"Verðvernd“ blekkir neytendur

Helstu keppinautar Múrbúðarinnar á byggingavörumarkaði auglýsa svokallaða verðvernd. Fullyrt er að verðvernd tryggi viðskiptavinum lægsta verðið.

Hvernig geta margar verslanir allar verið með lægsta verðið á sömu vörunum? Auðvitað geta þær það ekki, nema hreinlega gefa vörurnar. Verðvernd er ekkert annað en blekking, sett fram til að láta viðskiptavini halda að lægra verð finnist ekki annars staðar.

Blekking verðverndarinnar felst í því að viðkomandi verslun lofar alls ekki að vera með lægsta verðið, þó svo að hún láti í það skína. Þess í stað lofar hún að ef viðskiptavinur finnur lægra verð annars staðar, þá fái hann mismuninn endurgreiddan. Sem sagt, það er undir viðskiptavininum komið að finna lægsta verðið. Verslun sem býður verðvernd getur því í raun alltaf verið með hæsta verðið þó að hún gefi annað í skyn.

Bauhaus stoppað af

Smám saman er Neytendastofa að átta sig á því að óhóflegar fullyrðingar um verðvernd eru villandi fyrir neytendur. Nýlega bannaði Neytendastofa Bauhaus að auglýsa lægsta verðið á grundvelli verðverndar. Neytendastofa bannaði Bauhaus einnig að setja ósanngjörn skilyrði fyrir viðskiptavini ef þeir vildu nýta sér verðverndina. Nú er það á ábyrgð starfsmanna Bauhaus að sannreyna hvort verð er lægra hjá keppinautum verslunarinnar. Að sjálfsögðu gildir það sama um aðrar verslanir sem auglýsa verðvernd. Um þessar mundir auglýsir Bauhaus bestu verðverndina á markaðnum. Þessu svipar til þess að auglýsa sig sem bestasta fyrirtæki landsins.

Sneypuför neytandans

Mesta ruglið með verðverndina felst í því að neytandinn þarf að leggja í mikla vinnu til að fá lægsta verðið. Ef hann finnur vöru á lægra verði annars staðar þarf hann að fara í upprunalegu verslunina til að krefjast endurgreiðslu á mismuninum. Viðkomandi verslun getur einhliða hafnað greiðslu á grundvelli þess að varan sé ekki sams konar eða sambærileg, að hún hafi verið á tilboði, að hún sé aðeins til í takmörkuðum mæli o.s.frv. Fyrirhöfnin getur því snúist upp í sneypuför.

Betri aðferð

Það er til önnur og miklu betri aðferð til að tryggja sér lægsta verðið. Hún er sú að trúa aldrei fullyrðingum um lágt verð eða verðvernd, heldur gera verðsamanburð ÁÐUR en ráðist er í að kaupa vöruna. Þá fæst hún á lægsta verðinu í fyrstu atrennu og engin þörf á því að eltast við endurgreiðslu á grundvelli loforða um „verðvernd“ með tilheyrandi fyrirhöfn.