Rekstrarafgangur á kostnað íbúa - er það árangur? Matthías Bjarnason skrifar 29. apríl 2026 12:03 Það er áhugavert að fylgjast með fulltrúum meirihlutans hampa sér vegna afkomu Sveitarfélagsins Árborgar. Reksturinn hefur batnað og samkvæmt meirihlutanum liggur lykillinn þar í ábyrgri fjármálastjórn, hagræðingu og auknum tekjum. Líkt og fyrir fjórum árum er því lofað að þessi ábyrga fjármálastjórn muni skila sér til íbúa í formi lægri skatta. Raunverulega áhrif á íbúa Hin „ábyrga fjármálastjórn” hefur fyrst og fremst falist í hækkun skatta, fasteignaskattar í Árborg voru þeir hæstu á landinu árið 2025. Prósentulækkun árið 2026 var dropi í hafið miðað við hækkanir fyrri ára og hækkun á fasteignamati. Rekstrarafkoma sveitarfélagsins árið 2025 var tæpar 1.500 milljónir á meðan tekjur fasteignaskatta voru í kringum 2.300 milljónir. Áhrif fasteignaskatta á heimili og fyrirtæki er verulega íþyngjandi miðað við fjárhagslegan ávinning sveitarfélagsins. Fjölgun íbúða og þar með fjölgun útsvarsgreiðenda, hefur töluvert meiri og jákvæðari áhrif á reksturinn heldur en hækkun fasteignaskatta. Íbúafjölgun hefur haldið áfram og er helsta orsök þess að sveitarfélagið er að komast yfir skaflinn fjárhagslega. Það má hins vegar ekki gleyma að þessi fjölgun hefði verið ómöguleg án uppbyggingu innviða sem átti sér stað kjörtímabilið 2018-2022. Við viljum áfram styrkja stoðir sveitarfélagsins með fjölgun íbúa, en uppbygging innviða þarf að fylgja. Formaður bæjarráðs skellir skömminni á fulltrúa Framsóknar og annara flokka, en hann og aðrir Sjálfstæðismenn í Árborg hafa aldrei aldrei viljað horfast almennilega í augu við þann vanda sem þeir komu sveitarfélaginu í. Þeir hafa aldrei viðurkennt mikilvægi innviðauppbyggingar né þá skuld sem hlýst af vanrækslu hennar og nú er haldið áfram á sömu braut. Þetta er nákvæmlega aðferðafræðin sem Sjálfstæðismenn beittu árin 2010-2018, þegar innviðaskuldin náði hámarki. Framsókn hefur ávallt viðurkennt vandann Allir bæjarfulltrúar skrifuðu undir skjal árið 2023 þar sem staðfest var að álag yrði lagt á íbúa til eins árs. Fyrst og fremst til að sýna fjárfestum að sveitarfélagið væri lánshæft. Sú aðgerð bar árangur og sveitarfélagið fékk nauðsynlegt fjármagn. Við í Framsókn gerðum ráð fyrir að álagið yrði afnumið um leið og aðstæður leyfðu. Reksturinn batnaði, með um 3.000 milljóna kr. afgangi árið 2024 og 1.500 milljóna kr. afgangi árið 2025. Þrátt fyrir þennan viðsnúning fengu íbúar samt reikning fyrir álaginu sumarið 2025. „Íþyngjandi neyðarúrræði og þungbær ákvörðun” segja fulltrúar meirihlutans. Þrátt fyrir að tækifæri hefðu verið til staðar til að semja við ráðuneytið um endurgreiðslu og hlífa íbúum Árborgar, var meirihlutanum nokkuð léttvæg ákvörðun að endurskoða ekki þetta neyðarúrræði. Vilji Sjálfstæðisflokksins stóð ekki til þess. Loforðið um að bættur rekstur skili sér til íbúa virðist því ekki vera í forgangi. Árangur meirihlutans virðist eingöngu vera mældur í niðurstöðu ársreikninga. Hvernig á að mæla raunverulegan árangur? Ég skilgreini árangur í sveitarstjórnarmálum á víðari grunni en í ársreikningum. Fyrir mér er árangur að skila af sér sveitarfélagi með traustan rekstur sem ræður við verkefni framtíðarinnar. En árangur felst einnig í bættri þjónustu sveitarfélagsins, að börn komist inn á leikskóla, að aðstaða anni eftirspurn þegar kemur að íþróttum, frístundum, tómstundum og skólum. Að uppbygging innviða sé hugsuð til langs tíma í takt við íbúafjölgun, ekki á eftir. Að fólkið sem lagði grunninn að því samfélagi sem við búum í dag, fái þá þjónustu sem það á skilið. Við í Árborg þurfum að horfa til framtíðar og komast út úr þeim viðbragðsdrifna fasa sem hefur einkennt reksturinn undanfarin ár. Ég vona að ég geti, eftir fjögur, átta eða tólf ár, bent á raunverulegan árangur. Árangur sem mælist ekki eingöngu í ársreikningum, heldur í lífsgæðum íbúa. Höfundur er oddviti B-lista Framsóknar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Árborg Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sverð Íslands og skjöldur Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Þegar hagsmunir á hundruðum milljarða mæta lýðræðinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Það er áhugavert að fylgjast með fulltrúum meirihlutans hampa sér vegna afkomu Sveitarfélagsins Árborgar. Reksturinn hefur batnað og samkvæmt meirihlutanum liggur lykillinn þar í ábyrgri fjármálastjórn, hagræðingu og auknum tekjum. Líkt og fyrir fjórum árum er því lofað að þessi ábyrga fjármálastjórn muni skila sér til íbúa í formi lægri skatta. Raunverulega áhrif á íbúa Hin „ábyrga fjármálastjórn” hefur fyrst og fremst falist í hækkun skatta, fasteignaskattar í Árborg voru þeir hæstu á landinu árið 2025. Prósentulækkun árið 2026 var dropi í hafið miðað við hækkanir fyrri ára og hækkun á fasteignamati. Rekstrarafkoma sveitarfélagsins árið 2025 var tæpar 1.500 milljónir á meðan tekjur fasteignaskatta voru í kringum 2.300 milljónir. Áhrif fasteignaskatta á heimili og fyrirtæki er verulega íþyngjandi miðað við fjárhagslegan ávinning sveitarfélagsins. Fjölgun íbúða og þar með fjölgun útsvarsgreiðenda, hefur töluvert meiri og jákvæðari áhrif á reksturinn heldur en hækkun fasteignaskatta. Íbúafjölgun hefur haldið áfram og er helsta orsök þess að sveitarfélagið er að komast yfir skaflinn fjárhagslega. Það má hins vegar ekki gleyma að þessi fjölgun hefði verið ómöguleg án uppbyggingu innviða sem átti sér stað kjörtímabilið 2018-2022. Við viljum áfram styrkja stoðir sveitarfélagsins með fjölgun íbúa, en uppbygging innviða þarf að fylgja. Formaður bæjarráðs skellir skömminni á fulltrúa Framsóknar og annara flokka, en hann og aðrir Sjálfstæðismenn í Árborg hafa aldrei aldrei viljað horfast almennilega í augu við þann vanda sem þeir komu sveitarfélaginu í. Þeir hafa aldrei viðurkennt mikilvægi innviðauppbyggingar né þá skuld sem hlýst af vanrækslu hennar og nú er haldið áfram á sömu braut. Þetta er nákvæmlega aðferðafræðin sem Sjálfstæðismenn beittu árin 2010-2018, þegar innviðaskuldin náði hámarki. Framsókn hefur ávallt viðurkennt vandann Allir bæjarfulltrúar skrifuðu undir skjal árið 2023 þar sem staðfest var að álag yrði lagt á íbúa til eins árs. Fyrst og fremst til að sýna fjárfestum að sveitarfélagið væri lánshæft. Sú aðgerð bar árangur og sveitarfélagið fékk nauðsynlegt fjármagn. Við í Framsókn gerðum ráð fyrir að álagið yrði afnumið um leið og aðstæður leyfðu. Reksturinn batnaði, með um 3.000 milljóna kr. afgangi árið 2024 og 1.500 milljóna kr. afgangi árið 2025. Þrátt fyrir þennan viðsnúning fengu íbúar samt reikning fyrir álaginu sumarið 2025. „Íþyngjandi neyðarúrræði og þungbær ákvörðun” segja fulltrúar meirihlutans. Þrátt fyrir að tækifæri hefðu verið til staðar til að semja við ráðuneytið um endurgreiðslu og hlífa íbúum Árborgar, var meirihlutanum nokkuð léttvæg ákvörðun að endurskoða ekki þetta neyðarúrræði. Vilji Sjálfstæðisflokksins stóð ekki til þess. Loforðið um að bættur rekstur skili sér til íbúa virðist því ekki vera í forgangi. Árangur meirihlutans virðist eingöngu vera mældur í niðurstöðu ársreikninga. Hvernig á að mæla raunverulegan árangur? Ég skilgreini árangur í sveitarstjórnarmálum á víðari grunni en í ársreikningum. Fyrir mér er árangur að skila af sér sveitarfélagi með traustan rekstur sem ræður við verkefni framtíðarinnar. En árangur felst einnig í bættri þjónustu sveitarfélagsins, að börn komist inn á leikskóla, að aðstaða anni eftirspurn þegar kemur að íþróttum, frístundum, tómstundum og skólum. Að uppbygging innviða sé hugsuð til langs tíma í takt við íbúafjölgun, ekki á eftir. Að fólkið sem lagði grunninn að því samfélagi sem við búum í dag, fái þá þjónustu sem það á skilið. Við í Árborg þurfum að horfa til framtíðar og komast út úr þeim viðbragðsdrifna fasa sem hefur einkennt reksturinn undanfarin ár. Ég vona að ég geti, eftir fjögur, átta eða tólf ár, bent á raunverulegan árangur. Árangur sem mælist ekki eingöngu í ársreikningum, heldur í lífsgæðum íbúa. Höfundur er oddviti B-lista Framsóknar í Árborg.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar