Dagur myndlistar haldinn hátíðlegur Hrafnhildur Sigurðardóttir skrifar 2. nóvember 2013 06:00 Í dag, laugardaginn 2. nóvember, er Dagur myndlistar haldinn hátíðlegur í fimmta sinn hjá aðildarfélögum SÍM – Sambands íslenskra myndlistarmanna. Á þeim degi opnar fjöldi myndlistarmanna vinnustofur sínar fyrir almenningi og útskýrir fyrir gestum og gangandi vinnu sína og afrakstur hennar. Á þessum fimm árum hafa þúsundir gesta fyllt vinnustofur þeirra rúmlega 100 listamanna sem bjóða gesti velkomna hverju sinni. Í tilefni Dags myndlistar bjóða myndlistarmenn auk þess grunn- og framhaldsskólum landsins að taka á móti listamanni, sem kynnir starf sitt fyrir nemendum. Þetta hefur gefist mjög vel og hafa skólarnir tekið listamönnunum fagnandi, enda kynningin endurgjaldslaus. Listamennirnir hafa einnig verið ánægðir með framtakið, að geta sagt nemendum frá hvernig starfi þeirra er háttað og sýnt þeim myndverk sín. Það er von SÍM að þessar kynningar á opnum vinnustofum sem og í skólum, verði til að opna augu fólks á að starf myndlistarmannsins er alvörustarf – þó kaupið sé lágt.Breyta þarf hugarfari Talandi um kaup, þá þurfum við öll að lifa. Flestir myndlistarmenn þurfa í dag að sinna aukastarfi til að hafa ofan í sig og á, því annars ná þeir ekki endum saman. Það er eitt af hlutverkum SÍM að vinna að því að breyta þeirri staðreynd svo fleiri og fleiri sjái sér fært að lifa á listinni eingöngu. Þar er átt við að myndlistarmenn fái greitt fyrir vinnuframlag sitt á hinum ýmsu sviðum, sem í dag þykir sjálfsagt að þeir vinni í sjálfboðavinnu eða einfaldlega gefi eftir. Þetta er meðal annars vinna vegna upphengingar á eigin listaverkum, útlán á listaverkum á sýningar án leigugjalds og birting og prentun á hugverkum myndlistarmanna án þess að þiggja fyrir það þóknun. Þetta þykir allt sjálfsagt í dag, en er hugarfar sem þarf að breyta. Myndlistarmenn geta ekki lengur lifað í voninni um sölu á stöku listaverki til að framfleyta sér, heldur þurfa þeir að fá greitt fyrir allt sitt vinnuframlag í þágu listarinnar í landinu. Sem betur fer hafa opinber stjórnvöld, hvort heldur sem er ríki, borg eða bæir, stutt við myndlistarmenn í gegnum tíðina. Það hafa þau gert með launasjóði og styrkjasjóðum og nú síðast með stofnun Myndlistarsjóðs, samanber ný Myndlistarlög frá 2012. Myndlist stendur því loks jafnfætis öðrum listgreinum sem hafa samsvarandi sjóði að leita til. Þessir styrkjasjóðir standa þó ekki undir nema lítilli prósentu (innan við 5%) af veltu skapandi greina í landinu, styrkir sem sannað hefur verið að fyrir hverja eina krónu sem veitt er til skapandi greina koma minnst tvær tilbaka. Það er því óskandi að stjórnvöld styðji enn frekar við myndlistarmenn sem og aðra listamenn í landinu í framtíðinni, með því að auka þessa styrki enn frekar, en falli ekki í freistni niðurskurðar, af því að það er svo auðvelt að ráðast á garðinn þar sem hann er lægstur. Samband íslenskra myndlistarmanna hvetur landsmenn til að kynna sér dagskrá Dags myndlistar á dagurmyndlistar.is og sækja okkur heim, hvort heldur sem er hér í SÍM-húsið, í vinnustofuhús SÍM á Seljavegi, Nýlendugötu, Súðarvogi, Korpúlfsstöðum eða Lyngási í Garðabæ eða þær fjölmörgu vinnustofur sem myndlistarmenn reka einir bæði á höfuðborgarsvæðinu sem og á allri landsbyggðinni. Til hamingju með daginn, myndlistarmenn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Í dag, laugardaginn 2. nóvember, er Dagur myndlistar haldinn hátíðlegur í fimmta sinn hjá aðildarfélögum SÍM – Sambands íslenskra myndlistarmanna. Á þeim degi opnar fjöldi myndlistarmanna vinnustofur sínar fyrir almenningi og útskýrir fyrir gestum og gangandi vinnu sína og afrakstur hennar. Á þessum fimm árum hafa þúsundir gesta fyllt vinnustofur þeirra rúmlega 100 listamanna sem bjóða gesti velkomna hverju sinni. Í tilefni Dags myndlistar bjóða myndlistarmenn auk þess grunn- og framhaldsskólum landsins að taka á móti listamanni, sem kynnir starf sitt fyrir nemendum. Þetta hefur gefist mjög vel og hafa skólarnir tekið listamönnunum fagnandi, enda kynningin endurgjaldslaus. Listamennirnir hafa einnig verið ánægðir með framtakið, að geta sagt nemendum frá hvernig starfi þeirra er háttað og sýnt þeim myndverk sín. Það er von SÍM að þessar kynningar á opnum vinnustofum sem og í skólum, verði til að opna augu fólks á að starf myndlistarmannsins er alvörustarf – þó kaupið sé lágt.Breyta þarf hugarfari Talandi um kaup, þá þurfum við öll að lifa. Flestir myndlistarmenn þurfa í dag að sinna aukastarfi til að hafa ofan í sig og á, því annars ná þeir ekki endum saman. Það er eitt af hlutverkum SÍM að vinna að því að breyta þeirri staðreynd svo fleiri og fleiri sjái sér fært að lifa á listinni eingöngu. Þar er átt við að myndlistarmenn fái greitt fyrir vinnuframlag sitt á hinum ýmsu sviðum, sem í dag þykir sjálfsagt að þeir vinni í sjálfboðavinnu eða einfaldlega gefi eftir. Þetta er meðal annars vinna vegna upphengingar á eigin listaverkum, útlán á listaverkum á sýningar án leigugjalds og birting og prentun á hugverkum myndlistarmanna án þess að þiggja fyrir það þóknun. Þetta þykir allt sjálfsagt í dag, en er hugarfar sem þarf að breyta. Myndlistarmenn geta ekki lengur lifað í voninni um sölu á stöku listaverki til að framfleyta sér, heldur þurfa þeir að fá greitt fyrir allt sitt vinnuframlag í þágu listarinnar í landinu. Sem betur fer hafa opinber stjórnvöld, hvort heldur sem er ríki, borg eða bæir, stutt við myndlistarmenn í gegnum tíðina. Það hafa þau gert með launasjóði og styrkjasjóðum og nú síðast með stofnun Myndlistarsjóðs, samanber ný Myndlistarlög frá 2012. Myndlist stendur því loks jafnfætis öðrum listgreinum sem hafa samsvarandi sjóði að leita til. Þessir styrkjasjóðir standa þó ekki undir nema lítilli prósentu (innan við 5%) af veltu skapandi greina í landinu, styrkir sem sannað hefur verið að fyrir hverja eina krónu sem veitt er til skapandi greina koma minnst tvær tilbaka. Það er því óskandi að stjórnvöld styðji enn frekar við myndlistarmenn sem og aðra listamenn í landinu í framtíðinni, með því að auka þessa styrki enn frekar, en falli ekki í freistni niðurskurðar, af því að það er svo auðvelt að ráðast á garðinn þar sem hann er lægstur. Samband íslenskra myndlistarmanna hvetur landsmenn til að kynna sér dagskrá Dags myndlistar á dagurmyndlistar.is og sækja okkur heim, hvort heldur sem er hér í SÍM-húsið, í vinnustofuhús SÍM á Seljavegi, Nýlendugötu, Súðarvogi, Korpúlfsstöðum eða Lyngási í Garðabæ eða þær fjölmörgu vinnustofur sem myndlistarmenn reka einir bæði á höfuðborgarsvæðinu sem og á allri landsbyggðinni. Til hamingju með daginn, myndlistarmenn.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar