Tíu krónur í skiptum fyrir 350 þúsund krónur

Íslenskur tíu króna seðill frá árinu 1886 seldist á um 350 þúsund krónur á uppboði í Danmörku í gær, um þreföldu matsverði uppboðsfyrirtækisins Bruun & Rasmussens. Margir voru um hituna en sá sem hæst bauð hreppti seðilinn á 12.500 krónur danskar.

Ef kaupandinn er íslenskur má gera ráð fyrir að viðbættum virðisaukaskatti greiði hann um 400 þúsund krónur fyrir seðilinn kominn hingað til lands.

Númer fjögur í röðinni

Þó að seðillinn teljist í frekar lélegum gæðaflokki, nýtur hann þeirrar sérstöðu að raðnúmer hans er óvenju lágt, eða 0004, sem þýðir að hann hafi verið fjórði seðillinn í þessari útgáfu. 

Yfirleitt eru seðlar með svo lága raðtölu eingöngu í eigu Seðlabanka eða safna og einkaaðilar sækjast því eftir þeim.

Vaxandi eftirspurn

„Þegar kemur að verðmati seðla eins og margra annarra söfnunargripa skipta gæði, fágæti og saga höfuðmáli við verðlagningu. Sjaldgæfir íslenskir seðlar í góðu ásigkomulagi hafa verið að standa sig vel á uppboðum erlendis og greinileg vaxandi eftirspurn eftir þeim, m.a. frá Bandaríkjunum þar sem marga öfluga safnara er að finna,“ segir Baldvin Halldórsson sem situr í uppboðsnefnd Myntsafnarafélags Íslands.

Seðillinn er úr fyrstu seðlaröð landssjóðs, útgefinn samkvæmt lögum frá 1885 um stofnun landsbanka á Íslandi. Fyrstu árin handritaði landshöfðingi og bankastjóri nafn sitt á seðlana en um aldamótin 1900 var farið að prenta undirskrift landshöfðingja.



Á seðlinum er að finna undirskrift Magnúsar Stephensens, síðasta landshöfðingja Íslands, og Lárusar Sveinbjörnssonar, fyrsta bankastjóra Landsbanka Íslands.