Þegar tröllið stal heilsunni, jólunum og hamingjunni Þórhallur Heimisson skrifar 16. desember 2016 07:00 Já, ég er orðin alveg stíf í hnakkanum og öxlunum aftur alveg eins og í fyrra,“ sagði hún. „Svo sef ég líka illa,“ bætir hún við „er andvaka allar nætur. Er eitthvað sem ég get gert í þessu?“ heldur hún áfram. „Um hvað ertu að hugsa á nóttunni þegar þú getur ekki sofið?“ spurði ég hana. „Allt og ekkert. Hugsanirnar þeytast bara um, hring eftir hring. Ég hugsa um allt það sem ég á eftir að gera, börnin og vinnuna til dæmis. Og þá fæ ég í magann. Ég og M., maðurinn minn, eigum þrjú börn, átta, tólf og fjórtán ára. Þau eru á fullu í félagsstarfi. En ég verð stundum svo þreytt á öllu veseninu í kringum þetta allt. Og það er sko margt sem við foreldrarnir eigum að gera í þessu öllu. Við eigum að koma á alla foreldrafundi og auðvitað líka foreldrafundina í skólanum. Það þarf líka að skutlast með börnin í flest. Og núna fyrir jólin nær þetta algeru hámarki með jólatónleikum og jólasýningum og jólaskemmtunum. Stundum líður mér eins og ég sé að reka flutningafyrirtæki!“ „Ertu ein að standa í þessu öllu,“ spurði ég. „Maðurinn minn er svo upptekinn í vinnunni, hann þarf oft að vinna yfirvinnu og þá fær hann að vita af því með mjög stuttum fyrirvara. Börnin lenda því að mestu á mér. Ég er líka að vinna, en bara hálfan daginn. Þannig að okkur veitir ekkert af peningunum sem maðurinn minn vinnur inn, erum að byggja og allt það.“ „Hvernig líður ykkur þá saman núna?“ sagði ég. „Okkur hefur nú oft liðið betur. Mér finnst ég vera svo mikið ein. Ég veit varla hvort okkur þykir vænt um hvort annað lengur, tilfinningarnar eru að mestu horfnar. Svo eru jólin að koma með öllu jólaveseninu. Ég velti því oft fyrir mér hvernig þetta muni nú allt saman enda…“ Það eru víst margir sem velta því fyrir sér eins og G. hvernig þeirra líf muni nú fara. Ætli við séum ekki of mörg föst í einhverri ofkeyrslu sem kemur niður á okkur bæði andlega og líkamlega núna fyrir jólin. Stundum verður keyrslan innan fjölskyldunnar og allar kröfurnar sem við viljum standast, eins og eitthvert óviðráðanlegt tröll sem stelur frá okkur kröftum og hamingju. Látum ekki tröllin stela heilsunni og hamingjunni frá okkur fyrir þessi jól. En hvað er til ráða? Hér fylgir lítill listi, jólagjöf til ykkar, sem þið getið hengt á ísskápinn heima og tékkað á þegar jólastressið fer að segja til sín.Gátlisti hamingjunnar Ég get gefið mér tíma til þess að tala við fjölskyldu mína um hluti sem í raun og veru skipta okkur máli. Ég get reglulega tekið þátt í einhverju með maka mínum sem auðgar sambandið. Ég get tekið á vandamálum í sambandi okkar í stað þess að forðast að ræða um þau. Ég get talað reglulega og einlæglega, helst á hverjum degi, við maka minn, um samskipti okkar. Ég get lært að rækta ástina í samskiptum mínum við maka minn með því að fullnægja þörfum okkar beggja fyrir hrós, viðurkenningu, snertingu, hlýju, virðingu og umhyggju. Ég get gagnrýnt á uppbyggilegan og heiðarlegan hátt og tekið gagnrýni án þess að fara í fýlu. Ég get viðhaldið vináttu minni við gamla vini, gert mitt til að eignast nýja með maka mínum og stutt vináttu maka míns við sína vini.Gleðileg jól Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran Skoðun Skoðun Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Já, ég er orðin alveg stíf í hnakkanum og öxlunum aftur alveg eins og í fyrra,“ sagði hún. „Svo sef ég líka illa,“ bætir hún við „er andvaka allar nætur. Er eitthvað sem ég get gert í þessu?“ heldur hún áfram. „Um hvað ertu að hugsa á nóttunni þegar þú getur ekki sofið?“ spurði ég hana. „Allt og ekkert. Hugsanirnar þeytast bara um, hring eftir hring. Ég hugsa um allt það sem ég á eftir að gera, börnin og vinnuna til dæmis. Og þá fæ ég í magann. Ég og M., maðurinn minn, eigum þrjú börn, átta, tólf og fjórtán ára. Þau eru á fullu í félagsstarfi. En ég verð stundum svo þreytt á öllu veseninu í kringum þetta allt. Og það er sko margt sem við foreldrarnir eigum að gera í þessu öllu. Við eigum að koma á alla foreldrafundi og auðvitað líka foreldrafundina í skólanum. Það þarf líka að skutlast með börnin í flest. Og núna fyrir jólin nær þetta algeru hámarki með jólatónleikum og jólasýningum og jólaskemmtunum. Stundum líður mér eins og ég sé að reka flutningafyrirtæki!“ „Ertu ein að standa í þessu öllu,“ spurði ég. „Maðurinn minn er svo upptekinn í vinnunni, hann þarf oft að vinna yfirvinnu og þá fær hann að vita af því með mjög stuttum fyrirvara. Börnin lenda því að mestu á mér. Ég er líka að vinna, en bara hálfan daginn. Þannig að okkur veitir ekkert af peningunum sem maðurinn minn vinnur inn, erum að byggja og allt það.“ „Hvernig líður ykkur þá saman núna?“ sagði ég. „Okkur hefur nú oft liðið betur. Mér finnst ég vera svo mikið ein. Ég veit varla hvort okkur þykir vænt um hvort annað lengur, tilfinningarnar eru að mestu horfnar. Svo eru jólin að koma með öllu jólaveseninu. Ég velti því oft fyrir mér hvernig þetta muni nú allt saman enda…“ Það eru víst margir sem velta því fyrir sér eins og G. hvernig þeirra líf muni nú fara. Ætli við séum ekki of mörg föst í einhverri ofkeyrslu sem kemur niður á okkur bæði andlega og líkamlega núna fyrir jólin. Stundum verður keyrslan innan fjölskyldunnar og allar kröfurnar sem við viljum standast, eins og eitthvert óviðráðanlegt tröll sem stelur frá okkur kröftum og hamingju. Látum ekki tröllin stela heilsunni og hamingjunni frá okkur fyrir þessi jól. En hvað er til ráða? Hér fylgir lítill listi, jólagjöf til ykkar, sem þið getið hengt á ísskápinn heima og tékkað á þegar jólastressið fer að segja til sín.Gátlisti hamingjunnar Ég get gefið mér tíma til þess að tala við fjölskyldu mína um hluti sem í raun og veru skipta okkur máli. Ég get reglulega tekið þátt í einhverju með maka mínum sem auðgar sambandið. Ég get tekið á vandamálum í sambandi okkar í stað þess að forðast að ræða um þau. Ég get talað reglulega og einlæglega, helst á hverjum degi, við maka minn, um samskipti okkar. Ég get lært að rækta ástina í samskiptum mínum við maka minn með því að fullnægja þörfum okkar beggja fyrir hrós, viðurkenningu, snertingu, hlýju, virðingu og umhyggju. Ég get gagnrýnt á uppbyggilegan og heiðarlegan hátt og tekið gagnrýni án þess að fara í fýlu. Ég get viðhaldið vináttu minni við gamla vini, gert mitt til að eignast nýja með maka mínum og stutt vináttu maka míns við sína vini.Gleðileg jól Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar