Menningarlegt skemmdarverk 26. janúar 2010 06:00 Björn Brynjólfur Björnsson skrifar um kvikmyndagerð 35% niðurskurður á því fé sem mennta- og menningarmálaráðuneytið og fjármálaráðuneytið hafa skuldbundið sig með samningum til að setja í kvikmyndasjóði er lang mesti niðurskurður sambærilegra samninga í mennta- og menningarmálaráðuneytinu, þar sem niðurskurðurinn er 0% til 10%. Stefna yfirvalda er að skera mun meira niður í kvikmyndagerð en á nokkru sambærilegu sviði. Því var líst yfir þegar gengið var til niðurskurðar að ætlunin væri að dreifa byrðunum á sanngjarnan hátt. Hér er ekki verið að því. Hér er verið að vinna óbætanlegan skaða á atvinnugrein sem miklu meira vit væri í að efla. Nú hefur það bæst við að stjórnendur Ríkisútvarpsins segjast munu draga verulega úr kaupum á kvikmyndaefni sem framleitt er á Íslandi. Afleðingarnar verða þær að framleiðsla á leiknu sjónvarpsefni, sem nýlega er hafin hérlendismun enn dragast verulega saman og svo til útilokað verður að framleiða heimildarmyndir á Íslandi. Núverandi stjórnendur Rúv hafa með þessu útspili ítrekað þá stefnu að fyrirtækið eigi ekki samleið með íslenskri kvikmyndagerð og vöxtur hennar og viðgangur sé Rúv óviðkomandi. Útvarpsstjóri hefur lýst þessari skoðun með þeim orðum að Rúv hafi aðeins skyldum að gegna gagnvart áhorfendum sínum og engum öðrum. Brot á þjónustusamningiÍ hverri viku benda áhorfendur (með fjarstýringunni) stjórnendum Rúv á það efni sem þeir helst vilja fá: Vandað íslenskt efni. Þessir sömu áhorfendur eru óvart líka eigendur fyrirtækisins, en engu að síður ætla núverandi stjórnendur að fara þveröfuga leið og draga sem mest úr þessu efni.Sú skoðun að Rúv hafi engum samfélagslegum skyldum að gegna sem risafyrirtæki í almannaeigu á þessu sviði mun vera óþekkt í Evrópu þar sem fjöldi sambærilegra ríkisrekinna sjónvarpsstöðva líta ekki bara á það sem skyldu sína að starfa með kvikmyndaiðnaði síns lands að því að þróa og framleiða kvikmyndaefni sem á rætur í tungumáli og menningu þjóðarinnar - heldur gera það með mikilli ánægju.Slíkt samstarf hefur undantekningalaust getið af sér afurðir sem seljast víða um heim - og skila verðmætum gjaldeyri.Ákvörðun stjórnenda Rúv er líka brot á þjónustusamningi fyrirtækisins við mennta- og menningarmálaráðuneytið, en því svara stjórnendur Rúv á þann veg að þar sem framlög til stofnunarinnar hafa nú verið skert frá því sem segi í samningnum þurfi þeir hvorki, né geti, uppfyllt samninginn. Það munu margir forstöðumenn ríkisstofnana vera spenntir að sjá hvort ráðuneytið tekur þessa röksemdafærslu gilda. Ekki bara spurning um peningaRíkisútvarpið er að skera niður um 270 milljónir en tekjur þess á síðasta ári voru 4,4 milljarðar. Nú sjá stjórnendur þess enga aðra leið en að skera verulega niður þær 100 milljónir sem þeir kaupa fyrir íslenskt kvikmyndaefni. Fyrir þessa peninga fást kvikmyndir, heimildamyndir og leikið sjónvarpsefni sem kostar milljarða að framleiða því aðeins lítill hluti kostnaðar við framleiðslu þessa efnis er greiddur af Rúv. Framleiðslukostnað þess efnis sem Rúv framleiðir sjálft þarf fyrirtækið hinsvegar að greiða að fullu.En peningar eru ekki allt. Ef við þurfum á einhverju að halda á þessum dögum þá eru það kvikmyndir, heimildarmyndir og sjónvarpssþáttaraðir um lífið í þessu landi. Börnin okkar þurfa á því að halda. Kvikmyndir eru stór hluti af menningu okkar og tilveru og sá hlutur mun stækka.Framsýnir leiðtogar myndu efla þennan iðnað sem skapar spennandi störf sem ungt fólk hefur áhuga á og vinnur með tungumál okkar og menningu.Hér eru miklir möguleikar. Við eigum vel menntað fagfólki í öllum deildum. Eftirspurn eftir vönduðu kvikmyndaefni í veröldinni er óseðjandi og fátt er betur til þess fallið en kvikmyndir að flytja heiminum mynd af þessu landi, fólkinu sem hér býr - og lífinu sem það lifir. Það er mynd sem við þurfum ekki að skammast okkar fyrir.En við þurfum að skammast okkar fyrir þau skemmdarverk sem nú eru unnin á íslenskri menningu.Höfundur er formaður Íslensku kvikmynda- og sjónvarpsakademíunnarNúverandi stjórnendur Rúv hafa með þessu útspili ítrekað þá stefnu að fyrirtækið eigi ekki samleið með íslenskri kvikmyndagerð og vöxtur hennar og viðgangur sé Rúv óviðkomandi. . Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Skoðun Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Björn Brynjólfur Björnsson skrifar um kvikmyndagerð 35% niðurskurður á því fé sem mennta- og menningarmálaráðuneytið og fjármálaráðuneytið hafa skuldbundið sig með samningum til að setja í kvikmyndasjóði er lang mesti niðurskurður sambærilegra samninga í mennta- og menningarmálaráðuneytinu, þar sem niðurskurðurinn er 0% til 10%. Stefna yfirvalda er að skera mun meira niður í kvikmyndagerð en á nokkru sambærilegu sviði. Því var líst yfir þegar gengið var til niðurskurðar að ætlunin væri að dreifa byrðunum á sanngjarnan hátt. Hér er ekki verið að því. Hér er verið að vinna óbætanlegan skaða á atvinnugrein sem miklu meira vit væri í að efla. Nú hefur það bæst við að stjórnendur Ríkisútvarpsins segjast munu draga verulega úr kaupum á kvikmyndaefni sem framleitt er á Íslandi. Afleðingarnar verða þær að framleiðsla á leiknu sjónvarpsefni, sem nýlega er hafin hérlendismun enn dragast verulega saman og svo til útilokað verður að framleiða heimildarmyndir á Íslandi. Núverandi stjórnendur Rúv hafa með þessu útspili ítrekað þá stefnu að fyrirtækið eigi ekki samleið með íslenskri kvikmyndagerð og vöxtur hennar og viðgangur sé Rúv óviðkomandi. Útvarpsstjóri hefur lýst þessari skoðun með þeim orðum að Rúv hafi aðeins skyldum að gegna gagnvart áhorfendum sínum og engum öðrum. Brot á þjónustusamningiÍ hverri viku benda áhorfendur (með fjarstýringunni) stjórnendum Rúv á það efni sem þeir helst vilja fá: Vandað íslenskt efni. Þessir sömu áhorfendur eru óvart líka eigendur fyrirtækisins, en engu að síður ætla núverandi stjórnendur að fara þveröfuga leið og draga sem mest úr þessu efni.Sú skoðun að Rúv hafi engum samfélagslegum skyldum að gegna sem risafyrirtæki í almannaeigu á þessu sviði mun vera óþekkt í Evrópu þar sem fjöldi sambærilegra ríkisrekinna sjónvarpsstöðva líta ekki bara á það sem skyldu sína að starfa með kvikmyndaiðnaði síns lands að því að þróa og framleiða kvikmyndaefni sem á rætur í tungumáli og menningu þjóðarinnar - heldur gera það með mikilli ánægju.Slíkt samstarf hefur undantekningalaust getið af sér afurðir sem seljast víða um heim - og skila verðmætum gjaldeyri.Ákvörðun stjórnenda Rúv er líka brot á þjónustusamningi fyrirtækisins við mennta- og menningarmálaráðuneytið, en því svara stjórnendur Rúv á þann veg að þar sem framlög til stofnunarinnar hafa nú verið skert frá því sem segi í samningnum þurfi þeir hvorki, né geti, uppfyllt samninginn. Það munu margir forstöðumenn ríkisstofnana vera spenntir að sjá hvort ráðuneytið tekur þessa röksemdafærslu gilda. Ekki bara spurning um peningaRíkisútvarpið er að skera niður um 270 milljónir en tekjur þess á síðasta ári voru 4,4 milljarðar. Nú sjá stjórnendur þess enga aðra leið en að skera verulega niður þær 100 milljónir sem þeir kaupa fyrir íslenskt kvikmyndaefni. Fyrir þessa peninga fást kvikmyndir, heimildamyndir og leikið sjónvarpsefni sem kostar milljarða að framleiða því aðeins lítill hluti kostnaðar við framleiðslu þessa efnis er greiddur af Rúv. Framleiðslukostnað þess efnis sem Rúv framleiðir sjálft þarf fyrirtækið hinsvegar að greiða að fullu.En peningar eru ekki allt. Ef við þurfum á einhverju að halda á þessum dögum þá eru það kvikmyndir, heimildarmyndir og sjónvarpssþáttaraðir um lífið í þessu landi. Börnin okkar þurfa á því að halda. Kvikmyndir eru stór hluti af menningu okkar og tilveru og sá hlutur mun stækka.Framsýnir leiðtogar myndu efla þennan iðnað sem skapar spennandi störf sem ungt fólk hefur áhuga á og vinnur með tungumál okkar og menningu.Hér eru miklir möguleikar. Við eigum vel menntað fagfólki í öllum deildum. Eftirspurn eftir vönduðu kvikmyndaefni í veröldinni er óseðjandi og fátt er betur til þess fallið en kvikmyndir að flytja heiminum mynd af þessu landi, fólkinu sem hér býr - og lífinu sem það lifir. Það er mynd sem við þurfum ekki að skammast okkar fyrir.En við þurfum að skammast okkar fyrir þau skemmdarverk sem nú eru unnin á íslenskri menningu.Höfundur er formaður Íslensku kvikmynda- og sjónvarpsakademíunnarNúverandi stjórnendur Rúv hafa með þessu útspili ítrekað þá stefnu að fyrirtækið eigi ekki samleið með íslenskri kvikmyndagerð og vöxtur hennar og viðgangur sé Rúv óviðkomandi. .
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar