Nýtum bernskuna; gefum börnum tíma Fanný Kristín Heimisdóttir skrifar 13. nóvember 2013 06:00 Það er alveg sérstakt að vera með börnum. Misskiljið mig ekki, ég er ekki að tala um fleirburameðgöngu. Enda heitir það að vera ólétt í dag, ekki að vera með barni; kona verður ólétt og pör verða ólétt. Eftir meðgöngu fæðist barn og fljótlega eftir fæðingu þurfa foreldrar að huga að gæslu fyrir börn sín til að komast sjálf aftur að verðmætaframleiðslu fyrir samfélagið. Úr þessu þarf að bæta með því að lengja fæðingarorlof og það ætti að hugsa það fyrir börnin. Þannig myndu þau njóta sín betur á eigin forsendum í frumbernsku sinni. Foreldrar gætu sinnt hlutverki sínu betur og það væri samfélagslega hagkvæmt. Vissulega kostar tími peninga en þeim peningum væri vel varið í börnin.Lenging leikskóla Að loknu fæðingarorlofi ættu börn að komast í smábarnaleikskóla; sérsniðið umhverfi þar sem gert er ráð fyrir persónulegu svigrúmi en jafnframt æskilegu hópuppeldi. Það er samfélagslega hagkvæmt að grunna vel og gefa börnum sem besta frumbernsku. Nú er of löng bið eftir leikskólaplássum sem foreldrar brúa á ýmsan hátt en samfélagið þarf að hugsa vel um yngstu borgara sína og bjóða börnum leikskólapláss strax að loknu fæðingarorlofi (þeirra).Leikur er mikilvægasta námsleið barna Nú heyrast þær raddir að stytta ætti leikskólastigið og láta börn hefja grunnskólagöngu ári fyrr og síðan einnig framhaldsskólagöngu og sérnám. Þannig megi fá borgarana fyrr að framleiðslu verðmæta fyrir samfélagið. Eins og sjálft lífið snúist ekki um annað en auðskiljanleg verðmæti sem hægt er að meta til fjár. Stærstu verðmæti hvers samfélags eru auðvitað borgararnir sjálfir, mannauður í margbreytilegri mynd. Frumbernska hefur sérstakt gildi, en er ekki eingöngu aðfaraskeið að „þrengra röri“. Börn eiga rétt á að leika sér sjálfra sín vegna og þau læra í leik margt það sem nýtist þeim og samfélaginu vel.Nám er félagslegt ferli Því yngri sem skólabörn eru þeim mun hærra er félagslegt flækjustig og þau þurfa aukinn tíma á eigin forsendum. Fyrirlestrarform hentar börnum illa. Þau þurfa umhyggju, öflugt leiknámsefni og persónulegt svigrúm. Þau þurfa ekki síst að hafa áhrif á eigið líf og taka þátt í að skapa sér vettvang. Við þurfum að spyrja börnin hvernig þau vilja verja tíma sínum, svör þeirra eru ekki alltaf yrt en þau hafa sínar skoðanir. Aðalnámskrá leikskóla ætti að vera rammi um skólastarf lengur en skemur. Námskráin viðurkennir þátttöku barna í að skapa sinn skóla, byggja skal á samfellu náms og samþættingu frekar en faggreinamiðun. Helstu áhersluatriði námskrárinnar eru læsi, sköpun, umhverfismennt og leikur, ásamt þátttöku foreldra í skólastarfinu. Flýtum okkur hægt og njótum bernskunnar. E.t.v. þurfum við að styrkja hugmyndir okkar um bernsku sem mikilvægt meðgönguskeið sem ekki má stytta eða grípa inn í til að auka ákveðna framleiðni; verum með börnum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Það er alveg sérstakt að vera með börnum. Misskiljið mig ekki, ég er ekki að tala um fleirburameðgöngu. Enda heitir það að vera ólétt í dag, ekki að vera með barni; kona verður ólétt og pör verða ólétt. Eftir meðgöngu fæðist barn og fljótlega eftir fæðingu þurfa foreldrar að huga að gæslu fyrir börn sín til að komast sjálf aftur að verðmætaframleiðslu fyrir samfélagið. Úr þessu þarf að bæta með því að lengja fæðingarorlof og það ætti að hugsa það fyrir börnin. Þannig myndu þau njóta sín betur á eigin forsendum í frumbernsku sinni. Foreldrar gætu sinnt hlutverki sínu betur og það væri samfélagslega hagkvæmt. Vissulega kostar tími peninga en þeim peningum væri vel varið í börnin.Lenging leikskóla Að loknu fæðingarorlofi ættu börn að komast í smábarnaleikskóla; sérsniðið umhverfi þar sem gert er ráð fyrir persónulegu svigrúmi en jafnframt æskilegu hópuppeldi. Það er samfélagslega hagkvæmt að grunna vel og gefa börnum sem besta frumbernsku. Nú er of löng bið eftir leikskólaplássum sem foreldrar brúa á ýmsan hátt en samfélagið þarf að hugsa vel um yngstu borgara sína og bjóða börnum leikskólapláss strax að loknu fæðingarorlofi (þeirra).Leikur er mikilvægasta námsleið barna Nú heyrast þær raddir að stytta ætti leikskólastigið og láta börn hefja grunnskólagöngu ári fyrr og síðan einnig framhaldsskólagöngu og sérnám. Þannig megi fá borgarana fyrr að framleiðslu verðmæta fyrir samfélagið. Eins og sjálft lífið snúist ekki um annað en auðskiljanleg verðmæti sem hægt er að meta til fjár. Stærstu verðmæti hvers samfélags eru auðvitað borgararnir sjálfir, mannauður í margbreytilegri mynd. Frumbernska hefur sérstakt gildi, en er ekki eingöngu aðfaraskeið að „þrengra röri“. Börn eiga rétt á að leika sér sjálfra sín vegna og þau læra í leik margt það sem nýtist þeim og samfélaginu vel.Nám er félagslegt ferli Því yngri sem skólabörn eru þeim mun hærra er félagslegt flækjustig og þau þurfa aukinn tíma á eigin forsendum. Fyrirlestrarform hentar börnum illa. Þau þurfa umhyggju, öflugt leiknámsefni og persónulegt svigrúm. Þau þurfa ekki síst að hafa áhrif á eigið líf og taka þátt í að skapa sér vettvang. Við þurfum að spyrja börnin hvernig þau vilja verja tíma sínum, svör þeirra eru ekki alltaf yrt en þau hafa sínar skoðanir. Aðalnámskrá leikskóla ætti að vera rammi um skólastarf lengur en skemur. Námskráin viðurkennir þátttöku barna í að skapa sinn skóla, byggja skal á samfellu náms og samþættingu frekar en faggreinamiðun. Helstu áhersluatriði námskrárinnar eru læsi, sköpun, umhverfismennt og leikur, ásamt þátttöku foreldra í skólastarfinu. Flýtum okkur hægt og njótum bernskunnar. E.t.v. þurfum við að styrkja hugmyndir okkar um bernsku sem mikilvægt meðgönguskeið sem ekki má stytta eða grípa inn í til að auka ákveðna framleiðni; verum með börnum.
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun