagorði Landsvirkjunar voru að mestu leyti leyndarmál. Ekkert var hlustað á þá sem reyndu að geta í eyðurnar og koma skilaboðum til þjóðarinnar um hvert stefndi. Allir vita núna hvernig fór. Íslenskt efnahagslíf er sviðin jörð eftir fyrirtæki og einstaklinga sem tóku ákvarðanir einungis á efnahagslegum forsendum með eigin hag og hámarksgróða að leiðarljósi en sýndu enga samfélagslega ábyrgð svo vægt sé til orða tekið.Afdrifaríkar ákvarðanir En þjóðin virðist ekkert hafa lært. Ennþá er verið að taka afdrifaríkar ákvarðanir einungis á efnahagslegum forsendum án þess að skeyta nokkuð um önnur áhrif, til dæmis félagsleg áhrif. Háværar eru raddir manna sem halda ennþá að hámarksnýting náttúruauðlindanna sé það eina sem getur bjargað þjóðinni. Vonandi komast þeir ekki aftur til valda! Fyrirtæki komast upp með að sýna enga samfélagslega ábyrgð og hámarksgróðinn einn er driffjöðurin. Markvisst er verið að segja fólki upp störfum til að hagræða efnahgaslega með ófyrirsjáanlegum félagslegum afleiðingum. Skuldir fyrirtækja sem höfðu hámarksgróða að leiðarljósi eru afskrifaðar en álögur á heimilin í landinu auknar. Allt á efnahagslegum forsendum.Breytum þjóðfélaginu Þjóðfélagið á ekki eftir að breytast fyrr en við hættum að taka ákvarðanir einungis á efnahagslegum forsendum. Hættum að eiga viðskipti við fyrirtæki sem ekki hafa samfélagslega ábyrgð á stefnuskrá. Hættum að taka pólitískar ákvarðanir þar sem efnahagsáhrifin ein eru forsenda ákvarðana. Ef við ætlum að komast upp úr kreppunni þarf að taka allar ákvarðanir í anda sjálfbærrar þróunar. Ákvarðanir þar sem borin eru saman efnahagsleg-, félagsleg- og umhverfisáhrif og ákvarðanir teknar út frá því. Þetta á við um allar ákvarðanir, stórar og litlar, stjórnvalda, fyrirtækja og einstaklinga. Ákvarðanir sem einungis eru teknar á efnahagslegum forsendum eru vondar ákvarðanir sem auka á og viðhalda neikvæðum áhrifum á þróun samfélagsins á öllum stigum.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar