Þróunarsamvinna Íslendinga

Þann 21. mars 2013 samþykkti Alþingi Íslendinga, með öllum atkvæðum nema einu, ályktun um alþjóðlega þróunarsamvinnu Íslands 2013-2016. Í upphafsorðum þessarar ályktunar segir m.a.:

„Markmið Íslendinga með alþjóðlegri þróunarsamvinnu sé að leggja íslensk lóð á vogarskálar baráttunnar gegn fátækt og fyrir bættum lífskjörum í fátækustu hlutum heims. Með virkri þátttöku á þessu sviði leitist Ísland við að uppfylla pólitískar og siðferðislegar skyldur sínar sem ábyrg þjóð í samfélagi þjóðanna. Alþjóðleg þróunarsamvinna sé ein af meginstoðum íslenskrar utanríkisstefnu.

Slegið er föstu að barátta gegn fátækt, félagslegu ranglæti, misskiptingu lífsgæða og hungri í heiminum sé áfram þungamiðja í stefnu Íslands á sviði alþjóðlegrar þróunarsamvinnu. Jafnframt verði lögð rík áhersla á mannréttindi, jafnrétti kynjanna, réttindi barna, frið og öryggi.

Íslensk þróunarsamvinna endurspegli þannig þau gildi sem íslenskt samfélag stendur fyrir, virðingu fyrir lýðræði og mannréttindum, fjölbreytni mannlífs, umburðarlyndi, réttlæti og samstöðu. Í ljósi þessa verði lögð áhersla á.”

Í aðdraganda jólahátíðar samþykkti Alþingi mikinn niðurskurð fjárveitinga til þróunarsamvinnu 2014. Í stað þeirra 4.332. milljóna króna sem ályktun Alþingis frá því í mars 2013 gerði ráð fyrir, samþykkti meirihluti þingmanna að framlag til þróunarsamvinnu verði 3.544 milljónir króna, sem er lækkun um 788 milljónir. Þar af verði framlag til Þróunarsamvinnustofnunar ekki 1.982 milljónir króna, eins og fyrirhugað var, heldur 1.593 milljónir króna, sem er lækkun um 389 milljónir.

Mikið fé

Þetta er mikið fé, sérstaklega í Afríku þar sem unnt er að framkvæma mun meira fyrir tiltekna upphæð en í vestrænum ríkjum. Þessi niðurskurður mun því leiða til þess að margvísleg verkefni í heilsugæslu og til menntunar ungmenna eða til drykkjarvatnsöflunar og jarðhitaverkefna, ná ekki fram að ganga, þrátt fyrir loforð íslenskra stjórnvalda í þessum efnum.

Hvernig má það vera að jafn auðug þjóð og Íslendingar, með landsframleiðslu upp á 42 þúsund USD á mann, telur óhjákvæmilegt að skera svo harkalega niður stuðning sinn við þjóð eins og Malaví, sem er með landsframleiðslu upp á um 400 USD á mann, eða um 1% af landsframleiðslu Íslendinga?

Hefur orðið annað hrun? Hafa orðið stórkostlegar náttúruhamfarir, t.d. gos í Kötlu, sem lagt hafa landið í auðn? Nei, slíku er víst ekki til að dreifa. Hvað með alþingismenn, sem áttu lokaákvörðunina í þessu máli? Hafa þeir alveg gleymt einróma samþykkt Alþingis frá síðasta vetri? Eða hafa nýkjörnir alþingismenn að stórum hluta allt aðra sýn í málefnum þróunarsamvinnu en forverar þeirra á þingi? Fróðlegt væri að heyra meira frá þeim sjálfum um þetta mál.

Ef þessi afgreiðsla Alþingis á málefnum þróunarsamvinnu er til marks um það sem koma skal, þá virðast ekki efni til að vænta mikils af nýkjörnum alþingismönnum í málum eins og „baráttu gegn fátækt, félagslegu ranglæti, misskiptingu lífsgæða og hungri í heiminum.”