Auðlindir og fjárfestingar

Hvers vegna eru ekki betri þröskuldar til fyrirstöðu gegn fjárfestingum erlendra aðila í auðlindum okkar Íslendinga en raun ber vitni?

Varðandi síðustu fjárfestingar erlends aðila í orkugeiranum, sem stofnaði einfaldlega „skúffufyrirtæki" í einu af EES-löndunum til að geta fjárfest á Íslandi í arðvænlegu orkufyrirtæki, en lög mæla svo fyrir að erlendir aðilar utan EES megi ekki fjárfesta í auðlindum Íslands eða neinu EES-landanna nema þeir eigi fyrirtæki á EES.

Stofnendur skúffufyrirtækisins hvorki hafa né munu hafa nokkurn rekstur í því landi sem skúffan er stofnuð í, þetta erlenda fyrirtæki greiðir einungis þóknun til einhverrar lögfræðistofu í viðkomandi skúffulandi til að sjá um skúffuna fyrir sig. Ég dreg einnig stórlega í efa að eigendur og stjórnendur hafi komið til skúffulandsins sjálfir.

Hefði þá ekki verið gáfulegt um leið og EES-samningurinn var gerður á sínum tíma, að setja einfaldan þröskuld með t.d. eftirfarandi texta:

„Þeir erlendu aðilar sem ætla að fjárfesta í íslenskum auðlindum, þurfa að hafa rekið fyrirtæki á EES í minnst 5 ár í því landi sem þeir eru lögaðilar í og þá hafa þeir einungis heimild til að fjárfesta ¼ í viðkomandi auðlindarfyrirtæki, svo sem orkuveitum, sjávarútvegsfyritækjum og landbúnaði. Ekki er leyfilegt að kaupa upp fyrirtæki til að öðlast þennan fárfestingarétt í auðlindum EES-landanna. Viðkomandi fjárfestir skal hafa rekið fyrirtækið í eigin nafni framangreind 5 ár. Viðkomandi fyrirtæki þess sem ætlar að fjárfesta í ofangreindum auðlindum, skal ekki vera að neinu leyti í eigu erlendra aðila."

Varðandi ofangreint nýlegt dæmi um fjárfestingu erlends aðila í orkugeiranum læðist að mér sá grunur að innan ekki langs tíma muni Kínverjar eignast þennan hlut, og hvers vegna? Jú, hagstæð sala vegna stórhækkaðs gengis á fyrirtækinu. Það skyldi þó ekki hafa verið tilgangurinn frá upphafi að braska með eitt af fjöreggjum þjóðarinnar?

Hvers vegna eru ekki nú þegar til staðar þröskuldar sem stöðva alla bakdyraeignamyndun erlendra aðila eins og til dæmis síðustu gjörningarnir í þeim efnum þar sem kínversk efnafjölskylda kemst upp með að eignast 43% eignarhluta í íslensku sjávarútvegsfyrirtæki?

Að lokum:

Er kannski svo komið að EES-samningurinn, og sá 63% reglugerðarhluti ESB sem þegar er búið að innleiða í íslenskt þjóðfélag, sé að koma illilega í bakið á okkur þar sem báðir þessir aðilar virðast vera hafnir yfir allt sem íslenskt er, þannig að við Íslendingar stöndum bara berskjaldaðir gagnvart því að geta varið okkar auðlindir sem gera okkur það mögulegt að búa hér frjáls í þessu landi okkar. Einnig má segja að viss vá sé fyrir dyrum gagnvart lýðræðinu í landinu þegar umræðan er komin á það stig að menn eru farnir að tala um nauðsyn þess að breyta íslensku stjórnarskránni til að samræma hana EES og ESB.