Eru ellilífeyrisþegar og öryrkjar annars flokks fólk? Ragnheiður Hrefna Gunnarsdóttir skrifar 19. maí 2016 07:00 Nú er mér nóg boðið, nú vilja þeir í stjórninni ekki borga öryrkjum og gamlingjum laun aftur fyrir apríl eða maí, en borga sjálfum sér laun aftur til mars, um það bil milljón. Fyrir okkur öryrkja væri þessi upphæð fjársjóður. Hvernig eigum við að lifa af á 200.000 kr. á mánuði? Reynið þið stjórnmálamenn að lifa af því. Nú hafa dómarar hækkað í launum, sem eru næstum því helmingi hærri en þeir voru með áður. Öryrkjar fengu 20% hækkun. Þegar ég var yngri vann ég oftast á tveimur eða fleirum vinnustöðum þar til skattakerfið gerði mér ekki kleift að vinna þannig. Ég og kynslóðin á undan mér, afar mínir og ömmur, móðir mín og faðir byggðum upp þetta land ásamt fleirum af þessari kynslóð, við fiskverkun, síldarverkun, landbúnað og fleira. Erum við einskis metin í dag af því að við erum að eldast? Eigum við ekki að geta lifað af laununum okkar? Þegar ég var svo bjartsýn um það leyti sem sjónvarpið og útvarp voru að ræða um að kannski fengjum við öryrkjar hækkun á laun aftur í tímann, var ég himinlifandi. Nú gæti ég kannski grynnkað á skuldum mínum, en svo heppin var ég ekki. Ég var ekki dómari eða alþingismaður. Ég var bara neðst í launastiganum. Því það var talið að við þyrftum ekki hækkun. Ég vann hjá ríkinu og er með lífeyrisjóð og fæ frá Tryggingastofnun um 200.000 kr. Svo þegar ég er kemst á ellilaun, sem styttist óðum í, fæ ég enn þá lægri laun. Maðurinn minn var lögreglumaður og hann fær um 25.000 kr. frá tryggingunum í ellilífeyri af því hann er með svo háa lífeyrisgreiðslu, eða hitt þá heldur, tæp 300 þúsund á mánuði. VÁ. Nú er svo komið að það er ekki mikil von fyrir mig að standa í skilum á skuldum mínum. Fjöldi fólks fór þá leið að fara til Umboðsmanns skuldara til að leita sér hjálpar. Því miður gerði ég það sama. Ég hefði betur sleppt því. Ég fékk ekkert út úr því, svo ég kærði og beið eftir svari í þrjú ár. Á meðan hækkuðu bankarnir alla vexti, vaxtavexti og vanskil. Ég var svo saklaus að ég hélt að á meðan lánin væru í frystingu væru vextir ekki hækkaðir á meðan, er þetta löglegt? Ástæðan fyrir vanskilum mínum var ekki eyðsla heldur hækkuðu bankarnir ólöglega erlent lán eins og var á mínu 60 ára gamla húsi. Þegar var búið að hækka afborgunina á húsi mínu úr 90 þúsund krónur á mánuði upp í 350.000 á mánuði lætur eitthvað undan og bitnar á öðrum reikningum sem við þurfum að borga. Reyndar eins og alþjóð veit leiðréttu bankarnir erlendu lánin og líka hjá mér. En hvað með allar hinar skuldirnar mínar? Þegar loks þetta kom frá kærunefnd skuldara vorum við ekki einu sinni látin vita, fengum bara bréf frá viðskiptabanka mínum um að þetta væri komið í lögfræðing til innheimtu, svo við fórum að spyrjast fyrir um þetta. Þá kom í ljós að Umboðsmaður skuldara var búinn að afgreiða okkar mál með synjun og eins og áður hefur komið fram, við ekki látin vita. Þá var allt gjaldfallið og vá, lögfræðingar og allt. Bankarnir græða á tá og fingri eftir því sem ég heyri í fréttum þó sérstaklega Landsbankinn sem er með húsnæðislánið mitt og allan tímann sem ég er búin að vera í skjóli, hafa vextir hækkað um það bil um helming. Er þetta löglegt? Ég lagði inn sem samsvarar því sem ég átti að borga inn á húsnæðismálalánið í rúmlega eitt ár. Er það núna um það bil ein og hálf miljón. Ég var mjög ánægð með mig. Nú væri bankinn að vinna í mínum málum svo ég gæti farið að byrja að borga. Ég hélt ég ætti nú fyrir þessu. Nei, meðan bankinn hafði mig í biðstöðu hækkuðu vextir stöðugt svo nú eru vanskilin komin upp í tæpar þrjá miljónir. Hvað skyldi ég þurfa að borga af vanskilunum? Svo nú þegar leitað er eftir samningum tefja bankarnir málið og á meðan hækka vanskil og vaxtavextir og ekkert gengur að fá að byrja borga. Við erum nú bara að bíða eftir grænu ljósi frá bönkunum um að fá að borga en þeir tefja allt. Hvað verður þetta svo há afborgun þegar að því kemur? Hverjir verða vextirnir af þessu meðan ég bíð eftir að fá að borga skuldir mínar? Mér er ráðlagt að selja eignir! Það er ekki mikil eign í ellefu ára gömlum bíl eða sextíu ára gömlu húsi sem er veðsett í topp. En er það það sem bankarnir vilja, gera mann eignalausan svo maður þurfi að lifa á götunni meðan við hjónin bíðum eftir að komast undir sex fetin? Er það það sem stjórnmálamenn vilja? Í mínum huga eru aðferðir bankanna einfaldlega eignaupptaka. Ekki get ég verið hjá börnunum mínum. Dæturnar hafa ekki haft efni á að kaupa sér sína fyrstu íbúð enn þá. Önnur er háskólanemi og hin verkakona, nánar tiltekið fiskverkakona og eru á leigumarkaðnum. Sjúkraliðar fengu kauphækkun og borgað aftur fyrir og óska ég þeim innilega til hamingju með það, þeir eiga það skilið. Ég er sjúkraliði þó ég sé komin á örorku nú. Stjórnmálamenn reynast spilltir um þessar mundir. Forsætisráðherra, fjármálaráðherra og dómsmálaráðherra tengdust aflandsfélögum í skattaskjóli samkvæmt Panama-skjölum. Forsætisráðherrann er farinn frá en ekki fjármálaráðherrann og dómsmálaráðherrann. Er eitthvað réttlæti í því? Það finnst mér ekki. Hinir tveir eiga líka að fara frá. En nú á að kjósa í haust sem er gott mál. En hvað með það, ég kýs þá sem hjálpa gamla fólkinu, sem hefur unnið alla ævi, þá sem hjálpa öryrkjunum, sem voru allt of fljótt teknir úr vinnu út af veikindum sem þeir réðu ekki við og þá sem vilja hjálpa unga fólkinu að kaupa sína fyrstu íbúð. Gleðilegt sumar og nýliðinn frídag verkamanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Skoðun Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Nú er mér nóg boðið, nú vilja þeir í stjórninni ekki borga öryrkjum og gamlingjum laun aftur fyrir apríl eða maí, en borga sjálfum sér laun aftur til mars, um það bil milljón. Fyrir okkur öryrkja væri þessi upphæð fjársjóður. Hvernig eigum við að lifa af á 200.000 kr. á mánuði? Reynið þið stjórnmálamenn að lifa af því. Nú hafa dómarar hækkað í launum, sem eru næstum því helmingi hærri en þeir voru með áður. Öryrkjar fengu 20% hækkun. Þegar ég var yngri vann ég oftast á tveimur eða fleirum vinnustöðum þar til skattakerfið gerði mér ekki kleift að vinna þannig. Ég og kynslóðin á undan mér, afar mínir og ömmur, móðir mín og faðir byggðum upp þetta land ásamt fleirum af þessari kynslóð, við fiskverkun, síldarverkun, landbúnað og fleira. Erum við einskis metin í dag af því að við erum að eldast? Eigum við ekki að geta lifað af laununum okkar? Þegar ég var svo bjartsýn um það leyti sem sjónvarpið og útvarp voru að ræða um að kannski fengjum við öryrkjar hækkun á laun aftur í tímann, var ég himinlifandi. Nú gæti ég kannski grynnkað á skuldum mínum, en svo heppin var ég ekki. Ég var ekki dómari eða alþingismaður. Ég var bara neðst í launastiganum. Því það var talið að við þyrftum ekki hækkun. Ég vann hjá ríkinu og er með lífeyrisjóð og fæ frá Tryggingastofnun um 200.000 kr. Svo þegar ég er kemst á ellilaun, sem styttist óðum í, fæ ég enn þá lægri laun. Maðurinn minn var lögreglumaður og hann fær um 25.000 kr. frá tryggingunum í ellilífeyri af því hann er með svo háa lífeyrisgreiðslu, eða hitt þá heldur, tæp 300 þúsund á mánuði. VÁ. Nú er svo komið að það er ekki mikil von fyrir mig að standa í skilum á skuldum mínum. Fjöldi fólks fór þá leið að fara til Umboðsmanns skuldara til að leita sér hjálpar. Því miður gerði ég það sama. Ég hefði betur sleppt því. Ég fékk ekkert út úr því, svo ég kærði og beið eftir svari í þrjú ár. Á meðan hækkuðu bankarnir alla vexti, vaxtavexti og vanskil. Ég var svo saklaus að ég hélt að á meðan lánin væru í frystingu væru vextir ekki hækkaðir á meðan, er þetta löglegt? Ástæðan fyrir vanskilum mínum var ekki eyðsla heldur hækkuðu bankarnir ólöglega erlent lán eins og var á mínu 60 ára gamla húsi. Þegar var búið að hækka afborgunina á húsi mínu úr 90 þúsund krónur á mánuði upp í 350.000 á mánuði lætur eitthvað undan og bitnar á öðrum reikningum sem við þurfum að borga. Reyndar eins og alþjóð veit leiðréttu bankarnir erlendu lánin og líka hjá mér. En hvað með allar hinar skuldirnar mínar? Þegar loks þetta kom frá kærunefnd skuldara vorum við ekki einu sinni látin vita, fengum bara bréf frá viðskiptabanka mínum um að þetta væri komið í lögfræðing til innheimtu, svo við fórum að spyrjast fyrir um þetta. Þá kom í ljós að Umboðsmaður skuldara var búinn að afgreiða okkar mál með synjun og eins og áður hefur komið fram, við ekki látin vita. Þá var allt gjaldfallið og vá, lögfræðingar og allt. Bankarnir græða á tá og fingri eftir því sem ég heyri í fréttum þó sérstaklega Landsbankinn sem er með húsnæðislánið mitt og allan tímann sem ég er búin að vera í skjóli, hafa vextir hækkað um það bil um helming. Er þetta löglegt? Ég lagði inn sem samsvarar því sem ég átti að borga inn á húsnæðismálalánið í rúmlega eitt ár. Er það núna um það bil ein og hálf miljón. Ég var mjög ánægð með mig. Nú væri bankinn að vinna í mínum málum svo ég gæti farið að byrja að borga. Ég hélt ég ætti nú fyrir þessu. Nei, meðan bankinn hafði mig í biðstöðu hækkuðu vextir stöðugt svo nú eru vanskilin komin upp í tæpar þrjá miljónir. Hvað skyldi ég þurfa að borga af vanskilunum? Svo nú þegar leitað er eftir samningum tefja bankarnir málið og á meðan hækka vanskil og vaxtavextir og ekkert gengur að fá að byrja borga. Við erum nú bara að bíða eftir grænu ljósi frá bönkunum um að fá að borga en þeir tefja allt. Hvað verður þetta svo há afborgun þegar að því kemur? Hverjir verða vextirnir af þessu meðan ég bíð eftir að fá að borga skuldir mínar? Mér er ráðlagt að selja eignir! Það er ekki mikil eign í ellefu ára gömlum bíl eða sextíu ára gömlu húsi sem er veðsett í topp. En er það það sem bankarnir vilja, gera mann eignalausan svo maður þurfi að lifa á götunni meðan við hjónin bíðum eftir að komast undir sex fetin? Er það það sem stjórnmálamenn vilja? Í mínum huga eru aðferðir bankanna einfaldlega eignaupptaka. Ekki get ég verið hjá börnunum mínum. Dæturnar hafa ekki haft efni á að kaupa sér sína fyrstu íbúð enn þá. Önnur er háskólanemi og hin verkakona, nánar tiltekið fiskverkakona og eru á leigumarkaðnum. Sjúkraliðar fengu kauphækkun og borgað aftur fyrir og óska ég þeim innilega til hamingju með það, þeir eiga það skilið. Ég er sjúkraliði þó ég sé komin á örorku nú. Stjórnmálamenn reynast spilltir um þessar mundir. Forsætisráðherra, fjármálaráðherra og dómsmálaráðherra tengdust aflandsfélögum í skattaskjóli samkvæmt Panama-skjölum. Forsætisráðherrann er farinn frá en ekki fjármálaráðherrann og dómsmálaráðherrann. Er eitthvað réttlæti í því? Það finnst mér ekki. Hinir tveir eiga líka að fara frá. En nú á að kjósa í haust sem er gott mál. En hvað með það, ég kýs þá sem hjálpa gamla fólkinu, sem hefur unnið alla ævi, þá sem hjálpa öryrkjunum, sem voru allt of fljótt teknir úr vinnu út af veikindum sem þeir réðu ekki við og þá sem vilja hjálpa unga fólkinu að kaupa sína fyrstu íbúð. Gleðilegt sumar og nýliðinn frídag verkamanna.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar