Skortur á hágæðaull þrátt fyrir ríkisstyrk

„Magnið af fyrsta flokks ull sem bændur skila hefur minnkað frá ári til árs. Ég sé fram á hráefnisskort á næsta ári ef fram fer sem horfir en við náum endum saman núna.“ Þetta segir Guðjón Kristinsson, framkvæmdastjóri Ístex.

Hann segir muninn á verðinu sem bændur fá frá ríkinu fyrir fyrsta flokks og annars flokks ull lítinn. „Munurinn er ef til vill ekki nógu mikill. Þeir fá 558 krónur fyrir kíló af fyrsta flokks ull í ríkisstuðning en 489 krónur fyrir kíló af annars flokks ull. Að mínu mati er greiðslum frá ríkinu ekki beint nægilega á bestu ullina og mögulega er hvatinn til þess að flokka hana ekki nægur.“

Verði skortur innanlands er ekki um annað að ræða en að flytja inn erlenda ull og blanda við þá íslensku, að því er Guðjón greinir frá.

Ullin sem ekki er hægt að nýta í lopaframleiðslu innanlands er seld til Bretlands, Danmerkur og Þýskalands eða þangað þar sem besta verðið fæst. „Þar er hún fyrst og fremst nýtt í framleiðslu á gólfteppum en markaðsverðið á svona mengaðri ull er mjög lágt.“

Sigurður Eyþórsson, framkvæmdastjóri Landssamtaka sauðfjárbænda, segir það spurningu hvort menn vilji auka muninn á greiðslunum samkvæmt sauðfjársamningnum enn meira og markaðsverðinu sjálfu. „Það er allavega hvati en stundum ræðst ekki við þetta út af náttúrulegum aðstæðum. Það kemur fyrir að taka þurfi fé á hús með skömmum fyrirvara og ekki er alltaf hægt að rýja strax. Ef það er ekki gert er ullin fljót að spillast.“

Að sögn Sigurðar var gert átak fyrir tveimur árum til þess að menn sinntu betur ullargæðum. „Við héldum námskeið í ullarmati út um allt land. Það bar nokkurn árangur en það er engin patentlausn til.“

Ullarmagnið sem kom til Ístex í fyrra nam 765 tonnum.

370 tonn voru unnin hjá Ístex.

395 tonn voru flutt úr landi.