Samvinna auðlindagreina styrkir allra hag Þorsteinn Másson skrifar 8. júlí 2026 07:33 Sjór og vatn eru, og verða áfram, meðal mikilvægustu auðlinda Íslands. Fjölmörg tækifæri felast í því að auka enn frekar verðmæti sem hægt er að skapa á grunni þeirra með veiðum, ræktun, vinnslu og nýsköpun. Samvinna sjávarútvegs og fiskeldis eykur samkeppnishæfni, dreifir áhættu og styrkir íslenskt hagkerfi. Við Íslendingar höfum áratugum saman skarað fram úr í hefðbundnum sjávarútvegi og byggt upp þekkingu, tækni og vinnslu sem nýtur alþjóðlegrar viðurkenningar. Á síðustu árum hefur fiskeldi, bæði í sjó og á landi, bæst við sem ný og spennandi atvinnugrein. Hún byggist að miklu leyti á sömu undirstöðum, aðgengi að íslenskum auðlindum, tæknilegri færni og sterkum sjávarbyggðum. Fiskeldi á Íslandi er enn að stíga sín fyrstu skref í samanburði við margar aðrar þjóðir, en nýtur góðs af innviðum, þekkingu og flutningskerfum sem byggst hafa upp í kringum hefðbundinn sjávarútveg. Í auknum mæli má sjá þessar greinar vinna saman og styðja hvor við aðra. Fiskeldisfyrirtæki hafa til dæmis nýtt sér frystigetu og áframvinnslu hjá rótgrónum útgerðarfyrirtækjum á Vestfjörðum. Með því geta þau jafnað afhendingu, brugðist betur við sveiflum á mörkuðum og aukið verðmæti afurða. Samstarfið er mögulegt vegna þess að útgerðarfyrirtæki höfðu bolmagn, áræðni og framtíðarsýn til að byggja upp öfluga vinnslu. Sú fjárfesting þjónar nú fleiri greinum og styrkir heildarumgjörð atvinnulífsins. Landeldisfyrirtæki á Suðurlandi hafa einnig gegnt mikilvægu hlutverki í uppbyggingu sjókvíaeldis með framleiðslu seiða fyrir eldisfyrirtæki á Vestfjörðum og Austfjörðum. Með því styrkja þau eigin rekstrargrundvöll og sjókvíaeldisfyrirtæki fá aðgang að stærri og sterkari seiðum. Þetta er gott dæmi um gagnkvæman ávinning þar sem fjárfesting, þekking og innviðir nýtast á fleiri en einum stað í atvinnulífinu. Þótt fiskeldi og sjávarútvegur eigi sér ólíka sögu geta greinarnar nýtt styrkleika hvor annarrar. Hefðbundinn sjávarútvegur býr yfir mikilli þekkingu á mörkuðum, vinnslu og sölu sjávarafurða, nýtur trausts og hefur verið öflugur bandamaður nýsköpunar á Íslandi. Eldisgreinarnar koma með nýja fjárfestingu, nýja markaði og aukna fjölbreytni í útflutningi íslensks sjávarfangs. Saman geta greinarnar stutt enn frekar við íslenskt hagkerfi og styrkt sjávarbyggðir um land allt og efnahagslega hagsæld þjóðarinnar. Höfundur er sérfræðingur í fiskeldi hjá SFS. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjávarútvegur Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Sjá meira
Sjór og vatn eru, og verða áfram, meðal mikilvægustu auðlinda Íslands. Fjölmörg tækifæri felast í því að auka enn frekar verðmæti sem hægt er að skapa á grunni þeirra með veiðum, ræktun, vinnslu og nýsköpun. Samvinna sjávarútvegs og fiskeldis eykur samkeppnishæfni, dreifir áhættu og styrkir íslenskt hagkerfi. Við Íslendingar höfum áratugum saman skarað fram úr í hefðbundnum sjávarútvegi og byggt upp þekkingu, tækni og vinnslu sem nýtur alþjóðlegrar viðurkenningar. Á síðustu árum hefur fiskeldi, bæði í sjó og á landi, bæst við sem ný og spennandi atvinnugrein. Hún byggist að miklu leyti á sömu undirstöðum, aðgengi að íslenskum auðlindum, tæknilegri færni og sterkum sjávarbyggðum. Fiskeldi á Íslandi er enn að stíga sín fyrstu skref í samanburði við margar aðrar þjóðir, en nýtur góðs af innviðum, þekkingu og flutningskerfum sem byggst hafa upp í kringum hefðbundinn sjávarútveg. Í auknum mæli má sjá þessar greinar vinna saman og styðja hvor við aðra. Fiskeldisfyrirtæki hafa til dæmis nýtt sér frystigetu og áframvinnslu hjá rótgrónum útgerðarfyrirtækjum á Vestfjörðum. Með því geta þau jafnað afhendingu, brugðist betur við sveiflum á mörkuðum og aukið verðmæti afurða. Samstarfið er mögulegt vegna þess að útgerðarfyrirtæki höfðu bolmagn, áræðni og framtíðarsýn til að byggja upp öfluga vinnslu. Sú fjárfesting þjónar nú fleiri greinum og styrkir heildarumgjörð atvinnulífsins. Landeldisfyrirtæki á Suðurlandi hafa einnig gegnt mikilvægu hlutverki í uppbyggingu sjókvíaeldis með framleiðslu seiða fyrir eldisfyrirtæki á Vestfjörðum og Austfjörðum. Með því styrkja þau eigin rekstrargrundvöll og sjókvíaeldisfyrirtæki fá aðgang að stærri og sterkari seiðum. Þetta er gott dæmi um gagnkvæman ávinning þar sem fjárfesting, þekking og innviðir nýtast á fleiri en einum stað í atvinnulífinu. Þótt fiskeldi og sjávarútvegur eigi sér ólíka sögu geta greinarnar nýtt styrkleika hvor annarrar. Hefðbundinn sjávarútvegur býr yfir mikilli þekkingu á mörkuðum, vinnslu og sölu sjávarafurða, nýtur trausts og hefur verið öflugur bandamaður nýsköpunar á Íslandi. Eldisgreinarnar koma með nýja fjárfestingu, nýja markaði og aukna fjölbreytni í útflutningi íslensks sjávarfangs. Saman geta greinarnar stutt enn frekar við íslenskt hagkerfi og styrkt sjávarbyggðir um land allt og efnahagslega hagsæld þjóðarinnar. Höfundur er sérfræðingur í fiskeldi hjá SFS.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar