Nýtur erlendur einstaklingur með geðröskun engrar samúðar?

Þessa dagana er fjölskylda hér í Hafnarfirði í mikilli klemmu. Hún hefur verið hér á landi frá því sumarið 2015. Hjónin eru hámenntuð en óttast um hag sinn eftir að gamli kommúnistaflokkur Albaníu komst til valda á ný fyrir nokkrum árum. Það er vegna þátttöku heimilisföðurins í stjórnmálum. Þau eiga fjögur börn. Dóttur sem er í háskóla í Albaníu, son sem býðst nám í HR næsta vetur, dóttur sem stendur sig með afar mikilli prýði í Flensborgarskólanum og ungan son sem er í grunnskóla. Mér er kunnugt um að þeim yngri systkinunum gengur einnig vel félagslega og hann leikur stoltur knattspyrnu í búningi FH.

Þetta fólk ber af sér góðan þokka og því stendur til boða vinna hérlendis. Þau eru sum hver vel mælt á íslensku.

Í lok síðasta árs greip allsherjarnefnd Alþingis inn í mál annarrar fjölskyldu, með miklum sóma, og var sagt að þar hefði meðal annars ráðið ferðum samúðarbylgja vegna lítils barns sem var veikt. Mál Dega-fjölskyldunnar, sem hér var nefnd að ofan var nefnd er sambærilegt. Eldri sonurinn er veikur. Hann á við geðröskun að stríða.

Mér var sagt af fjölmiðlamanni að þau veikindi væru ekki eins spennandi þegar að samúð kemur.

Hvernig má það vera?

Skiptir máli hver sjúkdómurinn er ef manneskja er veik? Eru fordómarnir að ganga frá okkur í þessu máli? Útlendingur, geðröskun, ungur maður frekar en barn?

Hvar er samúð þín íslenska þjóð?

Hafandi kynnst þessu kostafólki þá tel ég að landið mitt og þjóðin séu að senda frá sér kærkomna, velmenntaða borgara. Auk þess þá hafa löglærðir menn bent á mikið misræmi í úrvinnslu mála af þessu tagi.

Héðan hafa flust þúsundir Íslendinga, fleiri en útlendingar sem komið hafa hingað. Nú er verið að flytja inn erlent vinnuafl. Hvað er í gangi?

Ég ítreka beiðnir mína sem ég hef sent þingheimi, forsetanum, ráðherrum, svo nokkuð sé nefnt. Ég bið þess lengstra orða að góðir og velviljaðir menn og konur geti hugsanlega haft áhrif á þetta mál.

Mér vitanlega má búast við því að næstu daga verði þetta góða fólk flutt úr landi í lögreglufylgd eins og ótíndir glæpamenn.

Á íslensk þjóð ekki stærra hjarta en svo?