Hver stendur vaktina? Kristín Sævarsdóttir skrifar 29. janúar 2010 10:16 „Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 03.10.2026 Agnar Már Másson Halldór Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt Skoðun Stórútgerðin fær svigrúm, smábátar fá skuldabagga Kjartan Sveinsson Skoðun „... ekki alltaf sammála um allt“ ? Álfheiður Ingadóttir Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson Skoðun Skoðun Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt skrifar Skoðun Mildum höggið Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Skattahækkun á baðlón þarf að meta út frá heildaráhrifum Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Stórútgerðin fær svigrúm, smábátar fá skuldabagga Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Ljótt er ef satt er Bryndís Víglundsdóttir skrifar Skoðun Mælistika lífsins Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun „... ekki alltaf sammála um allt“ ? Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir skrifar Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Tækifærið í Stofnun atvinnuveganna Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Heggur sá er hlífa skyldi Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Sporin í snjónum Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Stórefla þarf kjarnahlutverk ASÍ Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Við í Ölfusi höfum ekki beðið eftir öðrum, við erum leiðandi Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Hvernig get ég fundið ró þegar barnið mitt er í uppnámi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson skrifar Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Góð þjónusta kostar, slök þjónusta kostar meira Laufey E. Gissurardóttir skrifar Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Sjá meira
„Stefna Sjálfstæðisflokksins brást ekki, heldur fólk," segir í niðurlagi draga skýrslu Endurreisnarnefndar Sjálfstæðisflokksins sem birt var á vordögum síðasta árs. Þar var fjallað um efnahagsmál og pólitískt starf Sjálfstæðisflokksins undanfarin ár. Afneitun Sjálfstæðismanna á orsökum hrunsins sem orðið hefur í íslensku samfélagi er með ólíkindum og undanfarin misseri hefur mér fundist sem öll viðleitni kjörinna fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu gangi út á að fela eigin fótspor og þyngja enn meir spor ríkisstjórnarinnar í eyðimerkursandi endurreisnarinnar. Þeir tveir flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana á Íslandi undanfarna áratugi reyna með ráðum og dáð að beina athygli frá mistökum fortíðar til þeirra mála sem ríkisstjórnin er dæmd til að leysa svo að hægt sé að byggja upp efnahagslegan stöðugleika á næstu árum og áratugum. Þannig hefur stjórnarandstaðan hangið í margra mánaða málþófi vegna Icesave málsins sem orðið hefur til þess að ekkert þokast í öðrum og brýnum málum. Það hentar fyrrum stjórnarherrum að þjóðin sjái ekki skóginn fyrir trjám. Jafnaðarstefnan lifði af hrunið Íslensk þjóð veit að kapitalisminn hefur brugðist, þjóðin veit að græðgisvæðingin varð okkur að falli, þjóðin veit að það var einkavæðingarstefna ríkisstjórnar Davíðs Oddssonar sem hratt af stað þeirri atburðarrás sem við þekkjum öll of vel. Hrunið kenndi okkur margt og lærdómurinn mun áfram síast inn með grjónagrautnum og gluggabréfunum næstu árin og bragðið verður beiskt, það er staðreynd sem verður ekki umflúin. Hrunið hefur framkallað tortryggni, reiði og vantrú á stjórnmálamönnum. Einnig hefur það valdið því að margir halda því fram að hefðbundnir stjórnmálaflokkar séu úreltir og kominn tími til að við kjósum fólk á þing og í bæjarstjórnir sem ekki tilheyrir hefðbundnum stjórnmálaflokkum. Ég held að tilraun Borgarahreyfingarinnar (Hreyfingarinnar) hafi sýnt að sú er ekki raunin. Til er fólk í öllum flokkum (og utan flokka) sem ekki hefur getu til að standa vörð um almannahagsmuni og hefur ekkert nýtt fram að færa sem fyrirfinnst ekki í stjórnmálaflokkum landsins. Einnig fyrirfinnast margir stjórnmálamenn sem standa vörð um hugsjónir sínar og vinna af einlægni fyrir fólkið í landinu. Það má ekki gleymast í reiði hreinsunareldsins. Nýfrjálshyggjan hefur beðið skipbrot og finnum við Íslendingar sterklega fyrir því með dýpri kreppu, auknu atvinnuleysi og meiri vanlíðan almennings en fyrirfinnst í nágrannalöndum okkar. Í velferðarríkjunum í kringum okkur er jöfnuðurinn meiri og en annars staðar og grunnurinn sterkari sem gerir stjórnvöldum auðveldara að takast á við afleiðingar heimskeppunnar. Jafnaðarstefnan sannar enn gildi sitt og mun verða sá lykilþáttur sem Íslendingar getast sameinast um í endurreisn og tiltekt í íslensku stjórnkerfi og í efnahagslífi landsins. Jafnaðarstefnan sættir sig ekki við að almannahagsmunir séu látnir víkja fyrir hagsmunum erlendra eða innlendra fyrirtækja, banka eða stofnana. Jafnaðarstefnan er í eðli sínu andvíg sérhagsmunum og byggir á réttlæti og að allir hafi jafnan rétt til þeirra lífsgæða sem samfélagið býður upp á.Tryggjum orkufyrirtæki í almannaeigu Í ríkisstjórnartíð Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks seldi ríkið hlut sinn í Hitaveitu Suðurnesja með þeim skilyrðum að opinberir aðilar eða fyrirtæki í opinberri eigu mættu ekki kaupa hlutinn. Þannig hófst einkavæðingarferli í orkugeiranum án þess að fyrir væri tryggt eignarhald opinberra aðila á auðlindum. Einkavæðingarforkólfum þessara flokka hefur sem betur fer ekki tekist það ætlunarverk sitt að einkavæða orkufyrirtæki landsins og það má þakka árvekni Sigrúnar Elsu Smáradóttur, borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, sem stóð vaktina og lét ekki glepjast af gylliboðum frjálshyggjunnar. Sigrún Elsa hefur sýnt það með verkum sínum undanfarin ár að hún mun standa vörð um þessar grunnstoðir samfélagsins og tryggja almenningi að hagsmunir heildarinnar séu settir ofar einkahagsmunum. Það er mikil gæfa fyrir borgarbúa að þessi öfluga baráttukona hafi staðið vaktina í góðærinu. Við þurfum að tryggja að sú vakt verði staðin áfram á næsta kjörtímabili. Styðjum Sigrúnu Elsu í annað sætið í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík á morgun. Kristín Sævarsdóttir Höfundur er í framkvæmdastjórn Samfylkingarinnar
Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar
Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar
Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar