Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar 29. apríl 2026 07:31 Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samfylkingin Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar