Fleiri skiptinemar óánægðir með AFS

Í fréttum okkar í gær sagði Margrét Vigdís Thoroddsen, eða Magga Dís eins og hún er alltaf kölluð, frá skiptinemadvöl sinni í Perú. Hún sagði að stuðningskerfi AFS samtakanna hafi brugðist og þá sérstaklega þegar hún varð fyrir kynferðisofbeldi.

Eftir það hafa fjölmargir tjáð sig í dag um reynslu sína af AFS samtökunum á samfélagsmiðlunum. Hér tökum við fáein dæmi.

„Ég hef jafn slæma sögu að segja frá ferð dóttur minnar og svo var okkur hótað af AFS eftir heimkomu hennar og reynt að kúga hana til að skrifa skjal um allt gott sem AFS væri búið að gera,” skrifar ein móðirin við frétt á Vísi um reynslu Möggu Dísar.

Önnur móðir skrifar: „Allt þetta flotta net sem átti að vera í kringum skiptinemann, það brást algjörlega hjá okkar dóttur.“

Fyrrverandi skiptinemi skrifar um reynslu sína fyrir fimm árum í langri Facebook-færslu en hún segist ekki hafa fengið stuðning frá AFS þegar hún lenti í vandræðum: „Ég sem fékk þau loforð að verklaginu yrði breytt þarna. Hvað þarf að gerast til þess? Hversu margar stelpur þurfa að brotna í þúsund mola þangað til þau gera eitthvað í sínum málum,“ skrifar hún.

Arna Rut Arnarsdóttir sem fór sem skiptinemi til Nýja-Sjálands fyrir þremur árum segist hafa upplifað sama skort á stuðningi og Magga Dís.

Erfitt hafi verið að finna fjölskyldu fyrir hana og fjölskyldan sem loksins hafi fengist til að taka við henni hafi ekki sýnt nokkurn áhuga á verkefninu.

„Mér fannst ég bara vera húsgagn sem var að pirra þau. Að þau hafi hugsað: Geturðu ekki bara verið einhvers staðar svo við þurfum ekki að taka eftir þér,” segir Arna og að hún hafi upplifað andrúmsloftið eins og andlegt ofbeldi.

Hún segist aldrei hafa upplifað sig velkomna á heimilinu og að hún hafi margbeðið AFS á Nýja-Sjálandi um flutning án árangurs. Hún segir AFS á Íslandi örugglega standa sig vel í móttöku skiptinema en aðstæðurnar séu oft öðruvísi í öðrum löndum.

„En þú treystir því að þú sért að fara eitthvað þar gott tengslanet starfar. Að þú sért að fara eitthvað sem er eins gott og hérna,” segir Arna.

Hrefna Sigurjónsdóttir, framkvæmdastjóri landssamtaka foreldra, Heimili og skóli, bendir á að eftirlit þurfi að vera með því hvort öryggisnetið sé í lagi í þeim löndum sem er verið að bjóða börnum að búa í en framkvæmdastjóri AFS sagði í fréttum okkar í gær að AFS í New York sjái um slíkt eftirlit

„Maður veltir fyrir sér hvort þeir séu að rannsaka sjálfa sig. Það eru ákveðnir hagsmunir fyrir hendi. Ef tilvikum fjölgar eða þónokkrir krakkar eru að lenda í þessu – þá þarf að skoða það vel, því þetta er eitthvað sem foreldrar þurfa að geta treyst á,” segir Hrefna.