Ó Jafnréttisdagar háskólanna - án karlmanna - minnihluta nemenda - en meirihluta landsmanna Ingimundur Stefánsson skrifar 17. febrúar 2026 15:01 Það sló þriggja-kvenna-en-einskis-karlmanns-opnunarsamtal árlegra Jafnréttisdaga háskóla á Íslandi. Og stóðu yfir dagana 9-12. febrúar. Dagskrá þeirra virtist eftir því. Bara 1 viðfangsefni af 29 snýr sérlega að körlum, hvernig fjölgun þeirra við hjúkrun gengur. Eins og jafnrétti varði lítt karla að öðru leiti, nema á þann hátt að þeir bæti hegðun sína gagnvart öðrum. Þetta sló, því karlar eru 55% landsmanna. Sló því karlar eru mikill minnihluti nemenda í HÍ (33%) og HA (22%). Að meðaltali 35% nemenda í háskólunum, í 5% meirihluta í HR. Sló því ofbeldi gegn körlum virðist hvorki viðfangsefni Jafnréttisdaga eftir 17 ára tilvist daganna né nálægt jafnt títt viðfangsefni rannsókna á Íslandi og ofbeldi gegn konum Þó er ofbeldi gegn körlum tíðara en þó en gegn konum, álíka innan heimilis og milli maka af gagnstæðu kyni skv. írekaðri erlendri tölfræði og gagnaruni Landlæknis. Sló því karlar hafa frekar fengið refsidóma en konur fyrir sama brot, og lengri fangelsisdóma. Inngilding - í orði en ekki á borði? Eitt markmiða Jafnréttisdaga er inngilding. Inngilding var kosningaslagorð nýs rektors Háskóla Íslands, Silju Báru Ómarsdóttur. Inngilding er stefna amk 4 af 6 háskólum á Íslandi. Inngildingin er títt viðfangsefni þessa Jafnréttisdaga. Inngilding virðist þó ekki ná til minnihluta nemenda, karla. Ákvörðunaraðilar og akademían Stýrihóp Jafnréttisdaga skipa að best verður séð jafnréttisfulltrúi Háskóla Íslands. Þá fulltrúar frá Háskólanum í Reykjavík, Listaháskóla Íslands, Háskólanum á Akureyri, Háskólanum á Bifröst, Landbúnaðarháskóla Íslands og Háskólanum á Hólum. Jafnréttisfulltrúi Stúdentaráðs ku þátttakandi, tryggi að raddir stúdenta heyrist í stýrihópnum. Jafnréttisdagar ku vera landshlutafélag og því komi fulltrúi Landsambands íslenskra stúdenta stundum að málum. Samt ekki aðkoma karla - hví? Þrátt fyrir ofangreint eru karlar ekki hluti opnunarsamtals Jafnréttisdaga. Né þeirra vandi og jafnréttishalli umfjöllunarefni daganna. Hví? Er það af því fulltrúar háskólanna hunsa inngildingaráherslur háskólanna? Er það af því kosningaslagorð rektors HÍ um inngildingu átti ekki við karla? Er það af því akademískir starfsmenn háskólanna eða nemar viðurkenna ekki jafnréttishalla gagnvart körlum, telja hann ekki verðugt rannsóknarefni, viðfangsefni, eða af því þeir fá ekki styrki til þeirra starfa og hafa ekkert fram að leggja? Er það af því fulltrúar stúdenta skynja ekki skort á aðkomu karla og skort á akademískri nálgun á vanda þeirra? Er það af því jafnréttisfulltrúi Stúdentaráðs telur karla og drengi fyrst og fremst gerendur ofbeldis, en ekki þolendur? Eða tókst þessum ofangreindum ekki að fá neinn karlmann til að koma í opnunar-umræður Jafnréttisdaga, og fáa karla að dagskrá? Reyndi þetta fólk að fá karla meir að borði? En tókst ekki? Svona eins og var með konur í fjölmiðlum einu sinni? Þar til þær fengu einkaviðtöl? Spyr nú. Karlar og góðar konur hugi að hag karla líka Karlar og karlkyns nemendur þurfa að gæta að hagsmunum sínum og síns kyns, kynbræðra sinna og karlkyns afkomenda. Samfélagsins vegna. Góðar konur auðvita líka, gagnrýna reyndar margar áralangar áherslur á hag kvenna en hunsun hags karla og skaðlega fæð karla í efstu embættum og stjórnum innan ríkis og borgar. Karlar og konur geta ekki gengið út frá að kvenkyns stjórnendur akti eins og stjórnendur gjarnan áður, hugi að hagsmunum allra þ.m.t. karla. Því sú virðist of oft ekki raunin. Konur sjálfar hafa sést segja að konur í stjórnum, nefndum, matsnefndum og styrkjanefndum hygli frekar konum, sýni konum samkennd umfram málefnalega og sanngjarna nálgun og samfélagslega þörf. Háskólar, rektorar, háskólaráð, fulltrúar nemenda, stjórnvöld en sérlega karlar þurfa því að taka sig á. Huga líka að hag 55% landsmanna, karla og drengja.Höfundur er samfélagsþennkjandi karlkyns landsmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jafnréttismál Mest lesið Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Sjá meira
