Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar 29. apríl 2026 07:31 Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samfylkingin Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun