Undrast ofurlaunahækkun hjá mörgum sveitarfélaganna

Fyrrverandi fjármálastjóri Alþingis gagnrýnir að á sama tíma og undið var ofan af umdeildri 44 prósenta launahækkun til alþingismanna hafi æðstu stjórnendur margra sveitarfélaga tekið alla hækkunina. Á meðan þurfi almennt starfsfólk meðan þurfi almennt starfsfólk að berjast fyrir eðlilegum launum. Ætlar að vinda ofan af afleiðingunum.

„Ég taldi að ég gæti komið að gagni í þessu litla samfélagi. Og ég fékk góða kosningu og er orðinn oddviti og sveitarstjóri,“ segir Karl Magnús Kristjánsson, fyrrverandi fjármálastjóri og aðstoðarskrifstofustjóri Alþingis.

Karl er alinn upp í Kjósinni og hefur ásamt eiginkonu sinni átt lögheimili á Eystri-Fossá í landi Fossár í Hvalfirði síðustu tíu árin. Karl hefur verið varamaður í hreppsnefnd Kjósarhrepps og í stjórn nýlega stofnaðrar hitaveitu. Er hann lét af störfum á Alþingi vegna aldurs var hann hvattur til að gefa kost á sér í persónukosningum til hreppsnefndar.

Eitt af fyrstu verkefnum Karls í Kjósinni segir hann vera að vinda ofan af afleiðingum umdeildrar ákvörðunar kjararáðs frá í hitteðfyrra um að hækka þingfararkaup alþingismanna um 44 prósent.

„Ég er að takast á við hagræðingu í rekstri hreppsins og rek mig strax á mjög sérkennilega stöðu sem er komin upp hjá litlu sveitarfélögunum. Þegar þingfararkaup var hækkað upp úr öllu valdi þá hækkuðu nefndarmenn og flestir æðstu stjórnendur og millistjórnendur í sveitarfélögum um sömu upphæð,“ segir Karl sem kveður þessa nálgun hafa skotið skökku við miðað við hvernig Alþingi sjálft tók á ákvörðun kjararáðs.

„Forysta þingsins taldi þetta vera glórulausa hækkun en allt of mörg sveitarfélög hoppuðu bara á vagninn í góðri trú og eru að leggja á skattborgarana óeðlilegar hækkanir á launum nefnda og yfirmanna,“ segir Karl. Hjá Alþingi hafi hann fengið það hlutverk að gera tillögur um hvernig tryggja mætti að heildargreiðslur til þingmanna myndu lækka um um það bil 20 prósent frá því sem var með úrskurði kjararáðs. Með því myndu þeir fylgja almennum launabreytingum undanfarinna ára.

„Það tókst með því að lækka svokallaðan starfskostnað þingmanna og lækka fastan ferðakostnað. Síðan kem ég hingað og þá sé ég sveitarfélag sem er að fylgja þessum óeðlilegu hækkunum í góðri trú. Og engir eru gagnrýndir nema þingmennirnir sem eru þó búnir að samþykkja að eitthvað skyldi gert á móti,“ segir Karl. „Það hefur komið mér á óvart að æðstu stjórnendur margra sveitarfélaga hafa ekki sýnt gagnrýni og festu þegar þeir fengu þessa miklu hækkun á meðan almennt starfsfólk sveitarfélaganna er að berjast við að fá sanngjörn, eðlileg laun.“

Karl kveðst hafa lýst því yfir fyrir hreppsnefndarkosningarnar að brýnt væri að yfirfara og jafnvel endurskoða rekstur hreppsins og stofnana hans, ekki síst vegna mikilla fjárfestinga svo sem hjá Kjósarveitum sem hafa byggt upp glæsilega hitaveitu og hreppurinn samtímis fjárfest í eigin ljósleiðarakerfi. „Ég sagði að við þyrftum að velta við hverjum steini. Enda var mitt fyrsta verk að leggja til tuttugu prósenta lækkun á öllum nefndargreiðslum í hreppnum. Því var tekið ágætlega og það var samstaða um það.“