Ekki veiðigjaldinu að kenna

Varaformaður Vinstri grænna segir að veiðigjaldið geti ekki verið ástæða þess að útgerðir hætti rekstri frystitogara og færi veiðarnar yfir til ísfisktogara. Þar ráði markaðurinn mestu en meiri eftirspurn sé eftir ferskum fiski en frystum á erlendum mörkuðum og verðið betra.

Dregið hefur úr útgerð frystitogara á undanförnum árum og veiðarnar færst yfir á ísfisktogara sem landa aflanum ferskum til vinnslu í landi sem síðan flytur hann út ófrosin. En afli frystitogaranna er unnin um borð og frystur þar til útflutnings.

Guðmundur Kristjánsson útgerðarmaður sagði í fréttum Stöðvar tvö á miðvikudag að rekstrargrundvöllur frystitogaranna væri erfiður vegna veiðigjalda en hann hefur ákveðið að hætta starfsemi tveggja slíkra togara, Skálabergs og Brimness og var 40 sjómönnum á síðarnefnda skipinu sagt upp á dögunum.

„Þetta er eitt besta skipið sem við eigum og sorglegt að við Íslendingar skulum búa svo um hnútana að við getum ekki gert út almennileg skip á Íslandi. Það sem gerir eiginlega rothöggið er þetta veiðigjald af því það leggst svo ósanngjarnt á rekstrareiningar og sum fyrirtæki og Brimnesið lendir mjög illa í þessum veiðigjöldum,“ sagði Guðmundur á miðvikudag.

Hann reiknaði með að kvóti Brimnessins og Skálabergsins yrði færður yfir á ísfisktogara fyrirtækisins, en aðrar tekjur fyrstitogaranna sem aflað væri með veiðum utan lögsögunnar hyrfu.

Björn Valur Gíslason varaformaður Vinstri grænna og sjómaður, segir ekki hægt að kenna veiðigjöldunum um þessa þróun.

„Nei, ekki að öllu leiti. Veiðigjaldið á botnfiskútgerðir í dag, þetta sérstaka veiðigjald, er 7 krónur og 38 aurar. Sem telst tæplega hátt. Frá því er síðan dregið að fyrstu 100 tonnunin eru að hluta til frí eða á afslætti,“ segir Björn Valur.

Breytingarnar á veiðunum hafi verið að eiga sér stað á undanförnum árum og hafist áður en veiðigjöldin komu til.

„Fyrst og fremst vegna þess að það borgar sig orðið að vinna fisk í landi og flytja hann ferskan út,“ segir Björn Valur.

Þannig að það hefur hreinlega átt sér stað breyting á markaðnum?

„Já, já. Þetta er ekkert að gerast bara í dag. Til dæmis norður í Eyjafirði og víðar er þessi breyting löngu gengin í gegn. Þar er unnið mikið af fiski í landi og hann er fluttur út í flökum, bitum og hnökkum og alla vega handeraður fyrir neytendur. Þetta þótti ekki mikil frétt þegar þetta gerðist þar,“ segir Björn Valur Gíslason.