Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir skrifar 29. apríl 2026 08:34 Liðveisla barna með fjölþættan vanda er ein af mikilvægustu stoðþjónustu sem sveitarfélög bera ábyrgð á. Fyrir þessi börn og fjölskyldur þeirra getur réttur stuðningur skipt sköpum. Liðveisla er ekki lúxus. Hún er grunnstoð í því að tryggja að börn fái tækifæri til að taka þátt í samfélaginu, mynda tengsl og byggja upp færni til framtíðar. Fyrir fjölskyldur er hún oft lykillinn að því að daglegt líf gangi upp. Biðlistar í þessum málaflokki eiga ekki að vera til. Þeir bitna alltaf harðast á þeim sem standa höllum fæti. Og þegar sveitarfélag sættir sig við biðlista í svona þjónustu er það í raun að sætta sig við ójöfnuð. Ný tegund biðlista í boði bæjarstjóra Það er þess vegna með öllu ótækt að sveitarfélag eins og Kópavogur, sem á tyllidögum gefur sig út fyrir að vera barnvænt sveitarfélag, skuli ekki bera meiri virðingu fyrir þessari mikilvægu þjónustu en raun ber vitni. Í tíð núverandi meirihluta í Kópavogi hefur nefnilega verið tekin upp ný tegund af biðlista fyrir börn sem eiga rétt á stoðþjónustu. Þegar þau loksins losna af hinum eiginlega biðlista og starfsmaður tilbúinn er foreldrum þeirra tjáð að nú taki við annarbiðlisti – biðlisti eftir fjármagni! Þetta er svo fullkomlega galin nálgun að það tekur engu tali. En sennilega er það þetta sem oddviti Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi á við þegar hún segist elska töflureikniforritið sitt. Biðlistar kosta líka peninga - foreldranna Nú væri auðvitað freistandi að segja að þetta sé allt spurning um forgangsröðun. En í tilfelli meirihlutans í Kópavogi er þetta fyrst og fremst spurning um virðingu. Eða öllu heldur skort á henni. Skortur á raunverulegum skilningi á aðstöðu þeirra sem bíða og bíða, án þess að hafa hugmynd um hvað er langt í land. Hvað er langt í einhverja mynd af eðlilegu lífi með barn sem fullorðnast á meðan það bíður eftir þjónustu sem það á rétt á. Þessu verðum við að breyta. Kópavogur á að vera sveitafélag sem stendur með börnum en ekki sveitarfélag sem setur börn sem eiga rétt á stoðþjónustu á biðlista sem tekur við af öðrum biðlista. Af því Excel skjalið segir það. Höfundur er amma og í 16. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Viðreisn Kópavogur Málefni fatlaðs fólks Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Liðveisla barna með fjölþættan vanda er ein af mikilvægustu stoðþjónustu sem sveitarfélög bera ábyrgð á. Fyrir þessi börn og fjölskyldur þeirra getur réttur stuðningur skipt sköpum. Liðveisla er ekki lúxus. Hún er grunnstoð í því að tryggja að börn fái tækifæri til að taka þátt í samfélaginu, mynda tengsl og byggja upp færni til framtíðar. Fyrir fjölskyldur er hún oft lykillinn að því að daglegt líf gangi upp. Biðlistar í þessum málaflokki eiga ekki að vera til. Þeir bitna alltaf harðast á þeim sem standa höllum fæti. Og þegar sveitarfélag sættir sig við biðlista í svona þjónustu er það í raun að sætta sig við ójöfnuð. Ný tegund biðlista í boði bæjarstjóra Það er þess vegna með öllu ótækt að sveitarfélag eins og Kópavogur, sem á tyllidögum gefur sig út fyrir að vera barnvænt sveitarfélag, skuli ekki bera meiri virðingu fyrir þessari mikilvægu þjónustu en raun ber vitni. Í tíð núverandi meirihluta í Kópavogi hefur nefnilega verið tekin upp ný tegund af biðlista fyrir börn sem eiga rétt á stoðþjónustu. Þegar þau loksins losna af hinum eiginlega biðlista og starfsmaður tilbúinn er foreldrum þeirra tjáð að nú taki við annarbiðlisti – biðlisti eftir fjármagni! Þetta er svo fullkomlega galin nálgun að það tekur engu tali. En sennilega er það þetta sem oddviti Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi á við þegar hún segist elska töflureikniforritið sitt. Biðlistar kosta líka peninga - foreldranna Nú væri auðvitað freistandi að segja að þetta sé allt spurning um forgangsröðun. En í tilfelli meirihlutans í Kópavogi er þetta fyrst og fremst spurning um virðingu. Eða öllu heldur skort á henni. Skortur á raunverulegum skilningi á aðstöðu þeirra sem bíða og bíða, án þess að hafa hugmynd um hvað er langt í land. Hvað er langt í einhverja mynd af eðlilegu lífi með barn sem fullorðnast á meðan það bíður eftir þjónustu sem það á rétt á. Þessu verðum við að breyta. Kópavogur á að vera sveitafélag sem stendur með börnum en ekki sveitarfélag sem setur börn sem eiga rétt á stoðþjónustu á biðlista sem tekur við af öðrum biðlista. Af því Excel skjalið segir það. Höfundur er amma og í 16. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar