Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson skrifar 19. apríl 2026 15:00 Hvers vegna harðnar fólk svona hratt í afstöðu sinni? Skotgrafir myndast á samfélagsmiðlum og dýpka mjög auðveldlega. Stundum dugar bara fyrirsögn, athugasemd eða hálf hugsuð setning og allt í einu eru allir orðnir fullvissir um að þeir hafi rétt fyrir sér. Hvernig gerist þetta? Heilinn elskar einfaldar hliðar. Um leið og umræðan pólerast í „við“ og „þau“, þá velur heilinn hlið eða sjónarmið til að finna öryggi og þá skipta rök síður máli. Hópar veita skjól, jafnvel þótt enginn segi neitt merkilegt. Afstaða mótast. Þegar við smellum á „like“, skrifum athugasemd eða gefum í skyn hvað okkur finnst, þá verður afstaðan hluti af sjálfsmyndinni. Að skipta um skoðun myndi þýða að viðurkenna að við höfðum rangt fyrir okkur. Heilinn hatar það og Þess vegna herðumst við í afstöðu okkar. Upplýsingatóm (e. information vacuum) fyllist af tilfinningum. Óvissa er líklegri til að fylla tómið með neikvæðum tilfinningum. Þegar við vitum ekki nóg, bætir heilinn í eyðurnar með tortryggni, reiði og ótta. Það er miklu hraðvirkara en að leita upplýsinga. Þess vegna verða innantómar athugasemdir stundum eldsneyti fyrir stór átök. Neikvæðar hugsanir draga til sín fleiri neikvæðar hugsanir. Reiði er smitandi. Ef einn er pirraður, verða tveir pirraðir. Ef tveir eru pirraðir, verða tuttugu pirraðir. Þetta magnast í hópum því fólk speglar tilfinningar annarra hraðar en það speglar rök. Fólk harðnar í afstöðu sinni vegna forritunar sem fylgt hefur manninum í þúsundir ára: velja hóp, verja hóp, og fylla í eyðurnar með tilfinningum þegar upplýsingar vantar. Það er bæði ótrúlega mannlegt og ótrúlega fyrirsjáanlegt. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er sú hugræna tilhneiging að leita að, taka eftir og muna helst það sem styður þá skoðun sem við höfum nú þegar, en hunsa eða gera lítið úr upplýsingum sem ganga gegn henni. Hún litast af öryggisþörf heilans: að halda í það sem við trúum og verja eigin afstöðu. Staðfestingarvillaer eitt mest rannsakaða hugræna fyrirbæri sálfræðinnar. Hún hefur verið skoðuð og greind frá ýmsum hliðum — frá stjórnmálum og vísindum til fjármála og daglegs lífs. Geta hagsmunaaðilar nýtt sér þetta? Hagsmunaaðilar geta nýtt þessa hugrænu ferla (e. cognitive processes) vegna þess að þeir eru fyrirsjáanlegir. Þegar fólk velur hlið, herðir sig í afstöðu sinni og fyllir í eyðurnar eða tómið með tilfinningum, þá verður það móttækilegra fyrir einföldum skilaboðum og minna móttækilegt fyrir gagnrýni. Hópskipting (e. polarization) er fyrsta verkfærið. Ef hægt er að ramma umræðuna inn sem „við“ gegn „þeim“, þá festist fólk í sínum hópi og hættir að meta upplýsingar sjálfstætt. Þetta er notað í pólitík, markaðssetningu og hagsmunabaráttu. Tilfinningar (e. emotional framing) eru annað verkfærið. Reiði, ótti og óróleiki eru hraðvirkari en rök. Ef hægt er að kveikja tilfinningu, þá þarf ekki að útskýra mikið. Fólk fyllir sjálft í eyðurnar. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er þriðja verkfærið. Þegar fólk hefur tekið afstöðu, leitar það sjálft að öllu sem styður hana. Hagsmunaaðilar þurfa því aðeins að gefa fólki „réttu“ brotin — restin gerist sjálfkrafa. Endurtekning (e. illusory truth effect) er fjórða verkfærið. Því einfaldari og oftar endurtekin skilaboð, því líklegra er að þau festist. Heilinn tengir endurtekningu við sannleiksgildi. Átakarammi (e. conflict framing) er fimmta verkfærið. Ef hægt er að láta umræðu snúast um „baráttu“, „ógn“, „svik“ eða „sigur“, þá fer fólk í varnarstöðu og hættir að hlusta á mótrök. Þetta er sérstaklega áhrifaríkt á samfélagsmiðlum. Þegar vísbending er um átök er áhrifaríkasta leiðin að fylla upplýsingatómið strax með neikvæðum tilfinningum. Þannig dragast fleiri snemma inn í neikvæða hópa og staðfestingarvillan sér um rest. Hverjir hagnast á hugrænum ferlum? Hugrænir ferlar eru nýttir til áhrifa. Í stjórnmálum, markaðssetningu og hagsmunabaráttu eru þeir notaðir til að styrkja fylgi, móta afstöðu og halda athygli. En þeir virka ekki jafnt fyrir alla. Hægri og vinstri stjórnmál nýta ferlana á mismunandi hátt. Hægri sinnuð skilaboð byggja oft á ógnarramma — hugmyndinni um að verja hefðir, öryggi og stöðugleika. Vinstri sinnuð skilaboð virkja frekar siðferðisramma, þar sem samkennd og reiði gagnvart óréttlæti eru drifkraftar. Báðir pólar tala inn í sömu hugrænu kerfin: tilfinningar, hópvitund og staðfestingarvillu. Miðjan forðast átakaramma og reynir helst að byggja á rökum og samræðu. Það gerir hana oft áhrifaminni í umhverfi þar sem tilfinningar ráða ferðinni. Hún virkar hægar, en getur verið stöðugri til lengri tíma. Umburðarlyndir hægri og vinstri flokkar evrópskra stjórnmála vinna trúlega meira hér á miðjunni. Öfgahópar og rasismi nýtir þessa ferla mjög meðvitað. Hópskipting er grunnstoðin þar sem tilfinningar eru virkjaðar með ótta og reiði, og endurtekning tryggir að skilaboðin festist. Átakaramminn gerir umræðuna að baráttu, ekki samræðu. Þar virkar heilinn sem varnarkerfi, en ekki kerfi rökhugsunar. Þegar skilaboð eru einföld, endurtekin og tilfinningaleg, virkjast frumstæðustu kerfi heilans. Þá skiptir litlu máli hvort þau koma frá hægri, vinstri eða öfgum — heilinn vinnur úr þeim á sama hátt Erum við öll jafn útsett? Þessir ferlar eru mannlegir, en við erum mis næm fyrir þeim eftir því hvernig við hugsum, lærum og upplifum heiminn. Hugrænt sjálfstæði og menntun hefur áhrif. Fólk sem hefur þjálfun í að meta upplýsingar gagnrýnið, t.d. í starfi, námi eða daglegum ákvörðunum er síður móttækilegt fyrir einföldum skilaboðum og tilfinningum. Það er ekki ónæmt en það þarf meira til að sannfæra það. Tilfinningalegt áreiti og álag hefur áhrif. Þegar fólk er þreytt, stressað eða upplifir óöryggi, virkjast hraðvirk kerfi heilans sem leita einfaldra skýringa. Þá verða viðbrögð tilfinningaleg og sjálfvirk, og hugrænar skekkjur fá meira vægi. Þess vegna virka áróðurs- og markaðsherferðir best í óvissu eða kreppu. Félagsleg umgjörð hefur áhrif. Við erum móttækilegust innan eigin hóps. Ef skilaboðin koma frá fólki sem við treystum eða tengjumst, þá virkjast staðfestingarvilla og hópvitund. Þetta er ein ástæða þess að samfélagsmiðlar magna áhrifin því þeir tengja skilaboðin við þá sem við þekkjum. Persónulegir eiginleikar hafa áhrif. Fólk sem hefur sterka tilhneigingu til einfaldleika, reglufestu eða siðferðislegs skýrleika er móttækilegra fyrir skýrum skilaboðum um það hvað er rétt eða rangt. Þeir sem hafa hærra þol fyrir óvissu eru líklegri til að sjá fleiri sjónarhorn og spyrja spurninga áður en þeir taka afstöðu. Eins ótrúlega flókin og fullkomin og við erum þá erfum við frumstæðar hvatir og eiginleika sem njóta stundum forgangs og hægt er að spila með. Þessi skoðun á hugrænum ferlum er tilraun til að skilja betur hvers vegna ég er eins og ég er . Elskum friðinn og strjúkum kviðinn. Höfundur er hugbúnaðarverkfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun Yfirfull fangelsi – og enginn skilur neitt í neinu Vilhelm Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Þetta segir fundargerð ESB frá 18. desember 2012 um aðlögun Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Skilvirkni og gagnsæi í málefnum flóttafólks Eva Rún Helgadóttir skrifar Skoðun Nei eða já, af eða á Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar Skoðun Yfirfull fangelsi – og enginn skilur neitt í neinu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða, aldursfordómar og mannleg reisn Berglind Indriðadóttir skrifar Skoðun Ég: ritskoðaður? Júlíus Andri Þórðarson skrifar Skoðun Fjársjóðurinn í matarkistunni Óli Finnsson skrifar Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar Skoðun Sterkari Háskóli, sterkari Akureyri! Maríanna Margeirsdóttir skrifar Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar Skoðun Hveragerði klippt í sundur Arnar H. Halldórsson,Hjálmar Trausti Kristjánsson skrifar Skoðun Sérðu táknmálið? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reynsla réttlætir ekki reglubrot Þórður Sigurjónsson skrifar Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Hvers vegna harðnar fólk svona hratt í afstöðu sinni? Skotgrafir myndast á samfélagsmiðlum og dýpka mjög auðveldlega. Stundum dugar bara fyrirsögn, athugasemd eða hálf hugsuð setning og allt í einu eru allir orðnir fullvissir um að þeir hafi rétt fyrir sér. Hvernig gerist þetta? Heilinn elskar einfaldar hliðar. Um leið og umræðan pólerast í „við“ og „þau“, þá velur heilinn hlið eða sjónarmið til að finna öryggi og þá skipta rök síður máli. Hópar veita skjól, jafnvel þótt enginn segi neitt merkilegt. Afstaða mótast. Þegar við smellum á „like“, skrifum athugasemd eða gefum í skyn hvað okkur finnst, þá verður afstaðan hluti af sjálfsmyndinni. Að skipta um skoðun myndi þýða að viðurkenna að við höfðum rangt fyrir okkur. Heilinn hatar það og Þess vegna herðumst við í afstöðu okkar. Upplýsingatóm (e. information vacuum) fyllist af tilfinningum. Óvissa er líklegri til að fylla tómið með neikvæðum tilfinningum. Þegar við vitum ekki nóg, bætir heilinn í eyðurnar með tortryggni, reiði og ótta. Það er miklu hraðvirkara en að leita upplýsinga. Þess vegna verða innantómar athugasemdir stundum eldsneyti fyrir stór átök. Neikvæðar hugsanir draga til sín fleiri neikvæðar hugsanir. Reiði er smitandi. Ef einn er pirraður, verða tveir pirraðir. Ef tveir eru pirraðir, verða tuttugu pirraðir. Þetta magnast í hópum því fólk speglar tilfinningar annarra hraðar en það speglar rök. Fólk harðnar í afstöðu sinni vegna forritunar sem fylgt hefur manninum í þúsundir ára: velja hóp, verja hóp, og fylla í eyðurnar með tilfinningum þegar upplýsingar vantar. Það er bæði ótrúlega mannlegt og ótrúlega fyrirsjáanlegt. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er sú hugræna tilhneiging að leita að, taka eftir og muna helst það sem styður þá skoðun sem við höfum nú þegar, en hunsa eða gera lítið úr upplýsingum sem ganga gegn henni. Hún litast af öryggisþörf heilans: að halda í það sem við trúum og verja eigin afstöðu. Staðfestingarvillaer eitt mest rannsakaða hugræna fyrirbæri sálfræðinnar. Hún hefur verið skoðuð og greind frá ýmsum hliðum — frá stjórnmálum og vísindum til fjármála og daglegs lífs. Geta hagsmunaaðilar nýtt sér þetta? Hagsmunaaðilar geta nýtt þessa hugrænu ferla (e. cognitive processes) vegna þess að þeir eru fyrirsjáanlegir. Þegar fólk velur hlið, herðir sig í afstöðu sinni og fyllir í eyðurnar eða tómið með tilfinningum, þá verður það móttækilegra fyrir einföldum skilaboðum og minna móttækilegt fyrir gagnrýni. Hópskipting (e. polarization) er fyrsta verkfærið. Ef hægt er að ramma umræðuna inn sem „við“ gegn „þeim“, þá festist fólk í sínum hópi og hættir að meta upplýsingar sjálfstætt. Þetta er notað í pólitík, markaðssetningu og hagsmunabaráttu. Tilfinningar (e. emotional framing) eru annað verkfærið. Reiði, ótti og óróleiki eru hraðvirkari en rök. Ef hægt er að kveikja tilfinningu, þá þarf ekki að útskýra mikið. Fólk fyllir sjálft í eyðurnar. Staðfestingarvilla (e. confirmation bias) er þriðja verkfærið. Þegar fólk hefur tekið afstöðu, leitar það sjálft að öllu sem styður hana. Hagsmunaaðilar þurfa því aðeins að gefa fólki „réttu“ brotin — restin gerist sjálfkrafa. Endurtekning (e. illusory truth effect) er fjórða verkfærið. Því einfaldari og oftar endurtekin skilaboð, því líklegra er að þau festist. Heilinn tengir endurtekningu við sannleiksgildi. Átakarammi (e. conflict framing) er fimmta verkfærið. Ef hægt er að láta umræðu snúast um „baráttu“, „ógn“, „svik“ eða „sigur“, þá fer fólk í varnarstöðu og hættir að hlusta á mótrök. Þetta er sérstaklega áhrifaríkt á samfélagsmiðlum. Þegar vísbending er um átök er áhrifaríkasta leiðin að fylla upplýsingatómið strax með neikvæðum tilfinningum. Þannig dragast fleiri snemma inn í neikvæða hópa og staðfestingarvillan sér um rest. Hverjir hagnast á hugrænum ferlum? Hugrænir ferlar eru nýttir til áhrifa. Í stjórnmálum, markaðssetningu og hagsmunabaráttu eru þeir notaðir til að styrkja fylgi, móta afstöðu og halda athygli. En þeir virka ekki jafnt fyrir alla. Hægri og vinstri stjórnmál nýta ferlana á mismunandi hátt. Hægri sinnuð skilaboð byggja oft á ógnarramma — hugmyndinni um að verja hefðir, öryggi og stöðugleika. Vinstri sinnuð skilaboð virkja frekar siðferðisramma, þar sem samkennd og reiði gagnvart óréttlæti eru drifkraftar. Báðir pólar tala inn í sömu hugrænu kerfin: tilfinningar, hópvitund og staðfestingarvillu. Miðjan forðast átakaramma og reynir helst að byggja á rökum og samræðu. Það gerir hana oft áhrifaminni í umhverfi þar sem tilfinningar ráða ferðinni. Hún virkar hægar, en getur verið stöðugri til lengri tíma. Umburðarlyndir hægri og vinstri flokkar evrópskra stjórnmála vinna trúlega meira hér á miðjunni. Öfgahópar og rasismi nýtir þessa ferla mjög meðvitað. Hópskipting er grunnstoðin þar sem tilfinningar eru virkjaðar með ótta og reiði, og endurtekning tryggir að skilaboðin festist. Átakaramminn gerir umræðuna að baráttu, ekki samræðu. Þar virkar heilinn sem varnarkerfi, en ekki kerfi rökhugsunar. Þegar skilaboð eru einföld, endurtekin og tilfinningaleg, virkjast frumstæðustu kerfi heilans. Þá skiptir litlu máli hvort þau koma frá hægri, vinstri eða öfgum — heilinn vinnur úr þeim á sama hátt Erum við öll jafn útsett? Þessir ferlar eru mannlegir, en við erum mis næm fyrir þeim eftir því hvernig við hugsum, lærum og upplifum heiminn. Hugrænt sjálfstæði og menntun hefur áhrif. Fólk sem hefur þjálfun í að meta upplýsingar gagnrýnið, t.d. í starfi, námi eða daglegum ákvörðunum er síður móttækilegt fyrir einföldum skilaboðum og tilfinningum. Það er ekki ónæmt en það þarf meira til að sannfæra það. Tilfinningalegt áreiti og álag hefur áhrif. Þegar fólk er þreytt, stressað eða upplifir óöryggi, virkjast hraðvirk kerfi heilans sem leita einfaldra skýringa. Þá verða viðbrögð tilfinningaleg og sjálfvirk, og hugrænar skekkjur fá meira vægi. Þess vegna virka áróðurs- og markaðsherferðir best í óvissu eða kreppu. Félagsleg umgjörð hefur áhrif. Við erum móttækilegust innan eigin hóps. Ef skilaboðin koma frá fólki sem við treystum eða tengjumst, þá virkjast staðfestingarvilla og hópvitund. Þetta er ein ástæða þess að samfélagsmiðlar magna áhrifin því þeir tengja skilaboðin við þá sem við þekkjum. Persónulegir eiginleikar hafa áhrif. Fólk sem hefur sterka tilhneigingu til einfaldleika, reglufestu eða siðferðislegs skýrleika er móttækilegra fyrir skýrum skilaboðum um það hvað er rétt eða rangt. Þeir sem hafa hærra þol fyrir óvissu eru líklegri til að sjá fleiri sjónarhorn og spyrja spurninga áður en þeir taka afstöðu. Eins ótrúlega flókin og fullkomin og við erum þá erfum við frumstæðar hvatir og eiginleika sem njóta stundum forgangs og hægt er að spila með. Þessi skoðun á hugrænum ferlum er tilraun til að skilja betur hvers vegna ég er eins og ég er . Elskum friðinn og strjúkum kviðinn. Höfundur er hugbúnaðarverkfræðingur.
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun
Skoðun Viljum við að fatlað fólk komist um á eigin forsendum? Þuríður Harpa Sigurðardóttir,Harpa Cilia Ingólfdóttir skrifar
Skoðun Ráðherrar tala um farsæld barna – en láta Foreldrahús loka 1. maí Sædís Ósk Harðardóttir, Jóhanna Jóna Gunnlaugsdóttir,Halldóra Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir skrifar
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Grjótharðir og sársaukafullir veggir máttvana geðheilbrigðiskerfisins Sólveig María Svavarsdóttir Skoðun