Blóðugar raunir háskólanema Ingileif Friðriksdóttir skrifar 10. október 2016 11:54 Áttatíu og fjóra daga á ári líður mér eins og líkami minn sé að tortíma sjálfum sér. Eins og leginu í mér hafi verið snúið ótal hringi í kringum sjálft sig og það gráti rauðum tárum. Stundum veit ég nákvæmlega hvenær þessi ósköp munu eiga sér stað, en á öðrum tímum ákveður líkami minn upp á sitt einsdæmi að breyta út af vananum. Ég veit að ég er ekki eina manneskjan í heiminum sem hefur lent í því að legið í mér fari að fossa blóði þegar ég á síst á því von. Ég veit það meðal annars vegna þess að ég hef ótal sinnum fengið skilaboð frá vinkonum í neyð. „Ertu í skólanum og með dömubindi eða túrtappa? ÉG ER Í NEYÐ INNI Á KLÓSETTI!!“ sendi vinkona mér á dögunum. Til allrar hamingju var ég skammt frá og gat komið henni til bjargar. Annars hefði hún hugsanlega þurft að troða hálfri klósettpappírsrúllu í nærbuxurnar sínar og eins og gefur að skilja er það ekki ákjósanlegasti kosturinn í stöðunni. Svo við tölum nú ekki um kvíðakastið sem fylgir því að halda stöðugt að blóðblettur myndist í buxunum manns eða á hverjum einasta stól sem maður sest á. Í dag hefjast Jafnréttisdagar háskólanna, sem standa yfir til 21. október næstkomandi. Af því tilefni hefur Jafnréttisnefnd Stúdentaráðs Háskóla Íslands komið fyrir dömubindum og túrtöppum í körfum á fjölmörgum salernum skólans, óháð kynjamerkingum. Þannig tryggjum við að allir sem það þurfa hafi aðgengi að vörunum. Fólk er allskonar og kynjakerfið sömuleiðis, og það er ekki okkar að ákveða að þeir sem fara á túr noti aðeins konuklósett. Vörurnar verða einnig að sjálfsögðu á salernum fyrir fatlaða. Næstu tvær vikurnar geta nemendur HÍ því verið nokkuð öruggir um að lenda ekki í óheppilegu aðstæðunum sem ég lýsti hér að ofan. Og hvers vegna eru dömubindi og túrtappar jafnréttismál? Vegna þess að í dag er 24% virðisaukaskattur á dömubindum og túrtöppum á Íslandi, þrátt fyrir að um sé að ræða nauðsynjavörur sem stór hluti fólks í þessu landi neyðist til að fjárfesta í mánaðarlega. Það er jafnréttismál að allir þessir einstaklingar hafi greitt aðgengi að nauðsynjavörum, og að á sama tíma sé ekki verið að skattleggja legið á okkur. Vissulega eru aðrar leiðir færar. Álfabikarinn og taubindi eru til að mynda vistvænni kostir, og vonandi er þróunin í þá áttina að slíkir kostir verði ráðandi. En staðreyndin er hins vegar sú að í dag er stór hluti sem nýtir sér fyrrnefndu kostina. Það er því ekki ólíklegt að einstaklingur sem fer á blæðingar eyði um tíu þúsund króum á ári í hreinlætisvörur vegna þeirra, og tekið skal fram að inni í þeirri tölu er ekki kostnaður við allt súkkulaðið og verkjatöflurnar sem eru bráðnauðsynlegur hluti af ferlinu. Sannkallaðir blóðpeningar! Hingað til hefur aðgengi að þessum vörum ekki verið neitt í Háskóla Íslands og langar okkur í Jafnréttisnefnd SHÍ með þessu að vekja athygli á því. Á sama tíma viljum við tilkynna að á allra næstu dögum verður túrtöppum komið fyrir í öllum sjálfsölum Ölgerðarinnar í háskólanum, svo nemendur í neyð þurfa ekki að kjaga um í kvíðakasti með hálfa klósettpappírsrúllu í nærbuxunum framar.Greinin er hluti af greinaskriftaátaki Jafnréttisnefndar Stúdentaráðs Háskóla Íslands, í tilefni Jafnréttisdaga háskólanna sem standa yfir dagana 10.-21. október. Dagskrá má finna hér. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Skoðun Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Áttatíu og fjóra daga á ári líður mér eins og líkami minn sé að tortíma sjálfum sér. Eins og leginu í mér hafi verið snúið ótal hringi í kringum sjálft sig og það gráti rauðum tárum. Stundum veit ég nákvæmlega hvenær þessi ósköp munu eiga sér stað, en á öðrum tímum ákveður líkami minn upp á sitt einsdæmi að breyta út af vananum. Ég veit að ég er ekki eina manneskjan í heiminum sem hefur lent í því að legið í mér fari að fossa blóði þegar ég á síst á því von. Ég veit það meðal annars vegna þess að ég hef ótal sinnum fengið skilaboð frá vinkonum í neyð. „Ertu í skólanum og með dömubindi eða túrtappa? ÉG ER Í NEYÐ INNI Á KLÓSETTI!!“ sendi vinkona mér á dögunum. Til allrar hamingju var ég skammt frá og gat komið henni til bjargar. Annars hefði hún hugsanlega þurft að troða hálfri klósettpappírsrúllu í nærbuxurnar sínar og eins og gefur að skilja er það ekki ákjósanlegasti kosturinn í stöðunni. Svo við tölum nú ekki um kvíðakastið sem fylgir því að halda stöðugt að blóðblettur myndist í buxunum manns eða á hverjum einasta stól sem maður sest á. Í dag hefjast Jafnréttisdagar háskólanna, sem standa yfir til 21. október næstkomandi. Af því tilefni hefur Jafnréttisnefnd Stúdentaráðs Háskóla Íslands komið fyrir dömubindum og túrtöppum í körfum á fjölmörgum salernum skólans, óháð kynjamerkingum. Þannig tryggjum við að allir sem það þurfa hafi aðgengi að vörunum. Fólk er allskonar og kynjakerfið sömuleiðis, og það er ekki okkar að ákveða að þeir sem fara á túr noti aðeins konuklósett. Vörurnar verða einnig að sjálfsögðu á salernum fyrir fatlaða. Næstu tvær vikurnar geta nemendur HÍ því verið nokkuð öruggir um að lenda ekki í óheppilegu aðstæðunum sem ég lýsti hér að ofan. Og hvers vegna eru dömubindi og túrtappar jafnréttismál? Vegna þess að í dag er 24% virðisaukaskattur á dömubindum og túrtöppum á Íslandi, þrátt fyrir að um sé að ræða nauðsynjavörur sem stór hluti fólks í þessu landi neyðist til að fjárfesta í mánaðarlega. Það er jafnréttismál að allir þessir einstaklingar hafi greitt aðgengi að nauðsynjavörum, og að á sama tíma sé ekki verið að skattleggja legið á okkur. Vissulega eru aðrar leiðir færar. Álfabikarinn og taubindi eru til að mynda vistvænni kostir, og vonandi er þróunin í þá áttina að slíkir kostir verði ráðandi. En staðreyndin er hins vegar sú að í dag er stór hluti sem nýtir sér fyrrnefndu kostina. Það er því ekki ólíklegt að einstaklingur sem fer á blæðingar eyði um tíu þúsund króum á ári í hreinlætisvörur vegna þeirra, og tekið skal fram að inni í þeirri tölu er ekki kostnaður við allt súkkulaðið og verkjatöflurnar sem eru bráðnauðsynlegur hluti af ferlinu. Sannkallaðir blóðpeningar! Hingað til hefur aðgengi að þessum vörum ekki verið neitt í Háskóla Íslands og langar okkur í Jafnréttisnefnd SHÍ með þessu að vekja athygli á því. Á sama tíma viljum við tilkynna að á allra næstu dögum verður túrtöppum komið fyrir í öllum sjálfsölum Ölgerðarinnar í háskólanum, svo nemendur í neyð þurfa ekki að kjaga um í kvíðakasti með hálfa klósettpappírsrúllu í nærbuxunum framar.Greinin er hluti af greinaskriftaátaki Jafnréttisnefndar Stúdentaráðs Háskóla Íslands, í tilefni Jafnréttisdaga háskólanna sem standa yfir dagana 10.-21. október. Dagskrá má finna hér.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar