„Ég held að það sé ekki auðvelt að vera með mér“

Bæði eru Þórdís og Júlí útskrifuð sem leikarar frá Listaháskóla Íslands og hafa þau einnig látið til sín taka í tónlistarheiminum. Þórdís í Reykjavíkurdætrum og Júlí í sínum sólóferli. 

Voru kölluð Disney-tvíburarnir

Þau voru vinir löngu áður en ástin bankaði upp á en leiðir þeirra lágu fyrst saman í inntökuferlinu í leiklistardeild Listaháskóla Íslands. Þá fengu þau það verkefni fyrir loka inntökuprófið að leika tvö saman í senu.

„Það gekk nú bara mjög vel, við vorum bara mjög flott,“ segir Þórdís en bæði komust þau svo inn í skólann og urðu því bekkjarsystkin. 

Í skólanum voru þau alltaf kölluð Disney-tvíburarnir því bæði voru þau alltaf að syngja, dansa og eitthvað að „dúllast“ eins og Þórdís orðar það. Hún leggur þó mikla áherslu á það að ekkert hafi verið á milli þeirra á þessum tíma nema vinátta. 

Ég hefði ekki potað í þig með priki á þessum tíma,

segir hún og hlær. 

Voru í aðalhlutverki sem ástfangnir unglingar 

Bæði voru þau á þessum tíma í öðrum samböndum en urðu þó mjög góðir vinir. Eftir útskrift úr Listaháskólanum lá svo leið þeirra tveggja, ásamt vini þeirra, Árna Beinteini, norður á Akureyri þar sem þau fóru að leika með Leikfélagi Akureyrar. Þau segja tímann þar hafa verið einstaklega skemmtilegan og eftirminnilegan.

„Þetta var alveg ógeðslega gaman!“ segir Þórdís en þremenningarnir bjuggu öll saman í húsi á Akureyri. Bæði Júlí og Þórdís áttu orðið lítil börn og voru því dugleg að ferðast til Reykjavíkur til að eyða tíma með fjölskyldunni. 

Með Leikfélagi Akureyrar léku Júlí og Þórdís svo á móti hvoru öðru í leikritinu Vorið vaknar en þar fóru þau með aðalhlutverkin sem tveir ástfangnir unglingar. 

Í dag er Þórdís enn að leika með Leikfélagi Akureyrar en Júlí sagði sjálfur skilið við leiklistina eftir hálft ár. 

Mér fannst þetta alveg nóg, enda sótti ég bara um vinnu í banka og vinn þar núna, 

segir Júlí, sem starfar í dag sem viðburðarstjóri Arion banka samhliða tónlistinni. 

Nei, ég þarf að vera ein!

Haustið eftir Akureyrarævintýrið skilja leiðir Þórdísar og barnsföður hennar og segist hún þá mikið hafa leitað til Júlí sem vinar. Hann var þá einnig hættur í sínu sambandi. 

„Þá leitaði ég mikið til þín því ég var alveg svolítið leið og leið ekkert geggjað vel,“ segir Þórdís við Júlí þegar þau rifja upp þessi kaflaskil. Fyrst um sinn hafi bara verið um vináttu að ræða en svo hafi hlutirnir þróast í óvænta átt.

Eftir afdrifaríka Kaupmannahafnarferð þar sem þau fóru til að heimsækja sameiginlega vini hafi svo hjólin byrjað að snúast fyrir alvöru. Þórdís segist þó hafa verið mjög mikið á varðbergi í fyrstu því hún hafi verið svo nýkomin úr sambandi og fundist hún þurfa að vera ein.

„Nei, nei, nei, nei ég þarf að vera ein! Ég þarf að vera ein og þú lætur mig í friði hér,“ segir Þórdís þegar hún lýsir því á kómískan hátt hvernig hún hafi reynt að streitast á móti sambandinu í fyrstu. 

Henni hafi fundist hún þurfa að standa á eigin fótum því hún hafi nánast verið í sambandi síðan hún var sextán ára. Þau hafi reynt að halda sig hvort frá öðru í svolítinn tíma og segir Þórdís að Júlí hafi einhvern veginn alltaf náð að vera pollrólegan í þessari haltu mér - slepptu mér byrjun.

Þau gera grín af því hversu ómögulega þeim gekk að halda sig frá hvoru öðru. 

„Stundum liðu ekki nema tveir dagar og svo bara: Hæ! Ég sakna þín! Eigum við ekki að hittast?“

Þolinmæðin og biðlundin

Hún segir Júlí búa yfir mikilli þolinmæði sem hana vissulega skorti en hann hafi greinilega verið öruggur með það að þau myndu enda saman. 

Já, já Dísa mín þú átt aldrei eftir að finna neinn betri en mig! Sem var rétt hjá honum,

segir Þórdís og hlær. 

Þegar talið berst aftur að árunum í Listaháskólanum segist Þórdís aldrei hafa haft hugmynd um að Júlí hafi verið pínu skotinn í sér á tímabili. Hann hafi haldið því að mestu fyrir sig. 

„Ég faldi þetta bara frekar vel,“ segir Júlí sem hefur að sögn Þórdísar reglulega þurft að vera þolinmóður þegar kemur að henni. Og ekki bara í byrjun. 

Athyglisbresturinn sem greindist seint

Ég held að það sé ekki auðvelt að vera með mér, ég held að það sé mjög erfitt, 

segir Þórdís og útskýrir í kjölfarið að hún sé með mjög mikinn athyglisbrest sem hái henni mikið í daglegu lífi. Athyglisbresturinn hafi þó greinst mjög seint. 

Ég gleymi öllu, ég er alltaf að flýta mér, ég er mjög óþolinmóð og rosalega fljót upp!

Júlí grípur fljótt inn í og maldar í móinn. 

„Nei, nei þegar maður er búinn að læra inn á þig er ekkert mál að vera með þér!“

Þau hlæja og gera bæði grín af því hversu ólík þau séu þó svo að samt séu þau samstíga. 

Í dag eru Þórdís og Júlí trúlofuð eftir tveggja ára samband og segja þau hlutina hafa þróast mjög hratt eftir að þau hættu að streitast á móti og leyfðu ástinni loksins að blómstra og ævintýrunum að gerast. 

Hér fyrir neðan er hægt að hlusta á þáttinn í heild sinni þar sem þau fara meðal annars yfir ferilinn sinn í leiklistinni, tónlistinni, trúlofunina og margt fleira.