Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar 6. ágúst 2026 18:07 Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Margrét Kristmannsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson Skoðun Skoðun Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar Skoðun Skipulag sem má ekki borga sig! Íris Björk Hreinsdóttir skrifar Sjá meira
Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag.
Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar