Sjálf­stæðis­menn ó­á­nægðir með það sem flokkurinn „hefur þurft að kyngja“

Jón segir að á flokksráðsfundi flokksins um helgina hafi farið fram hreinskilnar umræður og opnar og það hafi verið fyrsta skrefið í áttina að því að bæta stöðu flokksins. Hann segir ekkert eitt mál endilega hafa staðið upp úr. Jón og Diljá fóru yfir flokksráðsfundinn og stöðu flokksins í Bítinu á Bylgjunni í morgun.

„Sjálfstæðisstefnan gengur út á það að auka frekar á sjálfstæðan rekstur í samfélaginu,“ segir hann og að þannig eigi að draga úr ríkisrekstri. Jón segir Sjálfstæðisflokkinn eina flokkinn sem tali fyrir því að lækka skatta og vinni að því. Það hafi einhverjir skattað hækkað en skattbyrði hafi lækkað. Þá telur hann réttast að Ísland segi sig frá Parísarsáttmálanum því hér sé um 80 prósent endurnýjanleg orka en í öðrum samanburðarlöndum sé hlutfallið um 20 prósent.

Hvað varðar samgöngumál segir Jón að það eigi að fara nýjar leiðir og nefnir að hann hafi sem dómsmálaráðherra lagt fram frumvörp um hagræðingu Landhelgisgæslunnar og héraðsdómstóla sem hefði skapað mikla hagræðingu og bætt þjónustu og getu.

Jón segir hugmyndina um að selja flugvél Landhelgisgæslunnar TF-SIF hafi ekki verið gripin í lausu lofti. Hugmyndinni hafi hins vegar ekki verið vel mætt og hann hafi ekki verið með „backup“ í ríkisstjórninni. Hann kallar eftir því að þessi frumvörp verði sett aftur á dagskrána.

Óánægð í núverandi samstarfi

Diljá segir eins og Jón að fundurinn um helgina hafi verið afar góður og gagnlegur. Skilaboðin á fundinum frá flokksmönnum séu skýr. Þau séu að fara aftur í ræturnar en líka að tala betur og mikið um það sem vel er gert. Þá segir Diljá flokkinn einnig þurfa hlúa betur að fólkinu í flokknum.

Hvað varðar ríkisstjórnarsamstarfið og val Sjálfstæðisflokksins að halda áfram samstarfi við Vinstri græn segir hún að það hafi ekki verið mikið annað í boði eftir niðurstöður kosninganna. Þetta hafi verið niðurstaðan. Hún sé ekki endilega sátt við hana en þetta sé samt niðurstaðan.

„Ég er auðvitað búinn að vera þrælóánægður í þessu stjórnarsamstarfi,“ segir Jón en að valkostirnir séu ekki margir aðrir. Það sé erfið staða á þinginu þegar það eru átta flokkar og það gerist það sama og gerðist í Reykjavík. Það verði fjölflokkamódel þar sem enginn kemur sínum áherslumálum vel í gegn.

Jón segir að í til dæmis mennta- og heilbrigðismálum vilji hann virkja frelsið og leyfa uppbyggingu einkarekinna heilsugæslustöðva og skóla.

Hann segir Sjálfstæðisflokknum á sama tíma umhugað um félagslega þátt kerfisins. Að það sé öryggisnet sem grípi borgaranna. Það sé það sem til dæmis aðgreini Sjálfstæðisflokkinn frá róttækum hægriflokkum í Evrópu og víðar.

Þá segir hann að ekki sé nægilega fast stigið til jarðar í orkumálum og möguleikum í raforkuframleiðslu til verðmætasköpunar. Sjálfstæðisflokkurinn stýri orkumálum í ríkisstjórn en það sé hægt að gera meira þarna.

„Ég kalla eftir því að við brjótum okkur út úr þessi ástandi sem rammaáætlun hefur skapað okkur. Sjálfstæðisflokkurinn á að setja fram frumvörp núna um virkjanakosti til tíu ára sem munu leysa þessi vandamál.“

Vilja meira af Sjálfstæðisflokknum

Diljá segir það hafa komið fram á fundinum að fólk væri ekki endilega óánægð með það sem væri verið að gera, heldur væri það óánægt að sjá ekki meira af Sjálfstæðisflokknum og hægristefnunni.

„Það er það sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur þurft að kyngja í þessu samstarfi, það er það sem fólk er óánægt með. Lykillinn að því er auðvitað bara meiri Sjálfstæðisflokkur.“

Hvað varðar niðurstöður Maskínukönnunarinna segir Jón að það sé mikið flot í fylginu. Þetta séu skilaboð um óánægju en hann sé ekki viss um að það skili sér í kosningar. Ekki ef þau haldi vel á spilunum.

Hann segir ágreiningsmálin efnahagsmálin, verðbólgu og vexti yfirskyggja allt annað. En orkumál, samgöngumál og menntamál skipti líka máli.

Hann segir Sjálfstæðisflokkinn nú með 17 þingmenn á þingi en þeir séu eins og „hrópandi rödd í eyðimörkinni.“

„Ég get lofað landsmönnum því ef að kosningarnar verða ekki þannig að það verði sterkur Sjálfstæðisflokkur í landinu þá er það bara ávísun á Reykjavíkurmódelið í pólitík. Fjórir, fimm flokkar frá vinstri og til miðju,“ segir Jón og að Framsóknarflokkurinn hafi til dæmis lýst áhuga á því.

Hann segir stjórnmálamenn alltaf þurfa að hugsa sig um það hvort þeir hafi meira vald innan ríkisstjórnar til að koma í veg fyrir stærri slys. Í því samhengi nefnir hann útlendingamálin og að það hafi náðst stórkostlegur árangur þar. „Þessu árangur hefði ekki náðst ef Sjálfstæðisflokkurinn hefði farið úr ríkisstjórninni.“

Ganga óbundin til kosninga

Óskaflokkar til að vinna með eftir kosningar segir Jón erfitt að svara því. Flokkarnir eigi eftir að kynna það hverju þau standi fyrir.

„Við getum unnið með öllum flokkum,“ segir Jón en að það sé fullreynt að vinna með flokkum sem eru lengst til vinstri, eins og Vinstri grænum, og að útilokað sé fyrir þau líka að vinna með þeim.

Hann segir Sjálfstæðisflokkinn hafa unnið vel með Framsóknarflokknum í gegnum tíðina en það eigi eftir að koma í ljós hver helstu stefnumálin verði fyrir kosningar.

Diljá segir flokkinn ganga óbundinn til kosninga en þau heyri að það sé ákall um meira „frelsi og borgaralega þenkjandi ríkisstjórn“. Þau muni hlusta vel á það hvað kjósendur vilji.

Hvort þau ætli að færa sig yfir í Miðflokkinn segjast þau skilja eftirspurnina en það væri betra ef það fólk sem er þar kæmi yfir til Sjálfstæðisflokksins.

„Við erum aðeins að laga vélina og svo gefum við í.“