Sóknarfæri í fullvinnslu - Hvers vegna ESB-aðild gæti opnað nýjar dyr Halldór Jörgen Olesen skrifar 13. ágúst 2026 12:32 Það eru afar ánægjuleg tíðindi að Heiðrún Lind Marteinsdóttir, framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS), skuli lýsa því yfir að samtökin setji sig ekki gegn aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Í viðtali í Bítinu á Bylgjunni þann 11. ágúst undirstrikaði hún að forsendan væri skýr samningsmarkmið og að dregin væri rauð lína um íslenskt eignarhald á fiskveiðiauðlindinni. Þetta er skynsamleg og uppbyggileg afstaða. Ef vel er á málum haldið liggja mikir hagsmunir í að kanna þessa leið, sérstaklega þegar kemur að aukinni fullvinnslu sjávarafurða hér á landi. Aðild að ESB er nefnilega ekki ógn við fullvinnslu, hún gæti þvert á móti orðið sterkasta stökkbretti hennar. Vanýtt tækifæri í verðmætasköpun Í áratugi hefur ríkt mikill einhugur um mikilvægi þess að fullvinna sjávarafurðir á Íslandi. Með því að búa til tilbúnar neytendavörur og byggja upp sterk vörumerki getum við skapað fleiri störf, eflt byggðir landsins og aukið útflutningsverðmæti til muna. Þrátt fyrir frábæran árangur og tækniframfarir í veiðum og vinnslu sýna gögnin að við eigum enn mikið inni þegar kemur að fullvinnslu neytendavara. Samkvæmt nýjustu tölum eru tilbúnar neytendavörur og verðmætaukin framleiðsla um 1,4% af heildarútflutningsverðmæti sjávarafurða. Stærsti hluti aflans fer enn yfir hafið sem hráefni eða hálfunnin vara, svo sem frosin flök (47%), ísaðar afurðir (25%) eða mjöl og lýsi (14%), þar sem lokavinnslan fer fram í löndum eins og Póllandi, Bretlandi eða Kína. Tækifærið til að gera þetta heima er gríðarlegur. Tollalækkun myndi snúa hvatanum okkur í hag En af hverju færum við ekki meiri lokavinnslu hingað heim? Svarið liggur fyrst og fremst í tollalöggjöf Evrópusambandsins. Í núverandi kerfi leggur ESB hærri tolla á fullunnar neytendavörur en á óunnið hráefni. Frosin flök fara inn á Evrópumarkað á lágum tollum, en tilbúin máltíð framleidd úr sama fiski mætir hærri tollvegg. Þetta fyrirkomulag skapar hvata til að flytja hráefnið úr landi og ljúka vinnslunni innan ESB. Með fullri aðild að ESB myndu allir tollar á íslenskar sjávarafurðir falla niður. Það myndi breyta leikreglunum Íslandi í hag: ·Jöfn samkeppnisstaða: Enginn tollmunur verður á milli hráefnis og fullunnar vöru, sem gerir vinnslu á Íslandi mun samkeppnishæfari. ·Sérstaða ferskleikans: Nálægð okkar við miðin verður enn stærra samkeppnisforskot þegar hægt er að fullvinna ferskan fisk á staðnum. ·Aukin verðmæti til landsins: Íslensk fyrirtæki geta selt vörur sínar undir eigin vörumerkjum beint til 450 milljóna neytenda án tollahindrana, sem gerir fjárfestingu í fullvinnslustöðvum á Íslandi enn arðbærari. Eins og Úlfar Hauksson benti réttilega á í sama viðtali: „Með inngöngu gætu allir tollar fallið niður og þá er mikill hagur að vinnslan sé á Íslandi og að hún myndi aukast hér heima.“ Reynsla grannþjóða og skýr samningsmarkmið Við sjáum svipaða sögu hjá grannþjóðum okkar. Í Noregi, sem stendur utan ESB líkt og við, fer nánast allur lax í auknum mæli til vinnslu í Evrópulöndum eins og Póllandi og Danmörku vegna tollahindrana. Norsk stjórnvöld finna fyrir þessum takmörkunum en eiga erfitt með að breyta þeim utan sambandsins. Skaðar aðild óskorðuð yfirráð okkar yfir auðlindinni? Heiðrún Lind hitti á kjarna málsins: Samningsmarkmiðin þurfa að vera skýr. Að tryggja eignarhald og stjórn Íslendinga á eigin fiskveiðiauðlind er sjálfsögð og eðlileg krafa. Það er einmitt í samningaviðræðum sem reynir á þessi atriði. Ef niðurstaðan þjónar ekki hagsmunum okkar er alltaf hægt að segja nei. En með því að stíga skrefið og hefja viðræður fáum við svörin í hendurnar frekar en að giska á þau. Tökum upplýsta ákvörðun Með því að hefja aðildarviðræður opnum við á möguleikann á að breyta umgjörð íslensks sjávarútvegs og nýta loksins þau tækifæri sem búa í fullvinnslu afurða okkar. Afstaða SFS er mikilvægt skref í átt að málefnalegri umræðu. Næsta skref er að nýta tækifærið, kjósa Já þann 29. ágúst og fá skýr svör um hvað er í boði fyrir Ísland. Höfundur er sérfræðingur í samstarfi og smíðaði verdbolga.net. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Halldór 12.09.2026 Halldór Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Sjá meira
Það eru afar ánægjuleg tíðindi að Heiðrún Lind Marteinsdóttir, framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS), skuli lýsa því yfir að samtökin setji sig ekki gegn aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Í viðtali í Bítinu á Bylgjunni þann 11. ágúst undirstrikaði hún að forsendan væri skýr samningsmarkmið og að dregin væri rauð lína um íslenskt eignarhald á fiskveiðiauðlindinni. Þetta er skynsamleg og uppbyggileg afstaða. Ef vel er á málum haldið liggja mikir hagsmunir í að kanna þessa leið, sérstaklega þegar kemur að aukinni fullvinnslu sjávarafurða hér á landi. Aðild að ESB er nefnilega ekki ógn við fullvinnslu, hún gæti þvert á móti orðið sterkasta stökkbretti hennar. Vanýtt tækifæri í verðmætasköpun Í áratugi hefur ríkt mikill einhugur um mikilvægi þess að fullvinna sjávarafurðir á Íslandi. Með því að búa til tilbúnar neytendavörur og byggja upp sterk vörumerki getum við skapað fleiri störf, eflt byggðir landsins og aukið útflutningsverðmæti til muna. Þrátt fyrir frábæran árangur og tækniframfarir í veiðum og vinnslu sýna gögnin að við eigum enn mikið inni þegar kemur að fullvinnslu neytendavara. Samkvæmt nýjustu tölum eru tilbúnar neytendavörur og verðmætaukin framleiðsla um 1,4% af heildarútflutningsverðmæti sjávarafurða. Stærsti hluti aflans fer enn yfir hafið sem hráefni eða hálfunnin vara, svo sem frosin flök (47%), ísaðar afurðir (25%) eða mjöl og lýsi (14%), þar sem lokavinnslan fer fram í löndum eins og Póllandi, Bretlandi eða Kína. Tækifærið til að gera þetta heima er gríðarlegur. Tollalækkun myndi snúa hvatanum okkur í hag En af hverju færum við ekki meiri lokavinnslu hingað heim? Svarið liggur fyrst og fremst í tollalöggjöf Evrópusambandsins. Í núverandi kerfi leggur ESB hærri tolla á fullunnar neytendavörur en á óunnið hráefni. Frosin flök fara inn á Evrópumarkað á lágum tollum, en tilbúin máltíð framleidd úr sama fiski mætir hærri tollvegg. Þetta fyrirkomulag skapar hvata til að flytja hráefnið úr landi og ljúka vinnslunni innan ESB. Með fullri aðild að ESB myndu allir tollar á íslenskar sjávarafurðir falla niður. Það myndi breyta leikreglunum Íslandi í hag: ·Jöfn samkeppnisstaða: Enginn tollmunur verður á milli hráefnis og fullunnar vöru, sem gerir vinnslu á Íslandi mun samkeppnishæfari. ·Sérstaða ferskleikans: Nálægð okkar við miðin verður enn stærra samkeppnisforskot þegar hægt er að fullvinna ferskan fisk á staðnum. ·Aukin verðmæti til landsins: Íslensk fyrirtæki geta selt vörur sínar undir eigin vörumerkjum beint til 450 milljóna neytenda án tollahindrana, sem gerir fjárfestingu í fullvinnslustöðvum á Íslandi enn arðbærari. Eins og Úlfar Hauksson benti réttilega á í sama viðtali: „Með inngöngu gætu allir tollar fallið niður og þá er mikill hagur að vinnslan sé á Íslandi og að hún myndi aukast hér heima.“ Reynsla grannþjóða og skýr samningsmarkmið Við sjáum svipaða sögu hjá grannþjóðum okkar. Í Noregi, sem stendur utan ESB líkt og við, fer nánast allur lax í auknum mæli til vinnslu í Evrópulöndum eins og Póllandi og Danmörku vegna tollahindrana. Norsk stjórnvöld finna fyrir þessum takmörkunum en eiga erfitt með að breyta þeim utan sambandsins. Skaðar aðild óskorðuð yfirráð okkar yfir auðlindinni? Heiðrún Lind hitti á kjarna málsins: Samningsmarkmiðin þurfa að vera skýr. Að tryggja eignarhald og stjórn Íslendinga á eigin fiskveiðiauðlind er sjálfsögð og eðlileg krafa. Það er einmitt í samningaviðræðum sem reynir á þessi atriði. Ef niðurstaðan þjónar ekki hagsmunum okkar er alltaf hægt að segja nei. En með því að stíga skrefið og hefja viðræður fáum við svörin í hendurnar frekar en að giska á þau. Tökum upplýsta ákvörðun Með því að hefja aðildarviðræður opnum við á möguleikann á að breyta umgjörð íslensks sjávarútvegs og nýta loksins þau tækifæri sem búa í fullvinnslu afurða okkar. Afstaða SFS er mikilvægt skref í átt að málefnalegri umræðu. Næsta skref er að nýta tækifærið, kjósa Já þann 29. ágúst og fá skýr svör um hvað er í boði fyrir Ísland. Höfundur er sérfræðingur í samstarfi og smíðaði verdbolga.net.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar