Minnihlutinn líti sér nær

Óskar Bergsson skrifar um borgarmál.

Minnihlutinn í borgarstjórn Reykjavíkur gagnrýnir að í þriggja ára áætlun borgarinnar verði ekki varið sama fjármagni til nýframkvæmda á árinu 2013 eins og gert hefur verið á árunum 2008-2010.

Rétt er að geta þess að meirihluti Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks hefur lagt ríka áherslu á verklegar framkvæmdir eftir efnahagshrunið ekki síst til þess að halda uppi atvinnu við þessar erfiðu aðstæður. Sem dæmi má nefna að heildarframkvæmdir borgarinnar og Orkuveitunnar hafa verið í kringum 25 milljarðar króna bæði fyrir árið 2009 og 2010. Til samanburðar má geta þess að heildarframkvæmdapakki ríkisins fyrir árið 2010 er innan við 10 milljarðar króna.

Helstu framkvæmdir borgarinnar og OR eru vegna samningsbundinna verkefna. Hjá borginni má helst nefna uppbyggingu skóla, leikskóla, frístundaheimila, frágang við ný hverfi og uppbyggingu í miðborginni. Hjá Orkuveitunni er framkvæmt við Hellisheiði 5 og gert ráð fyrir Hverahlíðarvirkjun ef viðunandi orkusölusamningar ganga eftir. Til þessara fjárfestinga var stofnað þegar íslenskur byggingariðnaður þurfti mest á því að halda. Eftir þessa miklu uppbyggingu er ekki nema eðlilegt að dregið verði úr framkvæmdum að því tímabili loknu. Reykjavíkurborg hefur þá nýtt tíma samdráttar og erfiðleika í fjárfestingar til framtíðar.

Gagnrýni minnihlutans og fullyrðingar um framkvæmdastopp árið 2013 hittir þau sjálf fyrir því samflokksmenn þeirra í ríkisstjórninni standa fyrir framkvæmdastoppi í þessum töluðu orðum. Því miður er það að gerast á tímum þegar mestu skiptir að opinberir aðilar leggi fé til framkvæmda til þess að örva atvinnugrein sem orðið hefur fyrir þungum höggum. Meirihlutinn í borgarstjórn Reykjavíkur hefur væntingar um að hjól atvinnulífsins verði farin að snúast aftur árið 2013 og því sé minni þörf á opinberum framkvæmdum þá en nú. Viðbrögð minnihlutans í borgarstjórn, sem fer nú með stjórn landsmálanna, gefa því miður til kynna að þau sjálf hafi ekki trú á því að það muni ganga eftir. Það veldur vissulega áhyggjum.

Höfundur er formaður borgarráðs.