Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar 1. júlí 2026 22:01 Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Leikskólar Grunnskólar Mest lesið Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari
Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar