„Fór að hugsa hvað ég væri eigin­lega að gera“

Þórir er hér á landi þessa dagana og mun þessi sigursæli þjálfari ausa úr visku­brunni sínum í fyrir­lestrum í sam­starfi við HSÍ og Arion Banka núna klukkan tíu í höfuðstöðvum bankans.

„Ég ætla nú bara að deila því sem ég hef verið að vinna í. Sér­stak­lega í sam­bandi við af­reks­stefnu og starf,“ segir Þórir í sam­tali við íþrótta­deild. „Hvernig það hefur verið nálgast hjá kvenna­lands­liðinu sem ég þekki best í Noregi. Svo kannski eitt­hvað bland af fagi og þessu ferða­lagi. Sem stóð yfir í þrjátíu ár. Fyrst með yngri lands­lið, svo teymi A-lands­liðs kvenna og svo sem lands­liðsþjálfari frá 2009. Stikla á stóru. Maður getur ekki farið í al­gjör smá­at­riði en þó mikilvæga þætti, áherslur og at­riði sem við höfum unnið mikið með. Sér­stak­lega í sam­bandi við af­reks­starfið.“

Rankaði við sér horfandi á þrjá leiki samtímis

Eins og kunnugt er lét Sel­fyssingurinn af störfum sem lands­liðsþjálfari norska kvenna­lands­liðsins eftir síðasta Evrópumót þar sem að liðið vann sín elleftu gull­verð­laun undir hans stjórn.

Þórir er að aðlagast veru­leikanum utan lands­liðsþjálfara­starfsins. Það gengur upp og ofan.

„Ég upp­göt­vaði það allt í einu í byrjun janúar að ég sat fyrir framan sjón­varpið með tölvuna og Ipa­dinn og þrjá leiki í norsku úr­vals­deildinni í gangi í einu eins og ég væri enn í starfinu. Þá fór ég að hugsa hvað ég væri eigin­lega að gera. „Þú þarft ekkert að gera þetta“ en ég fylgist með. Er ekkert hættur alveg í hand­bolta.“

Hefur þetta verið eins og þú vonaðist eftir eða bjóst við? Hefur þetta að ein­hverju leiti verið skrítið?

„Eigin­lega alveg eins og maður sá fyrir sér en maður á eftir að finna svolítið meira fyrir þessu þegar að það koma lands­lið­svikur eins og í næstu viku. Þegar liðið fer að spila leiki og um­fjöllunin verður meiri. Ég ætla bara að sökkva mér í ein­hver önnur verk­efni þannig að maður nái að dreifa at­hyglinni eitt­hvað annað.“

Segir hvorki af eða á

Hann kemur til með að taka sér árið í að sjá hvort þjálfunin kalli enn til hans.

„Ég er alveg harðákveðinn í því að vera fyrir utan topp­hand­bolta þetta árið. Leyfa því og finna svolítið hvort þjálfunin togi enn í mann. Hvort það sé enn svo ríkt í manni að maður haldi áfram með það. Ég ætla að gefa því séns. Ég er búinn að þjálfa síðan að ég var heima á Sel­fossi fyrir ein­hverjum fjörutíu og fimm árum síðan. 

Ég er í þjálfara­t­eymi með stráka á 16-17 ára aldri nálægt mér þar sem að ég bý í Bryne og Nærbø. Það heldur manni aðeins inn í þessu. Það er gaman að vinna með ungum strákum sem hafa metnað og eru ákafir í þessu og vilja læra. Ég mun ekki taka við neinu topp­liði núna í ein­hvern tíma til þess að finna aðeins hvort það sé það sem maður vilji á endanum gera þar til maður getur ekki gert neitt annað. Ég ætla að gefa því smá tíma.“

Gæti verið að þjálfara­starfið hjá norska kvenna­lands­liðinu hafi verið hans síðasta?

„Ég ætla nú ekkert að segja af eða á varðandi það. Ég ætla bara að gefa þessu tíma. Aðeins að finna þetta, hvort þetta sé enn svo mikilvægur hluti af mér. Það getur vel verið. Ég er alls ekkert hættur að vinna. Nú ætla ég bara að vera í ein­hverju öðru í ein­hvern tíma og leyfa tímanum að leiða í ljós hvað sé rétt í þessu.“

Áhuginn á hans kröftum er hins vegar mikill og hefur verið stöðugur í gegnum tíðina.

„Ef þú spyrð ekki þá veistu aldrei hvert svarið er. Ég skil það vel og það er ekkert mál. Það hafa margir haft sam­band og spurt en eins og ég segi hér ætla ég að gefa þessu svolítinn tíma. Þetta hefur verið svo mikið og ákaft lengi að það er í lagi að stíga aðeins til hliðar og finna út úr þessu.“