Minnsta högg gæti brotið bein Rúnars Kára

Rúnar Kárason spilar hvorki með liði sínu Grosswallstadt né íslenska landsliðinu næstu vikurnar. Hægri skyttan hélt upp á 25 ára afmælið sitt með sex mörkum í mikilvægum sigri Grosswallstadt á Balingen á föstudag. Seint í leiknum meiddist hann á hægri hendi og kom ekki meira við sögu.

Í fyrstu var talið að Rúnar væri með sprungu í handarbakinu en meiðslin eru ekki alveg jafn alvarleg og talið var í fyrstu, en alvarleg þó.

„Það er rifa í hárvefjunum sem umlykja beinið. Þetta þýðir að ef einhver slær á handarbakið á mér eða rekst illa í mig þá myndi ég brotna,“ segir Rúnar sem er kominn í gifs.

Sársaukinn sé auk þess svo mikill, jafnvel við það eitt að grípa bolta, að hann gæti ekki einu sinni spilað. Það kom berlega í ljós í gær þegar hann, fyrir klaufaskap, rak höndina í borð heima hjá sér í gær.

„Það var rosalega vont jafnvel þótt ég væri kominn í gifs,“ segir Rúnar.

Grosswallstadt á þrjá leiki eftir í þýsku úrvalsdeildinni og þarf helst að vinna sigur í þeim öllum til að eygja möguleika á að halda sæti sínu í deildinni. Hin hægri skytta liðsins er einnig meidd og meiðsli Rúnars koma því á versta tíma.

Rúnar hafði gert sér vonir um að geta náð landsleikjum Íslands gegn Hvíta-Rússlandi og Rúmeníu í júní í undankeppni EM. Eftir að hafa ráðfært sig við Örnólf Valdimarsson, lækni íslenska landsliðsins, er sú von úr sögunni. Landsleikirnir hafa litla þýðingu hvort eð er þar sem Ísland hefur þegar tryggt sér þátttökurétt á Evrópumótinu.

„Maður getur harkað hitt og þetta af sér og stundum er áhættan minni. En ef ég myndi brotna myndi það þýða tveggja eða þriggja mánaða fjarveru,“ segir Rúnar sem var frá keppni stóran hluta ársins 2012 vegna meiðsla. Skyttunni lýst illa á að verja öðru sumri í endurhæfingu.

Leikmönnum Grosswallstadt hefur gengið illa að fá laun greidd í vetur. Þá ríkir óvissa um hvort félagið fái keppnisleyfi á næstu leiktíð.

„Það kemur í ljós á morgun eða miðvikudag. Eftir því sem við fáum best skilið fengu þeir jákvæð svör frá deildinni,“ segir Rúnar. Hann minnir þó á að ekkert sé fast í hendi fyrr en það er skriflegt.