Þríhnúkagígur: Opið bréf til Jóhönnu Sigurðardóttur

Forsætisráðherra, Jóhanna Sigurðardóttir.

Þú hefur ekki enn svarað erindum mínum frá 9. og 23. sept. 2012. Síðara bréfið hljóðaði svo:

„Ágæta Jóhanna

9. september sendi ég þér tölvupóst varðandi áform um aðgengi að Þríhnúkagíg. E.t.v. hefur hann farið fram hjá þér í öllu annríkinu, allavega hefur mér ekki borist svar.

Sama dag sendi ég Svandísi Svavarsdóttur póst um sama málefni. Hún svaraði mér strax og benti mér á að hafa samband við þig vegna þess að Þríhnúkagígur er innan þjóðlendu og því í þinni umsjá. Þetta vissi ég reyndar og hafði þess vegna þá þegar sent þér póstinn. Hafði líka nefnt þetta í grein í Fréttablaðinu 21/8, sem fjallaði um náttúruspjöll af völdum Þríhnúka ehf. við Þríhnúkagíg.

Þríhnúkagígur er innan lögsögu Kópavogs en er jafnframt innan fólkvangs og þjóðlendu. Svo virðist sem bæjarstjórn Kópavogs sé reiðubúin að afhenda einkafyrirtækinu Þríhnúkum ehf. náttúruperluna Þríhnúkagíg til að hafa að féþúfu. Mér er það með öllu óskiljanlegt að menn geti hreinlega afhent einkaaðilum náttúruperlur landsins og látið vinna tjón á þeim. Getur hver sem er fengið í sína umsjá náttúruperlu úr þjóðlendu, unnið á henni spjöll og selt svo ferðamönnum aðgang til að verða sjálfur ríkur?

Í þessu máli virðist þú, sem umsjáraðili þjóðlendna, vera síðasti öryggisventillinn til að vernda hagsmuni þjóðarinnar gegn óskiljanlegum ákvörðunum misviturra bæjarstjórnarmanna. Forsætisráðherra þarf að veita leyfi sitt fyrir fyrirhuguðum framkvæmdum í og við Þríhnúkagíg sem ég tel ekki vera neitt annað en stórkostleg landspjöll.

Ég fæ ekki betur séð en að þér beri skylda til að kynna þér málið og taka afstöðu.

Sjálfur hyggst ég skrifa meira um málið í Fréttablaðið.

Ég veit að þú hefur margt á þinni könnu og að velferð þjóðarinnar er þér ofarlega í huga. Verndun Þríhnúkagígs og nágrennis hans snýst einmitt um velferð komandi kynslóða sem þarna eiga að geta notið útivistar á ósnortnu víðerni aðeins steinsnar frá höfuðborgarsvæðinu. Sem ósnortið víðerni er svæðið ómetanleg auðlind og hennar verður að gæta. Þú ert þar í lykilstöðu.

Ég óska eftir svari frá þér.

Með vinsamlegri kveðju,



Björn Guðmundsson“

Þannig hljóðaði ítrekun mín.

Truflandi þögn

Nýlega sendi Skipulagsstofnun frá sér álit um mat á umhverfisáhrifum vegna fyrirhugaðra framkvæmda við Þríhnúkagíg. Einstaklingar, félagasamtök og stofnanir sendu inn athugasemdir til Skipulagsstofnunar áður en hún framkvæmdi matið. Í álitinu er vakin athygli á að ekki hafi borist athugasemd frá forsætisráðuneytinu.

Í fyrra bréfi mínu stendur m.a. um þjóðlendur: „Er um að ræða landsvæði sem þjóðin fer með í heild sinni og eru sameiginleg auðlind þjóðarinnar sem forsætisráðherra hefur umsjá með…Kveða lögin á um að enginn megi hafa afnot þjóðlendu fyrir sjálfan sig, þar með talið að reisa þar mannvirki, gera jarðrask, nýta hlunnindi, vatns- og jarðhitaréttindi án leyfis. Til að nýta land og landsréttindi innan þjóðlendu þarf leyfi hlutaðeigandi sveitarstjórnar sem og forsætisráðuneytisins sé nýting heimiluð til lengri tíma en eins árs, sbr. 3. mgr. 3. gr. laganna.“

Þögn þín truflar mig af þremur ástæðum. Í fyrsta lagi geta það ekki talist góðir siðir að svara ekki málefnalegu og kurteislega orðuðu erindi. Þú ert fyrsti ráðherrann sem ekki svarar erindi frá mér.

Í öðru lagi gæti þögn þín hugsanlega stafað af því að þú hyggist afhenda náttúruperluna Þríhnúkagíg þegjandi og hljóðalaust í hendur manna sem ætla að vinna á henni óafturkræf náttúruspjöll og hafa þegar valdið landspjöllum þar og í nágrenninu.

Í þriðja lagi hef ég undir höndum leiðbeiningarit frá forsætisráðuneytinu um upplýsingalög í þágu almennings. Þar stendur:

„Lög um upplýsingarétt um umhverfismál frá árinu 2006 byggja á tilskipun Evrópusambandsins sem er innleidd í EES-samninginn.



Lögin veita rýmri aðgang að upplýsingum um umhverfismál en fólk gat fengið áður en þau voru sett. Þeim er ætlað að stuðla að sterkari vitund um málefni á umhverfissviði, frjálsum skoðanaskiptum og aukinni þátttöku almennings þegar verið er að móta ákvarðanir um umhverfismál”.

Í lögunum kemur fram að erindum sem varða umhverfismál sé skylt að svara innan 60 daga.

Þú vinnur að því að koma Íslandi í ESB og ættir því að ganga á undan með góðu fordæmi hvað varðar lög sem ættuð eru þaðan.

Það að þú skulir ekki hafa svarað erindi mínu getur ekki talist í anda upplýsingalaga svo ekki sé fastar að orði kveðið.