Okkar samfélagslega ábyrgð Ása Kristín Einarsdóttir skrifar 5. apríl 2013 07:00 Einelti er alls staðar í kringum okkur. Við verðum vitni að einelti í einhverri af sínum mörgu myndum á hverjum degi. Það er misalvarlegt en samt sem áður einelti. Einna algengast er að sjá einelti á meðal barna og unglinga og getur það haft gríðarleg áhrif á námsframmistöðu þeirra, félagsleg samskipti og yfir höfuð almenna vellíðan. Að reyna að koma í veg fyrir einelti er einstaklega mikilvægt verkefni og lykilábyrgð liggur hjá öllum fullorðnum einstaklingum. Skortur á afskiptum fullorðinna af þeirri hegðun sem einelti stafar af hefur gert það að verkum að viðhorfið til þessarar hegðunar virðist vera að hún sé samþykkt. Viðbrögð samfélagsins senda frá sér ákveðin skilaboð til barnanna um ofbeldi og eðlilega framkomu. Sem dæmi um það má nefna foreldra sem hvetja börnin sín að slá til baka þegar einhver meiðir þau eða hefna sín. Aftur á móti er ofbeldi aldrei gott svar við ofbeldi og í raun getur það ýtt undir það að hegðunin stigmagnist í kjölfarið. Með því að segja barni að svara í sömu mynt erum við að stuðla að andrúmslofti sem einkennist af ofbeldi. Andrúmsloftið er það sem hefur áhrif á bæði neikvæða og jákvæða hegðun. Þannig má sjá að andrúmsloft sem byggist á virðingu ýtir ekki undir einelti. Þegar allir sem koma að umhverfinu koma fram hver við annan af virðingu er enginn staður fyrir einelti. Virðingin verður það sem er þeim eðlislægt og eineltishegðun verður óviðunandi. Þegar börn og unglingar leita sér að samþykki jafningja sinna og hinna fullorðnu og sjá að samþykki er veitt með því að koma fram við alla af jöfnuði og virðingu, þá getur einelti fjarað út. En þetta krefst þess að allir taki þátt, allir sem eiga í einhverjum samskiptum við börn eða unglinga. Það byrjar heima við hjá fjölskyldum þar sem allir eru góðir hver við annan. Jafnframt þurfa leiðbeinendur og kennarar að sýna fram á vinsemd og samúð í garð allra barnanna. Allar myndir af einelti þarf að takast á við um leið og þeirra verður vart með skýrum og viðeigandi aðgerðum. Einna mikilvægast er að við komum öll fram við jafningja okkar af virðingu og vinsemd og erum þar með börnunum og unglingunum í kringum okkur góð fyrirmynd. Það er hægt að útrýma einelti, en það krefst mikillar vinnu af allra hálfu. Allir þurfa að geta unnið saman að því að kenna og sýna fram á þá hegðun sem við viljum sjá í okkar samfélagi í dag og hjá þeim kynslóðum sem á eftir koma. Við getum hvatt krakka til þess að taka góðar ákvarðanir, velja sér góða vini og verða fyrirbyggjandi og ábyrg í því að verja jafningja sína með því að taka höndum saman sem ein heild til þess að stuðla að eineltislausu samfélagi. Þetta er á okkar ábyrgð, okkar samfélagslegu ábyrgð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Halldór 20.06.2026 Halldór „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Einelti er alls staðar í kringum okkur. Við verðum vitni að einelti í einhverri af sínum mörgu myndum á hverjum degi. Það er misalvarlegt en samt sem áður einelti. Einna algengast er að sjá einelti á meðal barna og unglinga og getur það haft gríðarleg áhrif á námsframmistöðu þeirra, félagsleg samskipti og yfir höfuð almenna vellíðan. Að reyna að koma í veg fyrir einelti er einstaklega mikilvægt verkefni og lykilábyrgð liggur hjá öllum fullorðnum einstaklingum. Skortur á afskiptum fullorðinna af þeirri hegðun sem einelti stafar af hefur gert það að verkum að viðhorfið til þessarar hegðunar virðist vera að hún sé samþykkt. Viðbrögð samfélagsins senda frá sér ákveðin skilaboð til barnanna um ofbeldi og eðlilega framkomu. Sem dæmi um það má nefna foreldra sem hvetja börnin sín að slá til baka þegar einhver meiðir þau eða hefna sín. Aftur á móti er ofbeldi aldrei gott svar við ofbeldi og í raun getur það ýtt undir það að hegðunin stigmagnist í kjölfarið. Með því að segja barni að svara í sömu mynt erum við að stuðla að andrúmslofti sem einkennist af ofbeldi. Andrúmsloftið er það sem hefur áhrif á bæði neikvæða og jákvæða hegðun. Þannig má sjá að andrúmsloft sem byggist á virðingu ýtir ekki undir einelti. Þegar allir sem koma að umhverfinu koma fram hver við annan af virðingu er enginn staður fyrir einelti. Virðingin verður það sem er þeim eðlislægt og eineltishegðun verður óviðunandi. Þegar börn og unglingar leita sér að samþykki jafningja sinna og hinna fullorðnu og sjá að samþykki er veitt með því að koma fram við alla af jöfnuði og virðingu, þá getur einelti fjarað út. En þetta krefst þess að allir taki þátt, allir sem eiga í einhverjum samskiptum við börn eða unglinga. Það byrjar heima við hjá fjölskyldum þar sem allir eru góðir hver við annan. Jafnframt þurfa leiðbeinendur og kennarar að sýna fram á vinsemd og samúð í garð allra barnanna. Allar myndir af einelti þarf að takast á við um leið og þeirra verður vart með skýrum og viðeigandi aðgerðum. Einna mikilvægast er að við komum öll fram við jafningja okkar af virðingu og vinsemd og erum þar með börnunum og unglingunum í kringum okkur góð fyrirmynd. Það er hægt að útrýma einelti, en það krefst mikillar vinnu af allra hálfu. Allir þurfa að geta unnið saman að því að kenna og sýna fram á þá hegðun sem við viljum sjá í okkar samfélagi í dag og hjá þeim kynslóðum sem á eftir koma. Við getum hvatt krakka til þess að taka góðar ákvarðanir, velja sér góða vini og verða fyrirbyggjandi og ábyrg í því að verja jafningja sína með því að taka höndum saman sem ein heild til þess að stuðla að eineltislausu samfélagi. Þetta er á okkar ábyrgð, okkar samfélagslegu ábyrgð.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar