Menning er undirstaða öflugs samfélags á Seltjarnarnesi Karen María Jónsdóttir skrifar 13. maí 2026 19:51 Það skiptir máli hvernig það er að búa í sínum bæ. Sveitarfélag er ekki aðeins metið út frá leikskólaplássum, gatnakerfi og skipulagsmálum, heldur líka út frá því hvort þar sé líf, samvera og tilfinning fyrir samfélagi. Bæjarbragur verður ekki til af sjálfu sér. Hann verður til þegar fólk hefur staði til að hittast, vettvang til að skapa og tilefni til að taka þátt. Við viljum gera Seltjarnarnes að hvetjandi menningarsamfélagi með sterka sjálfsmynd og lifandi bæjarbrag. Þótt höfuðborgin sé í næsta nágrenni og þar sé fjölbreytt menningarframboð, má það aldrei verða afsökun fyrir því að byggja ekki upp eigið mannlíf hér heima. Seltjarnarnes á að standa á eigin fótum þegar kemur að menningu, listum og samfélagslífi. Það er ekki nóg að búa nálægt lífinu; við eigum að rækta það í okkar eigin bæ. Menning sem burðarás samfélagsins Menningin er ekki jaðarmál. Hún er ekki eitthvað sem kemur á eftir öðrum verkefnum ef tími og fjármagn leyfa. Menning er hluti af burðarvirki samfélagsins. Hún geymir sögu okkar, mótar sjálfsmynd bæjarins og styrkir tengslin á milli fólks. Hún fléttar saman fortíð, nútíð og framtíð og gefur samfélagi dýpt, lit og samkennd. Þess vegna viljum við setja menningarlíf og bæjarbrag í forgang. Við viljum byggja upp samfélag þar sem fólk finnur að það tilheyrir, þar sem sameiginleg reynsla og samvera skapa sterkari tengsl og aukna þátttöku. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir lífsgæði íbúa heldur líka fyrir sjálfsmynd bæjarins til framtíðar. Félagsheimilið á að iða af lífi Við viljum leggja ríka áherslu á að opna Félagsheimilið okkar allra inn í nýja tíma. Víða um land hafa félagsheimili fengið nýtt hlutverk og orðið að öflugum menningar- og samfélagshúsum. Við teljum að það sama eigi að vera markmiðið á Seltjarnarnesi. Félagsheimilið á ekki að vera vannýtt húsnæði heldur lifandi miðpunktur fyrir tónlist, menningu og samfélagslega nýsköpun. Við viljum að tónlistarskólinn og skólahljómsveitin fái þar fyrsta flokks aðstöðu til æfinga og kennslu. Um leið viljum við styðja betur við frumkvæði íbúa og félagasamtaka til að standa fyrir tónleikum, sýningum og fjölbreyttum viðburðum. Samkomustaðir bæjarins eiga að þjóna íbúunum sjálfum. Þeir eiga að vera vettvangur fyrir hugmyndir, sköpun og þátttöku. Samfélagsmiðja í hjarta bæjarins Við viljum einnig skoða af fullri alvöru fýsileika þess að færa bókasafnið nær félagsheimilinu, sundlauginni og íþróttamannvirkjum Gróttu. Þar gæti orðið til öflug menningarmiðstöð með sameiginlegum rýmum sem tengja saman ólíka starfsemi og ólíka aldurshópa. Slík samfélagsmiðja gæti orðið hjarta bæjarins; staður þar sem fólk stoppar við, dvelur, hittist og nýtur þess að vera saman. Þegar þjónusta, menning og mannlíf mætast á einum stað verða til ný tækifæri. Fjölskyldur, börn, ungmenni og eldri íbúar geta nýtt sama svæði á ólíkan hátt og þannig myndast sterkari samfélagsleg tenging. Það er sú hugsun sem við viljum hafa að leiðarljósi. Hátíðir sem binda bæinn saman Menningarlíf verður ekki aðeins byggt upp með húsnæði. Það verður líka til í hefðum, viðburðum og samveru sem skapa sameiginlegar minningar. Þess vegna viljum við endurvekja hátíðir sem lagst hafa af á síðustu árum, svo sem Listahátíð Seltjarnarness og Bæjarhátíðina á Vallarróló. Slíkir viðburðir skipta máli. Þeir efla samkennd, kalla fram stolta bæjarvitund og styrkja tengsl fólks við staðinn sinn. Við viljum jafnframt tengja Seltjarnarnes betur við fjölbreytt menningarlíf höfuðborgarsvæðisins með viðburðum í tengslum við hátíðir á borð við Safnanótt og Sundlauganótt. Með því skapast fleiri tækifæri fyrir íbúa til að taka þátt, njóta og upplifa. Bærinn á ekki aðeins að vera góður staður til að búa á. Hann á að vera staður þar sem fólk vill lifa, hittast og taka þátt. Skýr sýn fyrir lifandi bæjarbrag Seltjarnarnes hefur alla burði til að verða fyrirmynd þegar kemur að menningu og bæjarbrag. Til þess þarf þó skýra sýn og pólitískan vilja. Við viljum byggja upp samfélag þar sem menning er aðgengileg, sýnileg og virkur hluti af daglegu lífi. Samfélag þar sem sameiginlegir staðir styðja frumkvæði íbúa og þar sem listir og mannlíf fá að njóta sín. Þannig byggjum við ekki aðeins upp sterkara menningarlíf heldur líka hlýrra og samheldnara samfélag. Þannig verður til bær þar sem gott er að búa. Og þannig verður til bæjarbragur sem fólk finnur, upplifir og er stolt af. Höfundur skipar 13. sæti á lista Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Það skiptir máli hvernig það er að búa í sínum bæ. Sveitarfélag er ekki aðeins metið út frá leikskólaplássum, gatnakerfi og skipulagsmálum, heldur líka út frá því hvort þar sé líf, samvera og tilfinning fyrir samfélagi. Bæjarbragur verður ekki til af sjálfu sér. Hann verður til þegar fólk hefur staði til að hittast, vettvang til að skapa og tilefni til að taka þátt. Við viljum gera Seltjarnarnes að hvetjandi menningarsamfélagi með sterka sjálfsmynd og lifandi bæjarbrag. Þótt höfuðborgin sé í næsta nágrenni og þar sé fjölbreytt menningarframboð, má það aldrei verða afsökun fyrir því að byggja ekki upp eigið mannlíf hér heima. Seltjarnarnes á að standa á eigin fótum þegar kemur að menningu, listum og samfélagslífi. Það er ekki nóg að búa nálægt lífinu; við eigum að rækta það í okkar eigin bæ. Menning sem burðarás samfélagsins Menningin er ekki jaðarmál. Hún er ekki eitthvað sem kemur á eftir öðrum verkefnum ef tími og fjármagn leyfa. Menning er hluti af burðarvirki samfélagsins. Hún geymir sögu okkar, mótar sjálfsmynd bæjarins og styrkir tengslin á milli fólks. Hún fléttar saman fortíð, nútíð og framtíð og gefur samfélagi dýpt, lit og samkennd. Þess vegna viljum við setja menningarlíf og bæjarbrag í forgang. Við viljum byggja upp samfélag þar sem fólk finnur að það tilheyrir, þar sem sameiginleg reynsla og samvera skapa sterkari tengsl og aukna þátttöku. Það er ekki aðeins mikilvægt fyrir lífsgæði íbúa heldur líka fyrir sjálfsmynd bæjarins til framtíðar. Félagsheimilið á að iða af lífi Við viljum leggja ríka áherslu á að opna Félagsheimilið okkar allra inn í nýja tíma. Víða um land hafa félagsheimili fengið nýtt hlutverk og orðið að öflugum menningar- og samfélagshúsum. Við teljum að það sama eigi að vera markmiðið á Seltjarnarnesi. Félagsheimilið á ekki að vera vannýtt húsnæði heldur lifandi miðpunktur fyrir tónlist, menningu og samfélagslega nýsköpun. Við viljum að tónlistarskólinn og skólahljómsveitin fái þar fyrsta flokks aðstöðu til æfinga og kennslu. Um leið viljum við styðja betur við frumkvæði íbúa og félagasamtaka til að standa fyrir tónleikum, sýningum og fjölbreyttum viðburðum. Samkomustaðir bæjarins eiga að þjóna íbúunum sjálfum. Þeir eiga að vera vettvangur fyrir hugmyndir, sköpun og þátttöku. Samfélagsmiðja í hjarta bæjarins Við viljum einnig skoða af fullri alvöru fýsileika þess að færa bókasafnið nær félagsheimilinu, sundlauginni og íþróttamannvirkjum Gróttu. Þar gæti orðið til öflug menningarmiðstöð með sameiginlegum rýmum sem tengja saman ólíka starfsemi og ólíka aldurshópa. Slík samfélagsmiðja gæti orðið hjarta bæjarins; staður þar sem fólk stoppar við, dvelur, hittist og nýtur þess að vera saman. Þegar þjónusta, menning og mannlíf mætast á einum stað verða til ný tækifæri. Fjölskyldur, börn, ungmenni og eldri íbúar geta nýtt sama svæði á ólíkan hátt og þannig myndast sterkari samfélagsleg tenging. Það er sú hugsun sem við viljum hafa að leiðarljósi. Hátíðir sem binda bæinn saman Menningarlíf verður ekki aðeins byggt upp með húsnæði. Það verður líka til í hefðum, viðburðum og samveru sem skapa sameiginlegar minningar. Þess vegna viljum við endurvekja hátíðir sem lagst hafa af á síðustu árum, svo sem Listahátíð Seltjarnarness og Bæjarhátíðina á Vallarróló. Slíkir viðburðir skipta máli. Þeir efla samkennd, kalla fram stolta bæjarvitund og styrkja tengsl fólks við staðinn sinn. Við viljum jafnframt tengja Seltjarnarnes betur við fjölbreytt menningarlíf höfuðborgarsvæðisins með viðburðum í tengslum við hátíðir á borð við Safnanótt og Sundlauganótt. Með því skapast fleiri tækifæri fyrir íbúa til að taka þátt, njóta og upplifa. Bærinn á ekki aðeins að vera góður staður til að búa á. Hann á að vera staður þar sem fólk vill lifa, hittast og taka þátt. Skýr sýn fyrir lifandi bæjarbrag Seltjarnarnes hefur alla burði til að verða fyrirmynd þegar kemur að menningu og bæjarbrag. Til þess þarf þó skýra sýn og pólitískan vilja. Við viljum byggja upp samfélag þar sem menning er aðgengileg, sýnileg og virkur hluti af daglegu lífi. Samfélag þar sem sameiginlegir staðir styðja frumkvæði íbúa og þar sem listir og mannlíf fá að njóta sín. Þannig byggjum við ekki aðeins upp sterkara menningarlíf heldur líka hlýrra og samheldnara samfélag. Þannig verður til bær þar sem gott er að búa. Og þannig verður til bæjarbragur sem fólk finnur, upplifir og er stolt af. Höfundur skipar 13. sæti á lista Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar