Opið bréf til formanns Sjálfstæðisflokksins

Fjármálaráðherra, Bjarni Benediktsson.

Ég neyddist til að segja mig úr Sjálfstæðisflokknum eftir landsfund hans 2009. Ástæðan var hvernig sá landsfundur afgreiddi Evrópumálin. Og það fóru fleiri en ég, enda fækkaði nokkuð í þingflokknum eftir næstu kosningar.

Þrátt fyrir úrsögn mína hef ég horft mjög til flokksins, því mörg af skoðanasystkinum mínum fylgja honum enn af svo stakri tryggð að ég hef ekki gefið upp vonina um að raunhæf Evrópustefna gæti komið úr þeirri átt.

Íslensk stjórnmál standa nú á vegamótum. Stjórnarsáttmálinn geymir ákveðna ferðaáætlun um hvert skuli halda frá þessum krossgötum. Þar er nefnt að fara í þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald viðræðna við ESB. Á fundi í aðdraganda kosninganna í vor og í viðtali við Fréttablaðið 24. apríl sl. sagðir þú orðrétt: „Við höfum haft það sem hluta af okkar stefnu að opna fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu til að útkljá þetta mál og við munum standa við það.“

Út á þetta greiddu margir Evrópusinnar flokknum atkvæði sitt, því engum hefur hingað til dottið í hug að Bjarni Benediktsson stæði ekki við orð sín. Fréttir síðustu daga, sem ég hef bæði úr Fréttablaðinu og mbl.is, segja mér að bæði þingflokksformaður þinn og fleiri úr þingliðinu hafa talið þetta vera kosningaloforð og aldrei dottið í hug að ekki yrði staðið við það.

En nú koma framsóknarmenn aftan að ykkur með óvæntar yfirlýsingar og nánast ódrengilegar. Það verður engin þjóðaratkvæðagreiðsla. Menn hafa beðið viðbragða þinna. Samkvæmt fréttamiðlum eru þau svo loðin að vart er hægt að finna þar neitt sem treystandi er á. Þú stendur þar ekki við þín fyrri orð. Í mínum huga hopar þú á hæli og hugsar meira um að verja völd en hugsjónir.

Þú segir að ekki liggi fyrir nein ákvörðun um hvenær eða hvort þjóðaratkvæðagreiðsla verði haldin. Staðreyndin er þó að utanríkisráðherrann lýsir því skýrlega yfir að það verði ekki gert. Dettur þér virkilega í hug að nokkur maður trúi því að skýrsla, sem þú nefnir og hann lætur taka saman fyrir Alþingi, geti leitt til þess að ákvörðun um þjóðaratkvæðagreiðslu, sem Framsóknarflokkurinn er á móti, fáist rædd af einhverju viti?

Þú telur orð þín ekki svik við þá sjálfstæðismenn sem styðja áframhaldandi viðræður við ESB. Ég held að margir í þeirra hópi séu ekki sammála því áliti og sjái að þarna ætli Framsókn að ráða og núverandi forysta Sjálfstæðisflokksins sé ekki líkleg til að breyta því.

En hvers vegna þjóðaratkvæðagreiðslu? Enginn okkar getur vitað hvort hann vill að þjóð okkar gangi inn í Evrópusambandið fyrr en hann hefur séð samning um þau mál og þar með sannfært sjálfan sig um að hann sé þjóðinni ávinningur, geri hana sterkari á hálu svelli heimsmála.

Þetta tækifæri virðast framsóknarmenn nú vilja taka af þjóðinni. Það væri aðför að frjálsri hugsun, sem ég hélt að Sjálfstæðisflokkurinn vildi verja. Þú hefur loforð að efna, sem hlýtur að knýja þig til átaka um þetta mál. Það varðar sóma þinn. Við Evrópusinnar væntum þess að þú sýnir í þessu máli, og ætíð, í senn þor hugsjónamannsins og þrótt hins drenglynda og hugumstóra baráttumanns.