Köllum Skjöld Ís­lands réttu nafni: Rasískt götugengi

Það er nýr hópur að ganga um miðbæ Reykjavíkur sem kallar sig „Skjöldur Íslands“.

Þeir fullyrða að þeir séu til þess fallnir að vernda fólk. En látið ekki nafnið blekkja ykkur. Þessir gaurar eru ekki verndarar. Þeir eru ekki áhyggjufullir borgarar sem halda götunum öruggum. Þeir eru gengi. Gengi klætt í eins fötum, með krossfara- og nýnasistatáknum, og sendir mjög skýr skilaboð til innflytjenda og fólks af lituðum uppruna: þið eruð ekki velkomin hér.

Það er ekkert að því að vilja gæta samfélagsins. Enginn vill sjá saklaust fólk verða fyrir áreitni eða skaða. En þegar þú ákveður að gera það á meðan þú klæðist einkennisbúningum sem enduróma nasistatákn og fasistatákn, þá ertu ekki að halda neinum öruggum. Þú ert að reyna að hræða fólk. Þú ert að reyna að hræða. Þú ert að reyna að minna fólk á hver lítur út fyrir að tilheyra og hver ekki. Það er ekki almannaöryggi. Það er ógn.

Og það er engin tilviljun að Skjöldur Íslands skuli hafa komið fram núna. Ísland er að ganga í gegnum sömu eitruðu bylgju kynþáttafordóma og ótta gagnvart innflytjendum sem er að breiðast út um alla Evrópu. Stjórnmálamenn og áhrifavaldar hoppa á vagninn með fordóma til að fá læk, fylgjendur og atkvæði. Þeir hafa lært að ótti er góður fyrir þátttöku. Og hópar eins og þessi eru afleiðingin.

Ég veit nákvæmlega hvert þessi leið endar. Síðasta sumar horfði ég á úr fjarlægð þegar kynþáttahatarar í Bretlandi, sem voru æstir af fólki eins og Nigel Farage og Tommy Robinson, brenndu niður hótel sem hýstu hælisleitendur. Þeir voru ekki feimnir við það. Þeir voru háværir og stoltir af því að vilja drepa flóttamenn. Það var ekki einhver tilviljun eða skrýtin atburður. Það er það sem gerist þegar þessu eitri er leyft að grotna upp. Það byrjar með einkennisbúningum, slagorðum og fölskum áhyggjum. Það endar með eldi og blóði.

Svo nei, það skiptir ekki máli þótt Skjöldur Íslands snerti aldrei einn einasta manneskju. Skaðinn er þegar skeður. Um leið og þeir mæta á götuna í samsvarandi fötum sínum og fasískum táknum, byrjar fólk að finna fyrir óöryggi. Innflytjendur sjá þá og hugsa sig tvisvar um áður en þeir ganga út. Flóttamenn sem þegar þurftu að flýja raunverulega hættu þurfa nú að hafa áhyggjur af því að verða fyrir áreitni í því sem átti að vera friðsælt land.

Þessir gaurar þurfa ekki að slá til að valda skaða. Nærvera þeirra er ofbeldið. Öll framkoma þeirra er hönnuð til að gera fólk hrætt. Og þeir vita það.

Ég hef eytt alltof miklum tíma á hægrisinnuðu Twitter og ég hef séð þá tegund fólks sem hrósar þessu fólki. Og ef þú ert hluti af hópi sem nasistar hrósa á netinu, þá þarftu virkilega að stoppa og spyrja sjálfan þig hvað í ósköpunum þú ert að gera. Ef öfgahægrimenn eru að hvetja þig áfram, þá hefurðu þegar mistekist.

Við skulum ekki klæða þetta upp. Við skulum ekki leika okkur með í hetjuhlutverki þeirra. Þetta snýst ekki um öryggi. Þetta snýst ekki um þjóðernishyggju. Þetta snýst um að ýta innflytjendum í skuggann. Þetta snýst um að láta þá líða eins og þeir séu útlendingar. Þetta snýst um ótta.

Og við getum ekki látið það festast hér. Ekki í Reykjavík. Ekki neins staðar á Íslandi.

Ef þér er annt um þetta land, þá talaðu upp. Kallið þetta það sem það er. Kynþáttafordóma. Fasisma. Hugleysi. Og gerðu það ljóst að Skjöldur Íslands talar ekki fyrir þig.

Höfundur er stjórnarmeðlimur hjá Eflingu.