Við þurfum sóknaráætlun

Íslendingar þurfa að sækja fram með nýja atvinnustefnu og sóknaráætlun sem byggir á raunverulegum verðmætum og styrk þjóðarinnar. Við munum ekki vinna okkur út úr erfiðleikunum með skattahækkunum, lágum launum, niðurskurði og háum vöxtum. Ef það verða einu aðgerðir stjórnvalda munum við sökkva dýpra í skuldafenið og verða um langt árabil í hópi fátækustu og einangruðustu ríkja heims. Það eru ekki ný sannindi að okkar framtíð og hagsæld mun byggja á framtaki einstaklinga og þeim verðmætum sem þeir geta skapað fyrir þjóðarbúið.

Jón Sigurðsson forseti sagði í sjálfstæðisbaráttu þjóðarinnar á 19. öld: Það þarf annað en hjalið tómt til að hrinda Íslandi á fætur aftur! Það þarf atorku og ráðdeild og framsýni og þollyndi! Það þarf meira en fárra manna afl! Það þarf afl og dug heillar þjóðar!

Við erum í svipuðum sporum núna. Sjálfstæðisbarátta okkar snýst um fjárhagslegt sjálfstæði og að tryggja eðlileg samskipti og viðskipti við aðrar þjóðir. Sú sjálfstæðisbarátta vinnst ekki við ríkisstjórnarborðið eða með því að gera öll meginfyrirtæki landsmanna að ríkisfyrirtækjum. Sú barátta vinnst eingöngu ef sérhver einstaklingur leggur sitt af mörkum og þjóðin öll stendur saman í endurreisn, nýsköpun og sóknarstefnu í atvinnumálum. Það þarf að auka þjóðartekjurnar, auka atvinnu og skapa sterka ímynd fyrir Ísland. Þannig vinnum við okkur út úr vandanum.

Núverandi ríkisstjórn, bankakerfið og allt of mörg fyrirtæki og einstaklingar eru of upptekin af vandamálum líðandi stundar.

Ísland er einstakt land með gífurleg tækifæri, en það þarf að nýta þau betur: Matvælaiðnaður, ferðaþjónusta, heilbrigðisþjónusta, menntamál, nýting sjálfbærra orkulinda, hátækniiðnaður, menningar- og listastarfsemi og ýmsar skapandi greinar eru dæmi um okkar tækifæri. Hugmyndir um heilbrigðisþjónustu fyrir útlendinga og nýtingu orkuvera fyrir ofurtölvur og netþjónabú, lífrænt ræktuð matvæli í raflýstum gróðurhúsum og rafmagnsbílavæðingu landsins eru dæmi um fjölmargar góðar hugmyndir.

Við eigum að leggja áherslu á umhverfisvernd og sjálfbærni og sýna öllum heiminum hvað við getum gert og erum að gera. Við getum orðið öðrum fyrirmynd á fjölmörgum sviðum. Þá þarf þessi liðlega 300.000 manna þjóð ekki að kvíða framtíðinni.

Stjórnvöld og forystumenn í atvinnulífinu verða strax að hefja endurreisn atvinnulífsins og sókn í atvinnumálum. Til þess þarf leiðtoga í stjórnmálum og atvinnurekstri, en ekki bara verkstjóra og embættismenn sem sitja í skilanefndum og öðrum nefndum og stefnumótunarhópum. Það er kominn tími til sóknar og aðgerða sem byggja á tækifærum og framtíðarsýn okkar Íslendinga. Nú þarf atorku, ráðdeild, framsýni og þollyndi. Nú dugar ekki lengur hjalið tómt og bölsýni. Þjóðin bíður eftir aðgerðum. Sú bið má ekki vera mikið lengri ef ekki á illa að fara.