Ný kynslóð Björg Magnúsdóttir skrifar 10. janúar 2026 07:32 Alla ævi hef ég gert grín að frambjóðendum. Þegar venjulegt fólk gengur til liðs við þennan þjóðflokk verður það umsvifalaust 30% hressara, fer út að hlaupa strategískt á móti umferð á Sæbraut á álagstímum, setur upp pottaplan í mismunandi sundlaugum og mætir í Bónus á annatíma í stað þess að Wolta eins og venjulegt fólk. Enddurræsing í Reykjavík Nú er ég orðin hluti af þessum hópi og býð mig fram sem oddviti Viðreisnar í Reykjavík og slagorðin óma úr hverju horni hins pólitíska litrófs. Reykjavík sem virkar! Betri grunnþjónustu! Breytingar - nú í alvörunni! Vissulega kómískt hvað frasarnir eru keimlíkir en þeir segja okkur þó að margir átta sig á því að eftir sveitarstjórnarkosningar í vor verður dregin afgerandi lína í sandinn. Það þarf að endurræsa kerfin í Reykjavíkurborg þar sem ákall um nýjar aðferðir og nýja nálgun ómar um holt og hæðir, fell og múla. Þetta ákall skýrist af því að borgarbúar finna á eigin skinni að Reykjavík sinnir ekki hlutverki sínu. Reið mamma Þó ég sé nú frambjóðandi er ég bara venjuleg kona og í grunninn reið mamma sem finnst þjónustan ekki standast væntingar. Leikskólar, umferðin, æfingagjöldin, fáliðunin, unga fólkið sem kemst ekki að heiman, gamla fólkið sem kemst ekki að heiman inn á hjúkrunarheimili, flækjustigið, óráðsían, tímaplönin sem standast ekki, myglan og allt hitt. Hvernig á að breyta? Breytingar eru eins og áramótaheit. Hann ætlar að hreyfa sig meira og hún ætlar að fækka nikótínpúðum. Góður vilji er hinsvegar bara byrjunin og í raun ekkert nema einföld hugsun um að þú værir til í að gera eitthvað öðruvísi. Höfum samt í huga að flest erum við líklegust til að taka sömu ákvörðun og við tókum í gær. Það þarf átak til að breyta. Það þarf fókus, kjark og skýr markmið til að breyta. Það þarf að binda breytingar í framkvæmdir. Og svo má hætta með verkefni sem þjóna ekki tilgangi sínum. Síðustu kjörtímabil hefur svipað prógram verið keyrt í borginni. Nú er tími fyrir nýja kynslóð og nýjar aðferðir þar sem þjónusta kringum daglegt líf Reykvíkinga er sett í fyrsta sæti. Næsti kafli borgarinnar þarf viðreisn. Sem oddviti Viðreisnar í Reykjavík mun ég sjá til þess að það sé gert. Höfundur tekur þátt í leiðtogaprófkjöri Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björg Magnúsdóttir Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason Skoðun Já til að sjá er tálsýn Guðmundur Edgarsson Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir Skoðun Tafla á villigötum Gauti Eggertsson Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson Skoðun Skoðun Skoðun Jákvæða hliðin á minkamálinu Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Viðvörunarljós í evrópsku atvinnulífi Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna erum við enn að reyna að binda hendur fólks? María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir kjósendur eða evrópskir embættismenn? Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Tafla á villigötum Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá er tálsýn Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason skrifar Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Alla ævi hef ég gert grín að frambjóðendum. Þegar venjulegt fólk gengur til liðs við þennan þjóðflokk verður það umsvifalaust 30% hressara, fer út að hlaupa strategískt á móti umferð á Sæbraut á álagstímum, setur upp pottaplan í mismunandi sundlaugum og mætir í Bónus á annatíma í stað þess að Wolta eins og venjulegt fólk. Enddurræsing í Reykjavík Nú er ég orðin hluti af þessum hópi og býð mig fram sem oddviti Viðreisnar í Reykjavík og slagorðin óma úr hverju horni hins pólitíska litrófs. Reykjavík sem virkar! Betri grunnþjónustu! Breytingar - nú í alvörunni! Vissulega kómískt hvað frasarnir eru keimlíkir en þeir segja okkur þó að margir átta sig á því að eftir sveitarstjórnarkosningar í vor verður dregin afgerandi lína í sandinn. Það þarf að endurræsa kerfin í Reykjavíkurborg þar sem ákall um nýjar aðferðir og nýja nálgun ómar um holt og hæðir, fell og múla. Þetta ákall skýrist af því að borgarbúar finna á eigin skinni að Reykjavík sinnir ekki hlutverki sínu. Reið mamma Þó ég sé nú frambjóðandi er ég bara venjuleg kona og í grunninn reið mamma sem finnst þjónustan ekki standast væntingar. Leikskólar, umferðin, æfingagjöldin, fáliðunin, unga fólkið sem kemst ekki að heiman, gamla fólkið sem kemst ekki að heiman inn á hjúkrunarheimili, flækjustigið, óráðsían, tímaplönin sem standast ekki, myglan og allt hitt. Hvernig á að breyta? Breytingar eru eins og áramótaheit. Hann ætlar að hreyfa sig meira og hún ætlar að fækka nikótínpúðum. Góður vilji er hinsvegar bara byrjunin og í raun ekkert nema einföld hugsun um að þú værir til í að gera eitthvað öðruvísi. Höfum samt í huga að flest erum við líklegust til að taka sömu ákvörðun og við tókum í gær. Það þarf átak til að breyta. Það þarf fókus, kjark og skýr markmið til að breyta. Það þarf að binda breytingar í framkvæmdir. Og svo má hætta með verkefni sem þjóna ekki tilgangi sínum. Síðustu kjörtímabil hefur svipað prógram verið keyrt í borginni. Nú er tími fyrir nýja kynslóð og nýjar aðferðir þar sem þjónusta kringum daglegt líf Reykvíkinga er sett í fyrsta sæti. Næsti kafli borgarinnar þarf viðreisn. Sem oddviti Viðreisnar í Reykjavík mun ég sjá til þess að það sé gert. Höfundur tekur þátt í leiðtogaprófkjöri Viðreisnar í Reykjavík
Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar