Hvers vegna á MR að vera öðru vísi en hann er? Ásta Huld Henrýsdóttir skrifar 3. september 2014 07:00 Öllum finnst gott að hafa val og ekki síður frelsi til að velja. Landið okkar býður upp á það í miklu víðari skilningi en talsvert stærri ríki geta státað sig af, þess vegna þykir mörgum gott að búa hér. Það er alls ekki gefið úti í hinum stóra heimi að allir fái grunnmenntun, geti valið hvar þeir búi, tekið þátt í vali á forseta landsins og ríkisstjórn svo ég tali ekki um valið sér maka óháð kyni, litarafti og trúarskoðunum. Hvers vegna þarf þá að steypa alla skóla í sama mót? Það getur vissulega verið kostur fyrir einhverja framhaldsskólanemendur að ljúka námi á þremur skólaárum eða skemur, en nú þegar geta viðkomandi nemendur líka valið skóla sem býður upp á þann möguleika. Það aftur á móti að skikka alla skóla undir sama hatt eyðir út sérkennum þeirra og gerir valið ekki eins spennandi fyrir þá sem hafa frelsið til að velja. Þessi umræða menntamálaráðherra um það að stytta námið í öllum framhaldsskólum niður í 3 ár gengur því í berhögg við tóninn í samfélaginu okkar. Þeir nemendur sem velja sér að stunda nám í Menntaskólanum í Reykjavík eru að velja það vegna þess að fyrirkomulagið þar er eins og það er og hefur alltaf verið. Viss gæðastimpill er á náminu þar og er hvergi slegið slöku við, ég get ekki séð miðað við námsálagið sem er þar öll árin fjögur að neinu sé hægt að þjappa saman því um leið og farið er að fella út greinar hverfa sérkennin. Margir gagnrýna að fyrirkomulagið þar og að allar áherslur séu ekki í takt við tímann, en hvað veit maður um tímann sem framundan er og hvað í rauninni búi okkur best undir hann? Hættum að ætlast til þess að allir skólar séu steyptir í sama mót, höfum valkostina eins marga og ólíka og kostur er, svo það séu í alvörunni forréttindi að hafa frelsi til að velja. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð í útlendingamálum – breytingar og árangur Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldisstofnanir ríkisins ráðast á Ljósmyndara Kristján Logason skrifar Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason skrifar Skoðun Óalandi og óferjandi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar Skoðun Brjóstsviði á sumrin – þegar meltingin fer í sumarfrí Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Var samninganefndin að vinna eftir umboði Alþingis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hræsni siðferðisriddara Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir skrifar Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk skrifar Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Öllum finnst gott að hafa val og ekki síður frelsi til að velja. Landið okkar býður upp á það í miklu víðari skilningi en talsvert stærri ríki geta státað sig af, þess vegna þykir mörgum gott að búa hér. Það er alls ekki gefið úti í hinum stóra heimi að allir fái grunnmenntun, geti valið hvar þeir búi, tekið þátt í vali á forseta landsins og ríkisstjórn svo ég tali ekki um valið sér maka óháð kyni, litarafti og trúarskoðunum. Hvers vegna þarf þá að steypa alla skóla í sama mót? Það getur vissulega verið kostur fyrir einhverja framhaldsskólanemendur að ljúka námi á þremur skólaárum eða skemur, en nú þegar geta viðkomandi nemendur líka valið skóla sem býður upp á þann möguleika. Það aftur á móti að skikka alla skóla undir sama hatt eyðir út sérkennum þeirra og gerir valið ekki eins spennandi fyrir þá sem hafa frelsið til að velja. Þessi umræða menntamálaráðherra um það að stytta námið í öllum framhaldsskólum niður í 3 ár gengur því í berhögg við tóninn í samfélaginu okkar. Þeir nemendur sem velja sér að stunda nám í Menntaskólanum í Reykjavík eru að velja það vegna þess að fyrirkomulagið þar er eins og það er og hefur alltaf verið. Viss gæðastimpill er á náminu þar og er hvergi slegið slöku við, ég get ekki séð miðað við námsálagið sem er þar öll árin fjögur að neinu sé hægt að þjappa saman því um leið og farið er að fella út greinar hverfa sérkennin. Margir gagnrýna að fyrirkomulagið þar og að allar áherslur séu ekki í takt við tímann, en hvað veit maður um tímann sem framundan er og hvað í rauninni búi okkur best undir hann? Hættum að ætlast til þess að allir skólar séu steyptir í sama mót, höfum valkostina eins marga og ólíka og kostur er, svo það séu í alvörunni forréttindi að hafa frelsi til að velja.
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar
Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar