Þegar andstæður mætast Einar Ólafsson skrifar 20. júní 2016 11:01 Þegar andstæður mætast verða nýjungar til. Þegar mótorinn mætir hestakerrunni fæðist bíll, þegar óreiðukenndur nútími mætir ljóðinu verður til Únglíngurinn í skóginum, þegar rafmagnið mætir gítarnum kemur rokk og ról og þegar fiðlubogi bætist við verður til Sigurrós. Nýjungar verða til á jaðrinum, jafnvel í Krikanum og þaðan berast þær um heiminn og verða miðlægar, svið skarast, tæknin byltir atvinnugreinum og breytir samskiptamynstrum, búsetuskilyrðum og heimsmyndinni. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Ég átti þess kost að vinna með Andra Snæ við hönnun á Krikaskóla í Mosfellsbæ. Hans þáttur í hönnunarferlinu var meðal annars að skilgreina hlutverk skólans gagnvart börnunum, kennurum og nærsamfélaginu við skólann. Hann vann það í samvinnu við hóp arkitekta, þar á meðal undirritaðan, skólamenn, verkfræðinga, og landslagsarkitekt. Við áttum fjölmarga fundi og okkur var öllum ljóst að við vorum að brjóta blað í sögu hönnunar á skólum hér á landi. Hér átti að vanda til verka. Mosfellsbær lagði línurnar um hvernig staðið skyldi að verki. Samhliða skyldi hanna skólastefnu utan um rekstur skólans og byggingu sem styddi við skólastefnuna. Þetta þurfti allt að haldast í hendur. Arkitektateymið valdi Andra Snæ ásamt tveimur mjög reyndum skólastjórum og verkfræðingastofu til samstarfs. Afraksturinn varð skóli sem þáverandi menntamálaráðherra sagði að væri fyrirmynd allra skóla. Svona ættu allir skólar að vera. Andri Snær átti stóran þátt í að svo vel tókst til. Hið manngerða átti að sameinast náttúrunni. Aukið svigrúm átti að skapast bæði úti og inni, líkt og skólastefnan sagði til um, úr varð bygging með stórum og breiðum svölum þar sem lítið var um húsgögn – hver segir að maður læri betur sitjandi en liggjandi?Skólastarf er eitt stærsta svið íslensks samfélags, skólinn er einn stærsti hluti af lífi okkar sem einstaklinga og í framtíðinni enn stærri þáttur þar sem nám mun fléttast inn í allt ævistarfið. Framtíðin er óviss, við vitum ekki hvaða tækni, hvaða þekking eða hvaða atvinnugreinar verða ríkjandi árið 2035 þegar fyrstu nemendur skólans stíga sín fyrstu skref út í atvinnulífið. Við vitum það eitt að menn þurfa sterka sjálfsmynd, að kunna tök á sjálfum sér og mannlegum samskiptum og fjölbreyttum hæfileikum sínum. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Skóli og menntun er eitt af því sem Andri Snær brennur fyrir. Hann er einlægur í sínum skoðunum og verkum. Það kom svo berlega í ljós í öllu hönnunarferlinu. Hann kunni svo vel að „grípa bolta“, hugsa, íhuga og „henda til baka“, skiptast á skoðunum. Ræða fram og til baka í leit að góðum lausnum. Andri Snær sýndi það svo vel að hann er mjög lausnamiðaður. Frjór í hugsun og skildi svo vel þörfina á góðum skóla, öðruvísi skólastarfi. Við megum ekki festast um of í gömlum hefðum heldur verðum við að nýta tæknina til að búa til ný störf í framtíðinni. Störf sem við vitum ekki í dag hvað munu heita. Þetta skilur Andri Snær og hefur margoft sagt. Hann skilur núið og framtíðina. Þess vegna er Krikaskóli svona vinsæll skóli bæði af nemendum, kennurum og foreldrum. Andri Snær á stóran þátt í því. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Skoðun Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Þegar andstæður mætast verða nýjungar til. Þegar mótorinn mætir hestakerrunni fæðist bíll, þegar óreiðukenndur nútími mætir ljóðinu verður til Únglíngurinn í skóginum, þegar rafmagnið mætir gítarnum kemur rokk og ról og þegar fiðlubogi bætist við verður til Sigurrós. Nýjungar verða til á jaðrinum, jafnvel í Krikanum og þaðan berast þær um heiminn og verða miðlægar, svið skarast, tæknin byltir atvinnugreinum og breytir samskiptamynstrum, búsetuskilyrðum og heimsmyndinni. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Ég átti þess kost að vinna með Andra Snæ við hönnun á Krikaskóla í Mosfellsbæ. Hans þáttur í hönnunarferlinu var meðal annars að skilgreina hlutverk skólans gagnvart börnunum, kennurum og nærsamfélaginu við skólann. Hann vann það í samvinnu við hóp arkitekta, þar á meðal undirritaðan, skólamenn, verkfræðinga, og landslagsarkitekt. Við áttum fjölmarga fundi og okkur var öllum ljóst að við vorum að brjóta blað í sögu hönnunar á skólum hér á landi. Hér átti að vanda til verka. Mosfellsbær lagði línurnar um hvernig staðið skyldi að verki. Samhliða skyldi hanna skólastefnu utan um rekstur skólans og byggingu sem styddi við skólastefnuna. Þetta þurfti allt að haldast í hendur. Arkitektateymið valdi Andra Snæ ásamt tveimur mjög reyndum skólastjórum og verkfræðingastofu til samstarfs. Afraksturinn varð skóli sem þáverandi menntamálaráðherra sagði að væri fyrirmynd allra skóla. Svona ættu allir skólar að vera. Andri Snær átti stóran þátt í að svo vel tókst til. Hið manngerða átti að sameinast náttúrunni. Aukið svigrúm átti að skapast bæði úti og inni, líkt og skólastefnan sagði til um, úr varð bygging með stórum og breiðum svölum þar sem lítið var um húsgögn – hver segir að maður læri betur sitjandi en liggjandi?Skólastarf er eitt stærsta svið íslensks samfélags, skólinn er einn stærsti hluti af lífi okkar sem einstaklinga og í framtíðinni enn stærri þáttur þar sem nám mun fléttast inn í allt ævistarfið. Framtíðin er óviss, við vitum ekki hvaða tækni, hvaða þekking eða hvaða atvinnugreinar verða ríkjandi árið 2035 þegar fyrstu nemendur skólans stíga sín fyrstu skref út í atvinnulífið. Við vitum það eitt að menn þurfa sterka sjálfsmynd, að kunna tök á sjálfum sér og mannlegum samskiptum og fjölbreyttum hæfileikum sínum. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Skóli og menntun er eitt af því sem Andri Snær brennur fyrir. Hann er einlægur í sínum skoðunum og verkum. Það kom svo berlega í ljós í öllu hönnunarferlinu. Hann kunni svo vel að „grípa bolta“, hugsa, íhuga og „henda til baka“, skiptast á skoðunum. Ræða fram og til baka í leit að góðum lausnum. Andri Snær sýndi það svo vel að hann er mjög lausnamiðaður. Frjór í hugsun og skildi svo vel þörfina á góðum skóla, öðruvísi skólastarfi. Við megum ekki festast um of í gömlum hefðum heldur verðum við að nýta tæknina til að búa til ný störf í framtíðinni. Störf sem við vitum ekki í dag hvað munu heita. Þetta skilur Andri Snær og hefur margoft sagt. Hann skilur núið og framtíðina. Þess vegna er Krikaskóli svona vinsæll skóli bæði af nemendum, kennurum og foreldrum. Andri Snær á stóran þátt í því.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar