„Svona gerir maður ekki, mamma“

Stuttmyndin Mamma mín, geðsjúklingurinn var frumsýnd á Stöð 2 í gær en hún fjallar um ungan dreng sem á geðveika móður. Myndin er eftir Garp og byggir að hluta til á æsku hans og hvernig hann upplifði geðsjúkdóm móður sinnar.

Horfa má á viðtal Garps við móður sína hér fyrir neðan:

Keyrði Hvalfjörðinn fram og til baka

Elísabet hefur talað opinskátt um baráttu sína við geðsjúkdóm í gegnum tíðina og er spjall þeir mæðgina ansi einlægt. Þau hafa alla tíð talað mjög opinskátt um veikindin. „Ég man þegar ég var 12 ára þá fórst þú á geðdeild og ég fór upp í sveit og þá var okkur sagt að þú værir veik, ég hélt að þú værir bara með kvef.“

Elísabet segist muna eftir öllu þegar hún var í maníu og hafi skammast sín þegar af henni var runnið, ef svo má orða það. Hún lýsir ýmsum uppákomum, til dæmis keyrði hún Hvalfjörðinn fram og til baka í einn og hálfan sólarhring vegna þess að Guð gaf henni þau tilmæli.

„Svona gerir maður ekki, mamma“

Elísabet segir að hún megi þakka fyrir að vera enn á lífi eftir allar maníurnar sem hún hefur farið í. „Þetta eyðilagði næstum því samband mitt við börnin mín, traustið fór og það fór allt til fjandans. Mér þykir líka vænt um þær, ég gerði marga ótrúlega hluti og fallega hluti.“

Eins og hvað?

„Eins og að búa til skip og boða heimsendi í Hagaskóla,“ segir hún glettin.

Klædd eins og trúður og labbaði eins og mörgæs

Garpur og tvíburabróðir hans, Jökull, upplifðu ansi skrautlegar hliðar á móður sinni þegar þeir voru í grunnskóla. Einn daginn hafi Elísabet birst stífmáluð eins og trúður og með pípuhatt. 

„Þú labbaðir um eins og mörgæs eða Chaplin. Ég man að við skömmuðust okkar ekki, heldur hugsuðum við meira „Jesús, mamma“ - okkur langaði að skamma þig og segja „svona gerir maður ekki,“ útskýrir Garpur.

Elísabet segir að þó Garpur segist ekki hafa tekið hegðun móður sinnar inn á sig í æsku, sé birtingamyndin önnur í stuttmyndinni.

„Samkvæmt myndinni þá held ég að þú hafir ekki hugsað léttvægt um þetta, því þarna er einmana og ringlaður strákur á ferð, aleinn á gangi sem boðar örvæntingu. Hann veit ekki hvert hann, eða heimurinn, er að stefna. Þess vegna brá mér þegar ég sá þessa mynd. Ég var ekki bara skemmtileg kona með geðsjúkdóm, heldur var þetta mjög alvarlegt. Synir mínir misstu jörðina undan sér, vissu ekki hvað var hvað og hvenær var manía eða hvað var manía.“

Stuttmyndina Mamma mín, geðsjúklingurinn má nálgast á Stöð 2+.