Hvað missum við næst?

Reykingarbann - Friðbjörn Orri Ketilsson hagfræðinemi Bann við reykingum á veitinga- og skemmtistöðum væri skref í ranga átt. Það er óverjandi að ráðast með slíkum hætti gegn eignarrétti þeirra sem tekið hafa lán og skuldsett sig til þess að kaupa húsnæði undir rekstur sinn. Réttilega ættu eigendur veitingastaða að ákveða hvað sé gert og hvað ekki á stöðum sínum rétt eins og eigendur íbúða og húsa telja sig hafa rétt til að ákveða hvort reykt sé innandyra eða ekki. Reykingar eru skaðlegar. En það gefur ekki neinum rétt til að svifta annan mann frelsi til að ákveða að reykja sígarettur. Þeir sem ákveða slíkt eru að taka áhættu sem hugsanlega kann að kosta þá lífið til lengri tíma. Þessa áhættu verðum við að eftirláta náunganum ef við ætlum sjálf að fá að taka aðra áhættu sem einkennir hið daglega líf. Að aka bíl, fara í flugvél, borða majones, klífa fjöll eða drekka áfengi. Það sem einum finnst óþarfa áhætta finnst öðrum nauðsynlegt að gera. Slíkt er misjafnt eftir fólki og ætti þar enginn að hafa rétt til að segja öðrum hvað sé rétt og rangt í því sambandi svo lengi sem hegðun viðkomandi skerðir ekki frelsi annarra til eigna og lífs. Þeir sem ekki reykja geta valið hvort þeir sæki staði sem heimila reykingar eða ekki. Slíkt er sjálfsagður réttur hvers og eins. Hins vegar hafa þeir ekki rétt til að þvinga eigendur veitingastaða til eins né neins. Sömu lögmál gilda um starfsmenn veitingastaða. Þeir geta valið sér vinnustað og hafa til þess fullt frelsi. Hvort þeir kjósa að vinna á veitingastað sem heimilar reykingar eða bannar þær er það þeirra val. Það hefur enginn þann rétt til þess að velja af þeim. Hættulegt er að taka aukin skref í átt að takmarka ákvörðunarrétt fólks yfir líkama sínum og fasteignum. Hvert skref í slíka átt gefur tóninn fyrir það næsta. Það er ekki ríkisins að ákveða hvernig við högum lífi okkar. Það er meðfæddur réttur hvers og eins að taka slíkar ákvarðanir, svo framarlega sem hann skaðar ekki aðra með framferði sínu. Ríkið á ekki fólkið. Ríkið er ekki foreldri sjálfráða fólks. Hvert stefna afskipti ríkisins af einkalífi fólks? Hvað missum við næst? Hvaða minnihlutahópur verður múraður inni næst? Gæti hugsast að hegðun þín, kæri lesandi, verði einn góðan veðurdag fyrir barðinu á stjórnlyndum stjórnmálamönnum? Standa þarf vörð um frelsið og verja það gegn ágangi stjórnlyndis.