Sig­mundur Davíð þvær hendur sínar af Mannréttindastofnun Ís­lands

Sigmundur Davíð ritar grein sem birtist á Vísi þar sem hann segist hafa þungar áhyggjur af því sem hann kallar Nýhaldið, þá til aðgreiningar frá hinu raunverulega íhaldi sem Miðflokkurinn vill vera.

„Þingflokksformaður Nýhaldsins ritaði pistil í Morgunblaðið sem varð tilefni áhugaverðrar fréttar á Vísi (með kynngimögnuðu myndavali).

Í greininni og fréttinni reyndi þingflokksformaðurinn að útskýra, með miklum framhjátengingum, að Miðflokkurinn bæri eins og aðrir vissa ábyrgð á því að Sjálfstæðisflokkurinn hefði samþykkt nýja mannréttindastofnun VG.”

Sigmundur Davíð dregur hvergi af sér við að hæðast að Mannréttindastofnun og því sem hann telur vandræðagang Sjálfstæðismanna; segir þetta vera ær og kýr Sjálfstæðisflokksins, allt sem þeir gera geri þeir vegna þess að Miðflokkurinn kom ekki sérstaklega í veg fyrir það.

„Skýringarnar voru eins fjölbreyttar og þær voru samhengislausar en meginatriðið virtist vera að nokkrir þingmenn Miðflokks hefðu árið 2019 samþykkt að lögfesta sáttmála Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Af þeim sökum hafi bara ekki verið um annað að ræða en að stofna enn eina mannréttindastofnunina,“ skrifar Sigmundur.

En hann segir það hafa gleymst að „mannréttindastofnun VG var upphaflega kynnt sem liður í heildaráformum ríkisstjórnarinnar um að stjórna hugarfari og tjáningu landsmanna.“

Það er til nóg af mannréttindastofnunum

Þarna er Sigmundur Davíð að vísa til hatursorðræðunámskeiðsins margumtalaða sem Katrín Jakobsdóttir fyrrverandi forsætisráðherra ætlaði að fá samþykkt.

„Eins og ég hef ítrekað nefnt ætti það alltaf að hringja viðvörunabjöllum þegar stjórnmálamenn segjast bara verða að gera eitthvað, hvort sem þeim líkar betur eða verr, vegna alþjóðlegra skuldbindinga. Stundum er það einfaldlega rangt og stundum notað sem tækifæri til að ráðast í það sem nú er kallað gullhúðun.“

Sigmundur Davíð segir þetta einnig vekja upp spurningar um tilgang stjórnmálamanna en þingflokki Sjálfstæðisflokksins hafi verið bent á að ekki þyrfti að stofna mannréttindastofnun VG til að standa við skuldbindingar gagnvart fötluðu fólki. Reyndar væri því fólki enginn greiði gerður með að vera notað sem skálkaskjól í innleiðingu stofnunar með allt aðrar áherslur.

„Ísland er þegar með nóg af mannréttindastofnunum, þ.m.t. Mannréttindaskrifstofu Íslands. Við bætast svo pólitískar mannréttindastofnanir sveitarfélaga og Háskóla Íslands.“

Fólk þurfi ekki að hlýða

Sigmundur segir Hildi því næst hafa nefnt stofnanir eins og Jafnréttisstofu sem hefði fleiri og meira íþyngjandi valdheimildir en Mannréttindastofnun og hafi helst verið á henni að skilja að ekki sæi á svörtu miðað við þær eftirlitsheimildir sem stjórnvöld hafi þegar útdeilt. 

Og Hildur hafi svarað Vísi því hvaða valdheimildir það væru, samkvæmt Parísarviðmiðum – þar sem Mannréttindastofnun er ekki stjórnvald hafi hún engar valdheimildir til að krefjast neinna gagna í raun – annað en aðrar eftirlitsstofnanir eins og Jafnréttisstofa sem getur krafist gagna að viðlögðum sektum og öðru.

„Þarna gefur þingflokksformaður Sjálfstæðisflokksins til kynna að fólk þurfi í rauninni ekki að hlýða þeim valdheimildum sem þingmaðurinn var að veita nýju stofnuninni.“