Það sló þriggja-kvenna-en-einskis-karlmanns-opnunarsamtal árlegra Jafnréttisdaga háskóla á Íslandi. Og stóðu yfir dagana 9-12. febrúar. Dagskrá þeirra virtist eftir því. Bara 1 viðfangsefni af 29 snýr sérlega að körlum, hvernig fjölgun þeirra við hjúkrun gengur. Eins og jafnrétti varði lítt karla að öðru leiti, nema á þann hátt að þeir bæti hegðun sína gagnvart öðrum. Þetta sló, því karlar eru 55% landsmanna. Sló því karlar eru mikill minnihluti nemenda í HÍ (33%) og HA (22%). Að meðaltali 35% nemenda í háskólunum, í 5% meirihluta í HR. Sló því ofbeldi gegn körlum virðist hvorki viðfangsefni Jafnréttisdaga eftir 17 ára tilvist daganna né nálægt jafnt títt viðfangsefni rannsókna á Íslandi og ofbeldi gegn konum Þó er ofbeldi gegn körlum tíðara en þó en gegn konum, álíka innan heimilis og milli maka af gagnstæðu kyni skv. írekaðri erlendri tölfræði og gagnaruni Landlæknis. Sló því karlar hafa frekar fengið refsidóma en konur fyrir sama brot, og lengri fangelsisdóma. Inngilding - í orði en ekki á borði? Eitt markmiða Jafnréttisdaga er inngilding. Inngilding var kosningaslagorð nýs rektors Háskóla Íslands, Silju Báru Ómarsdóttur. Inngilding er stefna amk 4 af 6 háskólum á Íslandi. Inngildingin er títt viðfangsefni þessa Jafnréttisdaga. Inngilding virðist þó ekki ná til minnihluta nemenda, karla. Ákvörðunaraðilar og akademían Stýrihóp Jafnréttisdaga skipa að best verður séð jafnréttisfulltrúi Háskóla Íslands. Þá fulltrúar frá Háskólanum í Reykjavík, Listaháskóla Íslands, Háskólanum á Akureyri, Háskólanum á Bifröst, Landbúnaðarháskóla Íslands og Háskólanum á Hólum. Jafnréttisfulltrúi Stúdentaráðs ku þátttakandi, tryggi að raddir stúdenta heyrist í stýrihópnum. Jafnréttisdagar ku vera landshlutafélag og því komi fulltrúi Landsambands íslenskra stúdenta stundum að málum. Samt ekki aðkoma karla - hví? Þrátt fyrir ofangreint eru karlar ekki hluti opnunarsamtals Jafnréttisdaga. Né þeirra vandi og jafnréttishalli umfjöllunarefni daganna. Hví? Er það af því fulltrúar háskólanna hunsa inngildingaráherslur háskólanna? Er það af því kosningaslagorð rektors HÍ um inngildingu átti ekki við karla? Er það af því akademískir starfsmenn háskólanna eða nemar viðurkenna ekki jafnréttishalla gagnvart körlum, telja hann ekki verðugt rannsóknarefni, viðfangsefni, eða af því þeir fá ekki styrki til þeirra starfa og hafa ekkert fram að leggja? Er það af því fulltrúar stúdenta skynja ekki skort á aðkomu karla og skort á akademískri nálgun á vanda þeirra? Er það af því jafnréttisfulltrúi Stúdentaráðs telur karla og drengi fyrst og fremst gerendur ofbeldis, en ekki þolendur? Eða tókst þessum ofangreindum ekki að fá neinn karlmann til að koma í opnunar-umræður Jafnréttisdaga, og fáa karla að dagskrá? Reyndi þetta fólk að fá karla meir að borði? En tókst ekki? Svona eins og var með konur í fjölmiðlum einu sinni? Þar til þær fengu einkaviðtöl? Spyr nú. Karlar og góðar konur hugi að hag karla líka Karlar og karlkyns nemendur þurfa að gæta að hagsmunum sínum og síns kyns, kynbræðra sinna og karlkyns afkomenda. Samfélagsins vegna. Góðar konur auðvita líka, gagnrýna reyndar margar áralangar áherslur á hag kvenna en hunsun hags karla og skaðlega fæð karla í efstu embættum og stjórnum innan ríkis og borgar. Karlar og konur geta ekki gengið út frá að kvenkyns stjórnendur akti eins og stjórnendur gjarnan áður, hugi að hagsmunum allra þ.m.t. karla. Því sú virðist of oft ekki raunin. Konur sjálfar hafa sést segja að konur í stjórnum, nefndum, matsnefndum og styrkjanefndum hygli frekar konum, sýni konum samkennd umfram málefnalega og sanngjarna nálgun og samfélagslega þörf. Háskólar, rektorar, háskólaráð, fulltrúar nemenda, stjórnvöld en sérlega karlar þurfa því að taka sig á. Huga líka að hag 55% landsmanna, karla og drengja.Höfundur er samfélagsþennkjandi karlkyns landsmaður.
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar