Stuðningsgrein: Ég kýs Guðbjart Hannesson Ólafur Þór Jónsson skrifar 16. janúar 2013 06:00 Alþingishúsið við Austurvöll hefur á síðustu árum verið vettvangur leiks. Leiks þar sem þingheimi er skipt í tvö lið og annað liðið er í sókn en hitt berst gegn því að sóknin takist. Þennan leik má færa yfir á bandarískan fótbolta, ríkisstjórnin byrjar í sókn og reynir að troðast með málin í gegnum varnartaktík stjórnarandstöðunnar. Stjórnarandstaðan berst gegn því að ríkisstjórnin skori snertimark. Til þess notar hún ákveðna varnartaktík til þess eins að stöðva framvindu mála svo hún fái síðar að stjórna leiknum. Þessi leikur á sér stað daglega á Alþingi og hefur oft farið í framlengingu. Með hverjum degi sem líður af þessum langdregna leik bera Íslendingar sífellt minna traust til Alþingis. Í könnun MMR á trausti til helstu stofnana samfélagsins frá júní 2012 kemur fram að um 8% landsmanna bera frekar eða mjög mikið traust til Alþingis. Til að bæta viðhorf almennings til Alþingis þurfa þingmenn að breyta vinnubrögðum sínum. Alþingi þarf fólk til forystu sem er heiðarlegt, traust, málefnalegt og með framtíðarsýn. Þetta má finna í Guðbjarti Hannessyni. Mikilvægt er að nýr formaður Samfylkingarinnar standi vörð um sterk grunngildi flokksins. Þau eru að standa fyrir jöfnu samfélagi sem byggir á sterku velferðarkerfi, frelsi einstaklingsins og víðtæku lýðræði. Mikilvægt er að formaður leiti lausna á öllum málum í stað þess að eyða orku og kröftum í innihaldslausan ágreining og karp um aukaatriði. Þannig má endurvinna traust almennings. Fyrir mér er ljóst að hæfasti maðurinn til að leiða Samfylkinguna og vonandi þjóðina til framtíðar er Guðbjartur Hannesson. Guðbjartur er bjartsýnn og heiðarlegur maður sem neitar alfarið að taka þátt í því niðurrifi sem algengt er í stjórnmálaumræðu síðustu missera. Guðbjartur ber virðingu fyrir ólíkum sjónarmiðum og hlustar á skoðanir annarra. Mikilvægt er að nýr formaður vinni að því að byggja upp velferðarkerfi að norrænni fyrirmynd, því það er undirstaðan fyrir því að hér verði heilbrigt atvinnulíf sem blómstrar. Guðbjartur er mannlegur, hann hefur viðurkennt að hafa gert mistök og beðist afsökunar. Ójöfnuður var mikill fyrir hrun, það má ekki koma fyrir aftur. Ég vil að mín kynslóð geti litið bjartsýn og jákvæð til framtíðar, því kýs ég Guðbjart Hannesson til formanns Samfylkingarinnar til að berjast fyrir réttlæti og jöfnuði á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Alþingishúsið við Austurvöll hefur á síðustu árum verið vettvangur leiks. Leiks þar sem þingheimi er skipt í tvö lið og annað liðið er í sókn en hitt berst gegn því að sóknin takist. Þennan leik má færa yfir á bandarískan fótbolta, ríkisstjórnin byrjar í sókn og reynir að troðast með málin í gegnum varnartaktík stjórnarandstöðunnar. Stjórnarandstaðan berst gegn því að ríkisstjórnin skori snertimark. Til þess notar hún ákveðna varnartaktík til þess eins að stöðva framvindu mála svo hún fái síðar að stjórna leiknum. Þessi leikur á sér stað daglega á Alþingi og hefur oft farið í framlengingu. Með hverjum degi sem líður af þessum langdregna leik bera Íslendingar sífellt minna traust til Alþingis. Í könnun MMR á trausti til helstu stofnana samfélagsins frá júní 2012 kemur fram að um 8% landsmanna bera frekar eða mjög mikið traust til Alþingis. Til að bæta viðhorf almennings til Alþingis þurfa þingmenn að breyta vinnubrögðum sínum. Alþingi þarf fólk til forystu sem er heiðarlegt, traust, málefnalegt og með framtíðarsýn. Þetta má finna í Guðbjarti Hannessyni. Mikilvægt er að nýr formaður Samfylkingarinnar standi vörð um sterk grunngildi flokksins. Þau eru að standa fyrir jöfnu samfélagi sem byggir á sterku velferðarkerfi, frelsi einstaklingsins og víðtæku lýðræði. Mikilvægt er að formaður leiti lausna á öllum málum í stað þess að eyða orku og kröftum í innihaldslausan ágreining og karp um aukaatriði. Þannig má endurvinna traust almennings. Fyrir mér er ljóst að hæfasti maðurinn til að leiða Samfylkinguna og vonandi þjóðina til framtíðar er Guðbjartur Hannesson. Guðbjartur er bjartsýnn og heiðarlegur maður sem neitar alfarið að taka þátt í því niðurrifi sem algengt er í stjórnmálaumræðu síðustu missera. Guðbjartur ber virðingu fyrir ólíkum sjónarmiðum og hlustar á skoðanir annarra. Mikilvægt er að nýr formaður vinni að því að byggja upp velferðarkerfi að norrænni fyrirmynd, því það er undirstaðan fyrir því að hér verði heilbrigt atvinnulíf sem blómstrar. Guðbjartur er mannlegur, hann hefur viðurkennt að hafa gert mistök og beðist afsökunar. Ójöfnuður var mikill fyrir hrun, það má ekki koma fyrir aftur. Ég vil að mín kynslóð geti litið bjartsýn og jákvæð til framtíðar, því kýs ég Guðbjart Hannesson til formanns Samfylkingarinnar til að berjast fyrir réttlæti og jöfnuði á Íslandi.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar