Minkar herja á Elliðaárnar

Ólafur E. Jóhannsson, formaður árnefndar Elliðaáa, segir að aldrei hafi áður hafi jafn mikið verið kvartað undan mink í við árnar og nú í sumar. „Það verður að segjast eins og er,“ segir Ólafur.

Veiðimaður sem var við veiðar þar um helgina sá minka við fimm veiðistaði. Í fleirtölu. Hann segir, í samtali við fréttastofu, að þeir hafi verið að spóka sig þar í rólegheitum. „Þeir virtust vera algerlega ófeimnir við okkur sem vorum þarna við veiðar. Bæði sáum við þá skjótast um á bakkanum og einnig á sundi yfir bestu veiðistaðina.“

Þetta kemur Ólafi ekki á óvart. Hann segir minkaplágu ríkjandi við þessa laxveiðiperlu innan borgarmarka, hann man ekki eftir því að hafa fengið eins margar tilkynningar um mink, alveg frá efsta stað árinnar við stífluna, veiðistaður sem heitir Höfuðhylur og svo niður að Árbæjarstíflu. „Það hefur verið, vægast sagt, líf og fjör á þeim vettvangi í sumar. Því miður.“

Gildrum stolið

Laxveiðin í ár hefur verið dræm og ekki er þetta til að bæta úr skák nema síður sé, laxfiskar eru ekki hrifnir af því að hafa marðardýr svamlandi yfir höfði sér.

„Neinei, bæði laxar og veiðimenn hafa litla ánægju af þessum félagsskap. En, það sem við höfum gert til að bregðast við þessu gjarnan látið vita af þessu hjá meindýravörnum borgarinnar og þeir brugðist við eins og þeir hafa best vit og þekkingu á. Nú getum við, í árnefndinni og erum að líta til með veiðimönnum, getum ekki verið vopnaðir við þá vörslu. Getum ekki skotið þá sjálfir þó við sjáum þá. En, borgaryfirvöld hafa ýmis úrræði þar á meðal þau, til að stemma stigu við þessu en enn fremur eru þeir með gildrur víða með ánni sem hafa verið að fanga minka í einhverjum mæli,“ segir Ólafur.

Brögð hafa verið að því að þessum gildrum hafi verið stolið þannig að í mörg horn er að líta.

Minkurinn skæður

Nú er sá tími ársins að hvolparnir fara á stjá úr grenjum sínum með læðunum. „Og, það er svona verið að sýna þeim heiminn og kenna þeim hvernig á að standa að því að veiða seyði og lax í kappi við okkur hina.“ Og vitað er að minkurinn er kappsamur við veiðarnar, hann drepur allt sem hann kemst í, veiðir ekki bara sér til matar.

Ólafur segir að brögð séu af því að óprúttnir aðilar hafi stolið gildrunum. „Sem eru nú reyndar ekki mjög sýnilegar. Það er auðvitað hið versta mál þegar fólk er að hirða hluti sem það ekki á, auðvitað í öllum tilvikum, en þetta er ekki til að hjálpa okkur í þessu stríði við minkinn. Því miður.“

Minkahundar drepa ketti

Önnur ráð, eins og þau að fá fagmenn með minkahunda, hafa ekki reynst vel. „Reyndar eru þeir sem sinna þessu af hálfu Reykjavíkurborgar hinir ágætustu fagmenn, eftir því sem ég best veit, og ég veit það alveg. Vandinn með hundana... þeir hafa ekki treyst sér til að nota þá. Því ekki er nógu góð reynsla af því, sem helgast meðal annars af því að hundar eru, eins og við þekkjum, mjög spenntir fyrir köttum. Og þeir gera ekki mikinn greinarmun á heimilisköttum og minkum, þessir ágætu hundar. Það hefur ekki þótt til fyrirmyndar að minkahundar elti ketti inní garð og drepa þá þar fyrir framan grátandi fjölskyldur.“