Listaverkin aftur til þjóðarinnar Hlynur Hallsson skrifar 10. mars 2010 06:00 Fréttir berast nú af því að Listasafni Íslands hafi verið tryggður forkaupsréttur á verkum sem hafa verið metin mikilvæg fyrir íslenska listasögu en eru nú í eigu Arionbanka. Það er hins vegar viðurkennt að bankinn (eða fyrirrennari hans) fékk listaverkin frítt frá íslensku þjóðinni þegar Búnaðarbankinn var einkavinavæddur á sínum tíma. Það væri því mun eðlilegra að bankinn skilaði þessum verkum til þjóðarinnar en selji ekki þjóðinni það sem hann fékk gefins á sínum tíma. Bankinn gæti aftur á móti keypt verk í safnið sitt af ríkinu en andvirðið ætti þá að renna til Listasafns Íslands sem hefur aðeins um 20 milljónir á ári til að kaupa myndlist. Það væri auðvitað hægt að skrifa langa grein um þau hrapallegu mistök sem gerð voru á sínum tíma þegar ríkisbankarnir voru einkavæddir án þess að mat væri lagt á verðmæti listaverkasafna þeirra. Síðar kom svo auðvitað í ljós að bankarnir voru alls ekki seldir heldur gefnir sérstökum vinum þáverandi ráðamanna. Það er vissulega jákvætt að nú hafi verið tryggt að mikilvægustu verkin úr safni Arionbanka geti komst aftur í eign þjóðarinnar en það er algerlega öfugsnúið að það þurfi að kaupa verkin af bankanum. Þess vegna ætti bankinn að sjá sóma sinn í því að skila listaverkunum strax til þjóðarinnar. Höfundur er formaður Sambands íslenskra myndlistarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Fréttir berast nú af því að Listasafni Íslands hafi verið tryggður forkaupsréttur á verkum sem hafa verið metin mikilvæg fyrir íslenska listasögu en eru nú í eigu Arionbanka. Það er hins vegar viðurkennt að bankinn (eða fyrirrennari hans) fékk listaverkin frítt frá íslensku þjóðinni þegar Búnaðarbankinn var einkavinavæddur á sínum tíma. Það væri því mun eðlilegra að bankinn skilaði þessum verkum til þjóðarinnar en selji ekki þjóðinni það sem hann fékk gefins á sínum tíma. Bankinn gæti aftur á móti keypt verk í safnið sitt af ríkinu en andvirðið ætti þá að renna til Listasafns Íslands sem hefur aðeins um 20 milljónir á ári til að kaupa myndlist. Það væri auðvitað hægt að skrifa langa grein um þau hrapallegu mistök sem gerð voru á sínum tíma þegar ríkisbankarnir voru einkavæddir án þess að mat væri lagt á verðmæti listaverkasafna þeirra. Síðar kom svo auðvitað í ljós að bankarnir voru alls ekki seldir heldur gefnir sérstökum vinum þáverandi ráðamanna. Það er vissulega jákvætt að nú hafi verið tryggt að mikilvægustu verkin úr safni Arionbanka geti komst aftur í eign þjóðarinnar en það er algerlega öfugsnúið að það þurfi að kaupa verkin af bankanum. Þess vegna ætti bankinn að sjá sóma sinn í því að skila listaverkunum strax til þjóðarinnar. Höfundur er formaður Sambands íslenskra myndlistarmanna.
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun