Auðveldum kynslóðaskipti bænda Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar 27. mars 2026 08:16 Búnaðarþing var sett síðast liðinn mánudag. Þingmönnum var boðið á setningu þingsins sem ég þáði ásamt mörgum öðrum þingmönnum. Okkur gafst einnig tækifæri til að hitta bændur í framhaldinu í góðu spjalli um hvað þeim er efst í huga og hvernig þeir sjá framtíðina. Nýliðun í greininni er bændum ofarlega í huga. Meðalaldur bænda er hár og því mikilvægt að styðja við kynslóðaskipti í greininni með sem farsælustum hætti fyrir bæði bændur og þjóðarbúið. Ríkissjóður á yfir 400 jarðir. Þar af fara Ríkiseignir með umsýslu á rúmlega 300 jörðum. Ríflega 100 ábúðarsamningar eru í gildi vegna bújarða. Það er umhugsunar- og úrlausnarefni hvað verður um þessar jarðir þegar viðkomandi bændur hætta búskap sökum aldurs eða breyttra aðstæðna. Er möguleiki á að einhver afkomandi eða annar þriðji aðili sé tilbúinn að taka við jörðinni? Eða verður jörðinni skilað til Ríkiseigna fyrir einhverjar greiðslur fyrir ræktunina. Ríkiseignir gætu auðvitað við þessar aðstæður auglýst eftir nýjum ábúenda á jörð sem væri að fara úr ábúð. Nýr ábúandi tæki þá við jörðinni í fullum rekstri með vélum, bústofni og ræktun. Slíkt fyrirkomulag gæti verið tilvalið tækifæri fyrir ungt fólk sem vill hefja búskap. Þannig væri stutt við nýliðun innan bændastéttarinnar. Ríkiseignir gætu einnig boðið nýjum bændum upp á hagstæð lán þegar þeir taka við ríkisjörðum í fullum rekstri. Það myndi auðvelda þeim að kaupa vélar og bústofn af fyrri ábúendum sem þeir hafa fjárfest í ásamt ræktunar á landi í gegnum árin. Fréttir berast af því að Ríkiseignir geri kynslóðaskipti erfiðari á bújörðum með því að banna til dæmis nýbyggingar sem fela í sér nútíma búskapahætti, nema með því skilyrði að ríkið þurfi ekki að kaupa þær byggingar þegar búskap er hætt á jörðinni. Einnig eru sett þau skilyrði þegar ríkisjörð er seld að takmarkað landrými fylgi húsakostum. Ríkiseignir dragi þannig úr mögulegri nýliðun innan bændastéttarinnar. Bændur og öflugur landbúnaður eru þjóðinni mikilvæg á svo marga vegu. Ekki bara til að tryggja matvælaöryggi og búsetu í sveitum landsins. Bændur eru líka góðir landverðir í sjálfbærri landnýtingu náttúruauðlinda okkar. Það er mikilvægt er að ríkið sýni gott fordæmi svo stuðla megi að kynslóðaskiptum til sveita. Það má gera með auknum nýsköpunarstyrkjum og hagstæðum lánum til framkvæmda, nýsköpunar og nýliðunar. Fjárfesting í stuðningi við öflugan landbúnað til framtíðar er þjóðarhagur jafnt fyrir bændur og neytendur. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lilja Rafney Magnúsdóttir Landbúnaður Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Búnaðarþing var sett síðast liðinn mánudag. Þingmönnum var boðið á setningu þingsins sem ég þáði ásamt mörgum öðrum þingmönnum. Okkur gafst einnig tækifæri til að hitta bændur í framhaldinu í góðu spjalli um hvað þeim er efst í huga og hvernig þeir sjá framtíðina. Nýliðun í greininni er bændum ofarlega í huga. Meðalaldur bænda er hár og því mikilvægt að styðja við kynslóðaskipti í greininni með sem farsælustum hætti fyrir bæði bændur og þjóðarbúið. Ríkissjóður á yfir 400 jarðir. Þar af fara Ríkiseignir með umsýslu á rúmlega 300 jörðum. Ríflega 100 ábúðarsamningar eru í gildi vegna bújarða. Það er umhugsunar- og úrlausnarefni hvað verður um þessar jarðir þegar viðkomandi bændur hætta búskap sökum aldurs eða breyttra aðstæðna. Er möguleiki á að einhver afkomandi eða annar þriðji aðili sé tilbúinn að taka við jörðinni? Eða verður jörðinni skilað til Ríkiseigna fyrir einhverjar greiðslur fyrir ræktunina. Ríkiseignir gætu auðvitað við þessar aðstæður auglýst eftir nýjum ábúenda á jörð sem væri að fara úr ábúð. Nýr ábúandi tæki þá við jörðinni í fullum rekstri með vélum, bústofni og ræktun. Slíkt fyrirkomulag gæti verið tilvalið tækifæri fyrir ungt fólk sem vill hefja búskap. Þannig væri stutt við nýliðun innan bændastéttarinnar. Ríkiseignir gætu einnig boðið nýjum bændum upp á hagstæð lán þegar þeir taka við ríkisjörðum í fullum rekstri. Það myndi auðvelda þeim að kaupa vélar og bústofn af fyrri ábúendum sem þeir hafa fjárfest í ásamt ræktunar á landi í gegnum árin. Fréttir berast af því að Ríkiseignir geri kynslóðaskipti erfiðari á bújörðum með því að banna til dæmis nýbyggingar sem fela í sér nútíma búskapahætti, nema með því skilyrði að ríkið þurfi ekki að kaupa þær byggingar þegar búskap er hætt á jörðinni. Einnig eru sett þau skilyrði þegar ríkisjörð er seld að takmarkað landrými fylgi húsakostum. Ríkiseignir dragi þannig úr mögulegri nýliðun innan bændastéttarinnar. Bændur og öflugur landbúnaður eru þjóðinni mikilvæg á svo marga vegu. Ekki bara til að tryggja matvælaöryggi og búsetu í sveitum landsins. Bændur eru líka góðir landverðir í sjálfbærri landnýtingu náttúruauðlinda okkar. Það er mikilvægt er að ríkið sýni gott fordæmi svo stuðla megi að kynslóðaskiptum til sveita. Það má gera með auknum nýsköpunarstyrkjum og hagstæðum lánum til framkvæmda, nýsköpunar og nýliðunar. Fjárfesting í stuðningi við öflugan landbúnað til framtíðar er þjóðarhagur jafnt fyrir bændur og neytendur. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar